Τετάρτη, 18 Ιανουαρίου 2017

H γενοκτονία της Μονσάντο...

  Η Μονσάντο θέλει να ελέγχει τους σπόρους του πλανήτη,για να τους διαθέτει η ίδια μεταλλαγμένους ώστε να τους πουλάει πανάκριβα και να πουλάει και τα ζιζανιοκτόνα της που γίνονται όλο και πιο θανατηφόρα.

Έτσι θέλουν να απαγορεύσουν από μικροκαλλιεργητές τους παραδοσιακούς σπόρους για να είσαι υποχρεωμένος ν' αγοράσεις τους σπόρους της Μονσάντο.

Το ζήτημα είναι πολύ σοβαρό γιατί από τα δηλητήρια πεθαίνουν κι οι πεταλούδες κι οι μέλισσες παγκοσμίως και δεν θα μπορεί να γίνει γονιμοποίηση:Αυτό σημαίνει θάνατος για τον πλανήτη.

Πρέπει οι άνθρωποι ν' αντισταθούν,να σώσουν τους παραδοσιακούς σπόρους και οι γεωργοί να επιστρέψουν στις βιολογικές καλλιέργειες.

Η Μαντάνα Σίβα γυρίζει όλον τον πλανήτη(έχει έρθει και στην Ελλάδα,στον Πελίτι) και παλεύει εναντίον της Μονσάντο καθώς οι γεωργοί της χώρας της καταστράφηκαν κι αυτοκτόνησαν

Δογματολόγος Δημήτριος Τσελεγγίδης : Η Αίρεση της ομοιοπαθητικής

χωρίς λόγια

Кошка, которую спасли и вырастили хаски, теперь считает себя большой и отважной собакой

Πως μας κρίνει ο Θεός;



Ο π. Ποιμήν  είναι Γέροντας στο κελί Τα Εισόδια της Θεοτόκου στη Λακκοσκήτη στο Άγιον Όρος.
Εδώ και δεκαεπτά χρόνια υπηρετεί τον Θεό στο Άγιον Όρος μαζί με τον αδελφό του ,τον πάτερ Σωφρόνιο.
Τρία αδέλφια του έχουν αφιερώσει την ζωή τους στον Θεό.
Ο
Γέροντας είναι ένας από τους ιδρυτές των ρουμάνικων κελιών 
Ο Άγιος Αρτέμιος,και Τα Εισόδια της Θεοτόκου.

Γνωστά γραπτά του έργα είναι:
Άγιος Όρος, Το Περιβόλι της Παναγίας όπου περιγράφει τα αγιορείτικα μοναστήρια και τα κελιά των ρουμάνων μοναχών.
Η Συγχώρεση ένα συγκινητικό διήγημα για ένα πραγματικό περιστατικό του 1952, με πρωταγωνιστή έναν ήρωα του πολέμου.

Ο Φουστανελλάς άγιος Γεώργιος, ο Νεομάρτυς



    
 Ο άγιος νεομάρτυρας Γεώργιος, ο πολιούχος των Ιωαννίνων, γεννήθηκε το 1808 στο χωρίο Τσούρχλι των Γρεβενών, το οποίο σήμερα προς τιμή του ιερού του βλαστήματος μετονομάστηκε σε «Άγιος Γεώργιος». Οι γονείς του ήσαν άνθρωποι πτωχοί αλλά ευσεβείς. Ζούσαν από τη γεωργία. Έτσι, δεν κατόρθωσαν να μορφώσουν το γιό τους, στον οποίον όμως μεταλαμπάδευσαν τη φλόγα της χριστιανικής τους πίστεως. Στην ηλικία των 18 ετών ο Γεώργιος στερήθηκε την προστασία των γονέων του, τους οποίους κάλεσε ο Θεός κοντά του, και κατέφυγε στα Ιωάννινα. Εκεί υπηρετούσε ως ιπποκόμος στην υπηρεσία διαφόρων Τούρκων, οι οποίοι ήσαν προύχοντες του τόπου και τον αποκαλούσαν Χασάν Αγά και ειρωνικά κατά την περίοδο του μαρτυρίου του Γκιαούρ Χασάν. Διακρινόταν ο μακάριος για την ακεραιότητα του χαρακτήρα του, την απλότητα του ήθους του και γενικά για τα χριστιανικά του προτερήματα, με τα οποία ήταν κατακοσμημένος, και το ψυχικό του κόσμο, που χαροποιούσε όλους.
     Σε αυτή την ηλικία ο Γεώργιος αρραβωνιάσθηκε μια νεαρή χριστιανή, την Ελένη, ενώ υπηρετούσε σε κάποιον ακόλουθο του Εμίν Πασά. Δεν πρόλαβε όμως να χαρεί, γιατί δολίως συκοφαντήθηκε στους Τούρκους ότι, ενώ πριν από χρόνια είχε προσέλθει στον Ισλαμισμό, πάλι επέστρεψε στο Χριστιανισμό. Οδηγήθηκε τότε στη φυλακή των Ιωαννίνων, όπου ομολόγησε ότι ουδέποτε έγινε αρνησίχριστος και, αφού εξετάσθηκε και βρέθηκε απερίτμητος, αφέθηκε ελεύθερος.
      Μετά από δυο χρόνια, στο διάστημα των οποίων στεφανώθηκε την Ελένη και απέκτησε και γιο, που αξιώθηκε να τον βαπτίσει τις παραμονές του μαρτυρίου του, στις 12 Ιανουαρίου του 1838, συνελήφθη πάλι από εμπαθείς και φανατικούς Τούρκους. Κατηγορήθηκε εκ νέου ότι, ενώ ήταν μουσουλμάνος, επέστρεψε στο χριστιανισμό, και υποβλήθηκε για έξη ημέρες σε φοβερά βασανιστήρια με σκοπό να αρνηθεί την πίστη του. Ο γενναίος και πιστός αγωνιστής Γεώργιος, που πιεζόταν από πολλούς Χριστιανούς να φυγαδευτεί στην ελεύθερη Ελλάδα, για να σωθεί δεν  υπέκυψε στις πιέσεις, ούτε των Τούρκων για να αλλαξοπιστήσει, αλλά ούτε και των ομοθρήσκων του για να διασωθεί, και τελικά υπέστη μαρτυρικό θάνατο με αγχόνη στις 17 Ιανουαρίου. Απαγχονίστηκε στην αγορά του χάνδακος του μεγάλου Φρουρίου των Ιωαννίνων αναφωνώντας μέχρι τέλους· «Χριστιανός ειμί, ποιήσατέ μοι ει τι δεινόν οίδατε». Το σώμα του μάρτυρος έμεινε κρεμασμένο τρεις ολόκληρες ημέρες φρουρούμενο και καλυπτόμενο τις νύκτες από θείο φως προς έκπληξη και θαυμασμό όλων, χριστιανών και αλλοπίστων. Μάλιστα η απειρόδωρη χάρη του αγίου Πνεύματος θαυμαστώς δόξασε και αυτόν το νεομάρτυρα με πολλά θαύματα, αφού όσοι πήραν κομμάτι από την αγχόνη του ή τα ρούχα του είδαν μεγάλες θεραπείες.
      Η εβδομάδα πριν από τον απαγχονισμό του νεομάρτυρα Γεωργίου μας θυμίζει τη Μεγάλη Εβδομάδα, την εβδομάδα των παθών του Θεανθρώπου Ιησού. Οι άνομοι Εβραίοι «απήγαγον τον Χριστόν εις το σταυρώσαι» (Ματ. κζ’ 31)· οι άπιστοι Αγαρηνοί οδήγησαν το νεομάρτυρα Γεώργιο στην αγχόνη. Μια εβδομάδα πέρασε από την θριαμβευτική είσοδο του Χριστού στα Ιεροσόλυμα μέχρι τη Σταύρωσή του στο Γολγοθά· μια εβδομάδα πέρασε από την ημέρα που ερχόμενος στα Γιάννενα ο Γεώργιος για τη βάπτιση του νεογέννητου γιού του πρωτοσυκοφαντήθηκε από τους Αγαρηνούς μέχρι την ημέρα που κρεμάστηκε μπροστά στη Μεγάλη Πύλη του Κάστρου των Ιωαννίνων. Οι ημέρες του μαρτυρίου του είναι οι έξι τελευταίες ημέρες της πρόσκαιρης ζωής του.
      Την Τετάρτη το πρωί στις 11 Ιανουαρίου του 1838 κάποιος Οθωμανός συκοφάντησε το Γεώργιο, ότι ενώ ήταν τούρκος άλλαξε την πίστη του και έγινε χριστιανός. Με την άδικη αυτή συκοφαντία ο νεαρός φουστανελάς συλλαμβάνεται και φυλακίζεται. Στις απειλές των άπιστων με δυνατή φωνή και χωρίς φόβο απαντούσε· «Ποτέ δεν γίνηκα τούρκος, ούτε αρνήθηκα το Χριστό μου. Χριστιανός, και ήμην και αεί  ειμί». Στη φυλακή πιέζεται να αρνηθεί την πίστη του, αλλά ως άκμονας πίστεως παραμένει ακράδαντος στην αγάπη του Χριστού. Τη νύκτα οι άπιστοι τον βασανίζουν στη φυλακή απάνθρωπα. Αυτός επιμένει στην πίστη και υπομένει.
      Την Πέμπτη το πρωί οδηγήθηκε στον ανακριτή, όπου ξεκινώντας με κολακείες, στις οποίες έμεινε ανεπηρέαστος, υπέμεινε εμπτυσμούς και μαστιγώσεις μιμούμενος του Θεανθρώπου Χριστού τα πάθη και μονολογώντας «Χριστιανός ειμί». Όλη τη νύχτα υπέμεινε με καρτερία βασανιστήρια.
      Την Παρασκευή οι άπιστοι του βυθίζουν βελόνια στα νύχια και, αφού τον ξαπλώνουν κάτω στη γη, του βάζουν μεγάλες και ασήκωτες πέτρες στο στήθος. Αυτός αντέχει και δοξολογεί το Χριστό, που τον αξιώνει να μαρτυρήσει για την αγάπη του.
       Το Σάββατο οδηγήθηκε πάλι στον ανακριτή, όπου μαζεύτηκαν πολλοί Οθωμανοί, για να δουν την έκβαση του μαρτυρίου του. Του προτάθηκε να αλλαξοπιστήσει και να του κάνουν μεγάλες τιμές, ειδ’ άλλως θα τον θανατώσουν. Ο μακάριος Γεώργιος με δυνατή φωνή και ηρωικό φρόνημα τους καθηλώνει λέγοντας: «Χριστιανός και ήμην απ’ αρχής, Χριστιανός είμι και έσομαι μέχρι τελευταίας μου πνοής». Τρεις φορές παρουσιάσθηκε στον κριτή και τις τρεις έδωσε  την ίδια απάντηση. Τότε έβγαλε ο κριτής την απόφαση της θανατικής καταδίκης.
     Την Κυριακή ο γενναίος νεομάρτυρας οδηγήθηκε στον ανθύπατο (Καχαγιάμπεη),όπου αν και απειλήθηκε, δεν ενέδωσε. Από  εκεί οδηγήθηκε στον Διοικητή Μουσταφά Πασά, ενώπιον του οποίου ο Γεώργιος ομολόγησε το Σωτήρα Χριστό.
     Τη Δευτέρα το πρωί, γύρω στην έκτη ώρα της ημέρας, οδηγήθηκε στην αγορά του χάνδακος του μεγάλου φρουρίου, όπου και τον κρέμασαν, μέχρι τέλους φωνάζοντας «Χριστιανός ειμί, ποιήσατέ μοι είτι δειvόv οίδατε».
     Το ευωδιάζον μαρτυρικό σκήνωμα του Γεωργίου δωρήθηκε στο Μητροπολίτη Ιωαννίνων, ο οποίος το έθαψε έξω από το Ιερό Βήμα του Μητροπολιτικού Ναού του Αγίου Αθανασίου. Έκτοτε ο τάφος αυτός πολλά θαύματα επιτελούσε σε αυτούς που με πίστη τον προσκυνούσαν και ζητούσαν τη βοήθεια και την αρωγή του Άγιου.
Το επόμενο έτος του μαρτυρίου του, δηλαδή το 1839, ο Πατριάρχης Γρηγόριος ο Στ’ ανακήρυξε επίσημα το φουστανελοφόρο νεομάρτυρα Γεώργιο «αληθή μάρτυρα του Χριστού».
Πανηγυρικώς τα ιερά και θαυματόβρυτα λείψανά του ανακομίσθηκαν στις 26 Οκτωβρίου του 1971 και κατατέθηκαν στο φερώνυμο του γενναίου αθλητού ναό, ο όποιος κοσμεί την πόλη των Ιωαννίνων.

Τα πρώτα θαύματα μετά το μαρτύριο του Αγίου

«Μια Τούρκα (Τουρκάλα) άρπαξε την κάλτσα από το πόδι του αγίου και έτρεξεν εις μίαν άρρωστη Τούρκα, ήτις εθεραπεύθη αμέσως». Γι’ αυτό και στις εικόνες ο άγιος εικονίζεται κρεμασμένος και φορώντας κάλτσα μόνο στο ένα πόδι, η πρώτη μάλιστα εικόνα του (αυτή εδώ) φιλοτεχνήθηκε 13 μόλις ημέρες μετά το μαρτύριό του .
     Τρεις ημέρες παρέμεινε το μαρτυρικό σώμα του γενναίου αθλητού της πίστεως Γεωργίου στην αγχόνη. Εκεί, δίπλα στην πύλη του κάστρου, στο πιο κεντρικό σημείο της πόλεως, για να μπορέσουν να το δουν όλοι. Και πράγματι μικροί και μεγάλοι, συγκλονισμένοι ή και περίεργοι έτρεχαν να δουν τον τριαντάχρονο λεβέντη της χριστιανοσύνης, τον μάρτυρα της πίστεως. Για τους Τούρκους ήταν παράδειγμα απονομής δικαιοσύνης σε κάποιον που έλεγαν ότι προσέβαλε την πίστη τους. Για τους Χριστιανούς ήταν ακόμη μια θυσία για του Χριστού την πίστη την αγία και ένοιωθαν διπλά αισθήματα· θλίψη γιατί ο τουρκικός ζυγός παρέμενε άδικος και μοχθηρός, ενώ λίγο παρακάτω υπήρχε ελεύθερη Ελλάδα, και χαρά, γιατί αυτή η θυσία έδειξε τη δύναμη του Χριστού και τα μεγάλα κατορθώματα της πίστεως.
    Δεν θέλησε όμως ο Θεός να μείνει χωρίς δόξα ο καλλίνικος αθλητής Του. Αυτός που είπε: «Τους δοξάζοντας με δοξάσω» πλημμύρισε με ουράνιο φως από το πρώτο βράδυ το μαρτυρικό σώμα που βρισκόταν κρεμασμένο στην αγχόνη. Το Θαβώριο φως της Μεταμορφώσεως, που τύφλωνε τους προκρίτους των μαθητών του Χριστού μας και ανάγκασε τον πρωτοκορυφαίο Πέτρο να σκεπάσει το πρόσωπό του πέφτοντας κάτω, φώτιζε όλους τους περαστικούς, και τους μεν ευσεβείς θέρμαινε και φώτιζε, τους δε απίστους κατέκαιε με τις πυρφόρες ακτίνες του. Οι Τούρκοι φύλακες ομολόγησαν ότι έβλεπαν κάθε νύχτα ένα φως που κατέβαινε στο κεφάλι του νεομάρτυρα Γεωργίου σαν χρυσό στεφάνι και ενώ απορούσαν παρέμεναν στην απιστία τους και θεωρούσαν τα συμβάντα σατανικά. Όταν προσπαθούσαν να πλησιάσουν το φως εκείνο απομακρυνόταν και έτσι προσπάθησαν να το διώξουν οι ταλαίπωροι, αν είναι δυνατόν, και μαζί του τη δόξα του Θεού πυροβολώντας το. Το θαύμα διαδόθηκε αστραπιαία και πολλοί έσπευδαν να το δουν. Την τρίτη ήμερα κάποιοι συνάδελφοι του μάρτυρος ιπποκόμοι ζήτησαν την άδεια να πάρουν το άγιο σκήνωμα να το θάψουν και για να το επιτύχουν δωροδόκησαν το φιλάργυρο Μουσταφά Νουρή Πασά. Έτσι το απόγευμα της 19ης  Ιανουαρίου ξεκρέμασαν το μαρτυρικό σώμα και διαπίστωσαν ότι, παρά το δριμύτατο κρύο αυτό διατηρούσε τη θερμοκρασία του και ήταν μαλακό και εύκαμπτο και καθόλου μελανιασμένο, λες και ο απαγχονισμός είχε γίνει λίγη ώρα νωρίτερα. Mε ευλάβεια, δέος και συντριβή εξ αιτίας και αυτού του θαύματος, το κατέβασαν σε βάρκα που περίμενε στην τάφρο του Κάστρου και με μεγάλη προφύλαξη ακολουθώντας τα νερά της λίμνης το μετέφεραν στο Ναό του Αγίου Αθανασίου, όπου το σαβάνωσαν στο παρεκκλήσι της Αγίας Μαρίνας και το έθαψαν με χριστιανική μεγαλοπρέπεια. Στην εξόδιο ακολουθία προεξήρχε ο Μητροπολίτης Ιωαννίνων Ιωακείμ, ο οποίος είχε την πεποίθηση ότι κήδευε έναν Άγιο της Εκκλησίας μας. Το γενναίο φουστανελά ενταφίασαν με τιμές έξω από το αριστερό παραπόρτι του Αγίου Βήματος εκεί που βρίσκεται μέχρι σήμερα ο χαριτόβρυτος τάφος του.
     Όσοι πιστοί πήραν κομμάτια από την τριχιά της αγχόνης του νεομάρτυρα ή από το πανί του εσωρούχου του για ευλογία είδαν αμέτρητα θαύματα, αφού αυτά η χάρη του Θεού τα έκανε δοχεία ιαμάτων. Το ίδιο συνέβη και με το ζωνάρι του καθώς και με την κάλτσα του, όπως διηγήθηκαν αξιόπιστα πρόσωπα από τα Τρίκαλα.
    Την ώρα που το λείψανο του Αγίου βρισκόταν στο Ναό, πριν την εξόδιο Ακολουθία, ο Μητροπολίτης Ιωαννίνων Ιωακείμ ο Χίος κάλεσε τον πρωτοψάλτη του Μητροπολιτικού Ναού Πέτρο Γεωργιανή, που ήταν και ζωγράφος, να ζωγραφίσει την εικόνα του Αγίου. Αυτός αφού άγγιξε όλο το μαρτυρικό σώμα, το πρόσωπο και τον τράχηλο του μάρτυρος και έκανε ένα προσχέδιο, έτρεξε στο σπίτι του χωρίς να πλύνει τα χέρια του και πλησίασε την ετοιμοθάνατη από υδρωπικία μητέρα του, της οποίας οι γιατροί δεν έδιναν ελπίδες ζωής. «Μην απελπίζεσαι» της είπε, «θα σε αγγίξω με τα χέρια που άγγιξαν τον Άγιο Γεώργιο και είμαι βέβαιος ότι θα θεραπευθείς». Έτσι και έγινε. Σε λίγες ημέρες η άρρωστη σηκώθηκε και βγήκε στη γειτονιά, όπου οι γείτονες, που γνώριζαν τη σοβαρότητα της ασθενείας της δόξαζαν το Θεό και το νεομάρτυρα του Γεώργιο.
    Κάποια άλλη Γιαννιώτισσα, Ελένη στο όνομα, είχε δύο παιδία που υπέφεραν πολύ από πυρετό για έξι μήνες. Οι γιατροί δεν έδιναν ανακούφιση ή ελπίδα και γι αυτό την διακατείχε μεγάλη θλίψη. Μια ημέρα είδε στο όνειρό της ότι βρισκόταν στην αυλή του Μητροπολιτικού Ναού κοντά στον τάφο του Αγίου γύρω από τον οποίο ήταν πολλά νέα κορίτσια. Ένα από αυτά τη φώναξε με το όνομά της και της είπε: «Πάρε, Ελένη, λάδι από την κανδήλα του Αγίου, άλειψε τα παιδιά σου και γίνουν καλά». Όταν ξύπνησε πήγε με ευλάβεια στον τάφο, πήρε λάδι και άλειψε με αυτό τους άρρωστους γιους της που αμέσως θεραπεύθηκαν.
     Άλλη γυναίκα από τα Καστανοχώρια, Σταμάτω στο όνομα, που είχε δύο μήνες παράλυτο το δεξί της χέρι, όταν άκουσε για τη θαυματουργική δύναμη του νεομάρτυρα ξεκίνησε με ευλάβεια μαζί με τον πατέρα της και τον πεθερό της. Ήταν Σάββατο απόγευμα και διανυκτέρευσαν δίπλα στον τάφο προσευχόμενοι. Αργότερα η άρρωστη ξάπλωσε στο πλάι του τάφου να ξεκουραστεί και όταν σηκώθηκε ήταν εντελώς υγιής. Την πήραν οι δικοί της και έφυγαν χαρούμενοι δοξάζοντας το Θεό.
     Ημέρα με την ημέρα η θαυματουργική χάρη του Αγίου Γεωργίου επισκίαζε όλη τη γύρω των Ιωαννίνων περιοχή και όλοι όσοι είχαν προβλήματα υγείας έσπευδαν στο νέο αυτό ιατρό και λάμβαναν την υγεία τους. Τα θαύματά του τον πρώτο μόλις χρόνο μετά το ηρωικό του μαρτύριο καταγράφηκαν, για να καταδείξουν σε όλους ότι «Θαυμαστός ο Θεός εν τοις Αγίοις Αυτού», ότι «τοις Αγίοις τοις εν τη γη Αυτού εθαυμάστωσεν ο Κύριος». Επίσης να αποδείξουν τη συνεχή παρουσία του  Αγίου στην πόλη του μαρτυρίου του και σ’ όλη τη γύρω της περιοχή καθώς και την παρρησία του στο θρόνο της Χάριτος. Έτσι περπάτησε ο παράλυτος Ευστάθιος από το Ζαγόρι, η σύζυγος του Αναγνώστη Οικονόμου από τη Βήσσανη, η Χάιδω από την Καστανιά και ο εικοσιπεντάχρονος Δημήτριος από την Άρτα· οκτάχρονο μουγκό παιδί από τα χωριά των Ιωαννίνων βρήκε τη φωνή του· η βαρυαλγούσα Αικατερίνη από τα Πράμαντα ανακουφίστηκε από τους πόνους· η δωδεκάχρονη επιληπτική κοπέλα από το Μέτσοβο καθώς και η Αικατερίνη, κόρη του Ιωάννη Κολιού από το Ρωμανό Σουλίου απαλλάχθηκε από τη φοβερή ασθένεια· η Σταυρινή από το Γκρίμποβο με δερματική νόσο καθαρίσθηκε και κάποιος Κωνσταντίνος με φοβερούς πόνους για τρία χρόνια  από το χωριό Βουλιαράτες της Δρυϊνουπόλεως θεραπεύθηκε, και γύρισε πίσω στο χωριό του υγιής δοξάζοντας το θεραπευτή του Άγιο.
Ταις Αυτού αγίαις πρεσβείαις ο Θεός ελέησον ημάς. Αμήν.

(Δρος Χαραλάμπους Μ. Μπούσια, Ο Φουστανελλάς Γεώργιος, ο Νεομάρτυς πολιούχος των Ιωαννίνων, Αθήνα 2008- αποσπάσματα)
πηγή 




Κρύο και καλοκαιριάζει
πάνω στις άφταστες κορυφές
ο ήλιος λιώνει χιόνι..νιάτα
αγάπη
αιώνια νύφη λαύρα κόρης

απόψε κοιμήθηκα στον πάγο
αύριο στου θάνατου το σκαμνί
μεθαύριο θα σ' ανταμώσω
λάβα, ψυχής απομεινάρι
σκλήθρο κάμηλος πέτρα
χορτάτος
βουνά θάλασσες κάμπους
καλοκαιριάζει κρύο
στης αγκαλιάς μου την φωτιά
υγράνθηκαν τα μάτια..αγάπη,
πόσους εχθρούς έχεις
να σε προσκυνούν
κι εγώ πόσο να σε προσκυνήσω;

Έλα πέτρα,
φύγε λάβα
πέτρωσε βουνό
να έχουν τροφή..αγάπη,
φίλοι-εχθροί κι απελπισμένοι εραστές,
κι έχει η αγάπη..τον ήλιο διατάζει.

Έλα κρύο..στις κορυφές καλοκαιριάζει
φίλους εχθρούς εραστές
να έχει η λάβα αλάτι..ψυχή ο άνθρωπος,
μόνους προσκυνητές αγάπης...κλάψε.


Κ.Α. Μεϊμάρογλου......18/1/2017

Ελληνίδα στο Πανεπιστήμιο του Κέιμπριτζ μελετάει τα Ποντιακά.Δείτε τις αλησμόνητες αλλά και προσωρινά χαμένες πατρίδες μας.

Δεν θα αφήσουμε να περάσει ο σοδομισμός στα ελληνικά σχολεία (πανελλήνια διαμαρτυρία)

Ἡ πρόσφατη (23-12-2016) ἐγκύκλιος τοῦ Ὑπουργείου Παιδείας πρὸς τὶς Διευθύνσεις Πρωτοβάθμιας καὶ Δευτεροβάθμιας Ἐκπαίδευσης καὶ ὅλα τα Γυμνάσια τῆς χώρας, μὲ βαθμὸ προτεραιότητας “Ἐξαιρετικὰ Ἐπεῖγον” (γιατί ἄραγε;), προωθεῖ σαφέστατα στὰ παιδιὰ τῶν 12-15 χρονῶν Σοδομισμὸ πολὺ χειρότερου τύπου ἀπὸ τὴ γνωστὴ ὁμοφυλοφιλία.
Σύμφωνα μὲ τὴν ἐγκύκλιο αὐτὴ οἱ μαθητὲς καθὼς καὶ οἱ γονεῖς τοὺς καλοῦνται μὲ εἰδικὰ σεμινάρια ποὺ θὰ λάβουν χώρα μέσα στὰ πλαίσια τῶν διδακτικῶν ὡρῶν μιᾶς σχολικῆς ἑβδομάδας ὑπὸ τὸν τίτλο “Σῶμα καὶ Ταυτότητα” νὰ ἐνημερωθοῦν σχετικὰ μὲ τὸ φύλο τους. Τί ἄραγε ἐνημέρωση θὰ λάβουν; Μερικὰ ἀπὸ τὰ θέματα ποὺ περιλαμβάνει ὁ θεματικὸς ἄξονας τῶν “Ἔμφυλων Ταυτοτήτων” εἶναι: “Βιολογικὸ καὶ Κοινωνικὸ Φύλο”, “Ἀποδομώντας τὰ Ἔμφυλα Στερεότυπα”, “Φύλο, Σεξουαλικὸς Προσανατολισμὸς καὶ Ἀνθρώπινα Δικαιώματα”, “Ὁμοφοβία καὶ Τρανσφοβία στὴν Κοινωνία καὶ στὸ Σχολεῖο”.
Οὐσιαστικὰ καλοῦνται τὰ παιδιὰ νὰ διαλέξουν αὐτὰ τὸ φύλο τους (gender), ἀνεξαρτήτως ἀπὸ τὸ ἐὰν ἔχουν γεννηθεῖ ἀγόρια ἢ κορίτσια (sex). Δηλαδὴ, ἐὰν κάποιο παιδὶ “δέν αἰσθάνεται καλὰ” μὲ τὸ ὅτι γεννήθηκε ἀγόρι ἢ κορίτσι, νὰ μπορεῖ νὰ δηλώνει τὸ ἀντίθετο καὶ νὰ τὸ κατορθώνει μὲ τὴ βοήθεια συγκεκριμένων ἰατρικῶν ἐφαρμογῶν. Οἱ δὲ γονεῖς νὰ ἔρχονται ἀρωγοὶ στὶς ἐπιλογὲς αὐτὲς τῶν παιδιῶν τους, ἀφοῦ θὰ μάθουν νὰ “ἀποδομοῦν” μέσα τους τὰ “ἔμφυλα στερεότυπα” καὶ νὰ ἀντιτίθενται σὲ κάθε προσπάθεια ἀποτροπῆς, ἀφοῦ κάτι τέτοιο ἀποτελεῖ “ὁμοφοβία καὶ τρανσφοβία”.
Γονεῖς!
Ἡ κατάσταση ἔχει φτάσει στὸ ἀπροχώρητο! Σκεφθεῖτε τί ψυχολογικὰ προβλήματα θὰ προξενηθοῦν στὸ μέλλον στὰ παιδιὰ αὐτὰ ποὺ θὰ θελήσουν νὰ ἀλλάξουν τὸ φύλο τους, ἀλλὰ καὶ τὸ γεγονὸς ὅτι δὲν θὰ μποροῦν τὰ παιδιὰ αὐτὰ νὰ δημιουργήσουν οἰκογένεια καὶ νὰ φέρουν στὸν κόσμο ἀπογόνους. Ἔγκριτοι ἐπιστήμονες ἐπισημαίνουν τὸν κίνδυνο σοβαρῶν ψυχολογικῶν διαταραχῶν καὶ ἄλλων προβλημάτων σὲ περίπτωση ποὺ διαταραχθεῖ ἡ φυσικὴ ταυτότητα τοῦ φύλου.
Θὰ θέλατε ποτὲ τὰ παιδιά σας νὰ ζοῦν χωρὶς νὰ ξέρουν ἂν εἶναι ἄνδρες ἢ γυναῖκες καὶ νὰ ἔχουν ὑποστεῖ ἐκφυλιστικὴ στείρωση;
Ἀντιδράστε μέσα ἀπὸ τοὺς Συλλόγους Γονέων καὶ Κηδεμόνων, Ἐπιστημονικοὺς Φορεῖς, Ἑνώσεις Γωνέων στὰ ἐκφυλιστικὰ φαινόμενα τοῦ Ὑπουργείου Παιδείας.
ΔΕΝ ΘΑ ΑΦΗΣΟΥΜΕ ΝΑ ΠΕΡΑΣΕΙ ΣΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΜΑΣ Η ΑΙΣΧΙΣΤΗ ΕΞΑΧΡΕΙΩΣΗ!

Καλούμαστε ὅλοι, πρόσωπα, Σύλλογοι καί Φορείς, νά συστρατευθοῦμε σέ μία ἔννομη, δημοκρατική, ὅσο καί βροντερή διαμαρτυρία στέλνοντας e – mails , fax , ἐπιστολές, μηνύματα στόν κ. Ὑπουργό καί τούς ἄλλους ἁρμόδιους. Οἱ ἀπόψεις μας μποροῦν νά δημοσιευθοῦν, ἄν θέλουμε, στά μέσα μαζικῆς Ἐπικοινωνίας, στά μέσα κοινωνικής δικτύωσης, στόν τῦπο, εἴτε τοπικό, εἴτε πανελλήνιο, ἔντυπο καί ἠλεκτρονικό κλπ.
Σέ ποιούς μποροῦμε νά στείλουμε μήνυμα :
Πρός
Email
Fax
Ταχυδρομείο
κ. Ὑπουργό Παιδείας, Κώστας Γαβρόγλου
210 3443865,
210 3442887
Ὑπουργό Παιδείας, Ἀν. Παπανδρέου 37, Μαρούσι, ΤΚ 151 80
κ. Πρωθυπουργό
210 3252723
Γενική Γραμματεία τῆς Κυβέρνησης Βασ. Σοφίας 2 τ.κ. 10021 Ἀθήνα
κ. Πρόεδρο τῆς Δημοκρατίας
210 7232342,
210 7248938
Προεδρικό Μέγαρο Βασ. Γεωργίου Β’ 2 τ.κ. 10028 Ἀθήνα
Μακ. Ἀρχιεπίσκοπο καί τήν Ἱερά Σύνοδο πρός γνῶσιν καί γιά τίς ἐνέργειές τους
210 7272210
Μακ. Ἀρχιεπίσκοπο, Ἁγίας Φιλοθέης 21, Τ.Κ. 105 56, Ἀθήνα

Ἂν ὑπάρχει δυνατότητα μπορεῖ νὰ σταλεῖ μήνυμα καὶ στοὺς παρακάτω
κ. Ἀναπληρωτὴ Ὑπουργό Παιδείας, Κωνσταντῖνο Φωτάκη
210 3442882
Ἀναπληρωτὴ Ὑπουργό Παιδείας, Ἀν. Παπανδρέου 37, Μαρούσι, ΤΚ 151 80
κ. Ὑφυπουργό Παιδείας, Δημήτρη Μπαξεβανάκη
210 3709760
Ὑφυπουργό Παιδείας, Ἀν. Παπανδρέου 37, Μαρούσι, ΤΚ 151 80
κ. Ὑφυπουργό Παιδείας, Κωνσταντίνο Ζουράρη

210 3706039
Ὑφυπουργό Παιδείας, Ἀν. Παπανδρέου 37, Μαρούσι, ΤΚ 151 80

"Πρέπει να βλέπεις, όχι να κοιτάζεις!"


Ο Βασίλης Κολτούκης ταξιδεύει διαρκώς στην Ελλάδα, αλλά και σε διαφορετικά μέρη του πλανήτη, από την Κεντρική Ευρώπη μέχρι τη Σιβηρία και από την Ασία μέχρι την Ουκρανία, φωτογραφίζοντας τοπία, ανθρώπους και σκηνές δρόμου σε ασπρόμαυρο φιλμ, προσπαθώντας να φέρει στην επιφάνεια μια αισθητική αντίληψη της ομορφιάς που είναι κρυμμένη και αμυδρή, σαν μέσα σε όνειρο
Ο φωτογράφος, που έχει τροφοδοτήσει με τις εικόνες του το «Εψιλον» και το «Γεωτρόπιο», «Περιπλανιέμαι σε διάφορες χώρες και προσπαθώ να φέρω πίσω εικόνες γεμάτες ανθρωπιά, συμπάθεια και πολλή αγάπη», έχει πει ο ίδιος σε συνέντευξή του στην «Ελευθεροτυπία». «Η περιπλάνηση για μένα έγινε πια τρόπος ζωής και έκφραση. Αλλά προσοχή: όταν μιλάω για περιπλάνηση δεν εννοώ... "όπου φυσάει ο άνεμος", δηλαδή ξεστράτισμα από το στόχο, αλλά μια περιπλάνηση με βαθιά χαραγμένο δρόμο προς την Ομορφιά». Ο Βασίλης Κολτούκης προσπαθεί να έχει βλέμμα «παρθένο». Δεν σκηνοθετεί, οι φωτογραφίες του είναι προϊόντα τύχης και υπομονής: «Πρέπει να βλέπεις, όχι να κοιτάζεις. Τη στιγμή που φωτογραφίζω, μοιάζω σαν τυφλός, δεν βλέπω τίποτα
Η διαίσθησή μου με οδηγεί», τονίζει.
Τα αποτελέσματα ξεπηδούν μέσα στο σκοτεινό θάλαμο: το Παρίσι το φθινόπωρο, η Αγία Πετρούπολη το χειμώνα, η σκονισμένη Αλεξάνδρεια, τα κορίτσια της Οδησσού με τα θλιμμένα μάτια, οι γυναίκες που υποδέχονται τη νύχτα, τα παιδιά που παίζουν, τα ομιχλώδη πρωινά και οι νύχτες με πανσέληνο «ζωντανεύουν» στις φωτογραφίες του με τρόπο ποιητικό, που αγγίζει την ψυχή. Εκπομπή Δαυίδ Ναχμίας ΕΡΤ 2005

Γνῶσις κι ἄγνοια περὶ πραγματικῶν ἡρώων

Νά σᾶς κάνω νά νοιώσετε θλίψη καί νά μελαγχολήσετε;
Πᾶρτε ἕναν 25χρονο – ποὺ νὰ ἔχῃ τελειώση τὶς σπουδές του – καὶ ἐρωτῆστε τον ἐὰν ἀναγνωρίζῃ κάποιον/κάποιους ἀπὸ τοὺς παρακάτω εἰκονιζομένους…


Βάζω στοίχημα ὅτι σίγουρα θὰ ξέρη τὸν τύπο μὲ τὸν μπερὲ καὶ τὸ ἀστέρι.
Γιὰ τοὺς ὑπολοίπους  – ποὺ εἰρήσθω ἐν παρόδῳ εἶναι (πραγματικοί) ἥρωες τοῦ Ἔθνους μας, μαῦρα μεσάνυκτα.
Πάω στοίχημα σᾶς λέω…..
Δημητριάδης Κωνσταντῖνος

Τρίτη, 17 Ιανουαρίου 2017

Είπε Γέρων :Μάθε να πετάς μόνος σου στηριγμένος στο Θεό και στις δυνάμεις που σου έδωσε και μην προσπαθείς να πατήσεις πάνω στους άλλους για να επιβιώσεις. Αν βουλιάξει ο άλλος θα σε παρασύρει μαζί του. Ο Χριστός δεν θα σε διαψεύσει ποτέ...

Ο Άγιος Πορφύριος αποκαλύπτει τον τόπο όπου βρίσκεται ο τάφος του Μεγάλου Αλεξάνδρου

 

Τὸ κάτωθι ἀπόσπασμα περιέχεται στὸ νέο ὑπὸ ἔκδοση  βιβλίο τῆς Ἑνωμένης Ρωμηοσύνης “Ὁ Ὅσιος Πορφύριος (Μαρτυρίες – Διηγήσεις – Νουθεσίες)” τῆς ἐκδοτικῆς σειρᾶς “Ὀρθόδοξο βίωμα”. Ἡ πρώτη παρουσίαση τοῦ βιβλίου θὰ πραγματοποιηθεῖ τὴν ἐρχόμενη Κυριακὴ 22 Ἰανουαρίου στὴν Ι.Μ. Παντοκράτορος Νταοῦ Πεντέλης. Λεπτομέρειες γιὰ τὴν ἐκδήλωση θὰ βρεῖτε ΕΔΩ!
«Μιά μέρα πού πήγαμε, μᾶς ἔλεγε ὁ Γέροντας ὅτι μέ τό χάρισμα πού εἶχε ἀπό μικρός, διέκρινε ἀπό πολύ μακριά νερά, ἅγια Λείψανα, ἀρχαίους Ναούς, ἀρχαίους τάφους. Ἀκόμα καί γιά τόν τάφο τοῦ Μεγάλου Ἀλεξάνδρου, μᾶς ἔλεγε ὅτι δέν εἶναι οὔτε στήν Αἴγυπτο οὔτε ἐκεῖ πού τόν ψάχνουν, ἀλλά εἶναι ἐδῶ στήν Ἑλλάδα κοντά στό ἀρχαῖο Δίον καί συγκεκριμένα στήν Κατερίνη στήν “Κονταριώτισσα”, δίπλα σ᾽ ἕνα παλιό ἐκκλησάκι τῆς Παναγίας»


ΜΕΓΙΣΤΗ ΛΑΥΡΑ ΜΑΓΕΙΡΕΙΟ - ΑΓΙΟΝ ΟΡΟΣ


Το φαγητό και οι συνταγές είναι πολιτιστική κληρονομιά, δείχνει την ποιότητα ζωής. Όταν πρόκειται καθαρά για επιβίωση, δεν ενδιαφέρεσαι για ιδιαίτερες γεύσεις ή για ένα καλό ψάρι ή να φτιάξεις μια προσεγμένη συνταγή που να είναι εκλεπτυσμένη, με αρώματα και ωραίες γεύσεις. Αυτό δείχνει το βιοτικό επίπεδο. Οι μοναχοί δεν τρώνε κρέας και πολλές μέρες το χρόνο τρώνε αλάδωτα φαγητά. 

Γέροντας Επιφάνιος Μυλοποταμινός 

Ο ΜΕΓΑΣ ΑΝΤΩΝΙΟΣ ΚΑΙ Ο ΣΥΓΧΡΟΝΟΣ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΣ


Ο ΜΕΓΑΣ ΑΝΤΩΝΙΟΣ ΚΑΙ Ο ΣΥΓΧΡΟΝΟΣ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΣ

Πρωτοπρεσβύτερος Θεόδωρος Ζήσης
Καθηγητὴς Θεολογικῆς Σχολῆς Α.Π.Θ.


ταν κινδυνεύῃ πστις, ρθοδοξα, πρτη πνευματικ προτεραιτητα εναι περσπισ της, γνας συμπαρσταση πρς σους γωνζονται, μχρι θαντου κα αματος προθυμα. λα τ λλα πνευματικ καθκοντα πονται. σοι πρττουν κα συμβουλεουν τ ντθετα, πλς συγκαλπτουν μ προφσεις τν προθυμα κα δειλα τους, κα γνονται διδσκαλοι κα καθηγητς τς πραξας κα τς ποκρισας.
  
στση το γου ντωνου ναντι τν αρετικν, πρτυπο μμησης γι λους σήμερα.
Ατ πο πιθυμομε τρα ν κνουμε δ εναι ν παρουσισουμε πς ντιμετπισε γιος ντνιος τν αρεση το ρεου, ποα πειλοσε σωτερικ τν κκλησα, χουσα τν ποστριξη ατοκρατρων, γεμνων, πατριαρχν κα πισκπων, πως συμβανει κα σμερα μ τς παναιρσεις το Παπισμο κα το Οκουμενισμο, πο εναι πολ πι πικνδυνες, γιατ ναιρον τ σνολο τν δογμτων τς πστεως κα μεταβλουν τν θεϊκ διδασκαλα το Εαγγελου σ συνθη νθρπινη διδασκαλα, ποσρουν τν Θενθρωπο Χριστ, τος γους κα τος Πατρας, κα γκαθιστον τν λθητο ππα τς Ρμης κα τν πανσπερμα τν αρσεων το Παγκοσμου Συμβουλου τν δθεν κκλησιν. παρουσαση ατ εναι πολ διδακτικ κα γι σους καμνονται πς δν βλπουν τν κνδυνο, γι "σοβαρος" πνευματικος πο παρασρουν φρνουν σ πολ δσκολη θση τ πνευματικ τους παιδι, πο βλπουν καλτερα μ τ μτια τν γων κα ρχζουν ν μφιβλλουν γι τν ξιοπιστα τς πνευματικς καθοδγησης. Κα σφαλς ο γιοι εναι πι ξιπιστοι π τος οποιουσδποτε Γροντες κα πνευματικος, ταν δν ργζονται γι τν αρεση κα δν γωνζονται ν τν φανερσουν κα ν τν ποδιξουν.
Μ. Αντνιος, πως μς παραδδει «Βος» του, κα στ θματα τς πστεως «πνυ θαυμαστς ν κα εσεβς». Δν εχε καμμα κοινωνα μ τος σχισματικος Μελιτιανος, γιατ γνριζε π τν ρχ τν πονηρα κα τν ποστασα τους. λλ κα μ τος Μανιχαους κα λλους αρετικος δν μλησε ποτ φιλικ, παρ μνο γι ν τος νουθετσ κα ν τος μεταβλ σ εσεβες κα ρθοδξους. Πστευε κα δδασκε τι φιλα κα συναναστροφ μαζ τους εναι βλβη κα πλεια τς ψυχς. σιχανετο κα τν αρεση τν ρειανν κα παργγελε σ λους οτε ν τος πλησιζουν οτε ν δχονται τν κακ τους πστη. ταν τν πισκφθηκαν κποτε κτι φανατικο ρειανο, φο συζτησε μαζ τους κα κατλαβε πς εναι σεβες, τος διωξε π τ ρος πο σκτευε, λγοντας τι τ λγια τους εναι χειρτερα κα π τ δηλητριο τν φιδιν.
Τ κεμενο ατ ποτελε θ λγαμε καννα, ποος λοκθαρα μς παρουσιζει, ψευδστατα κα πλανστατα, πς πρπει ν γνονται ο διλογοι μ τος αρετικος, κα πς πρπει νθρπινα κα κοινωνικ ν ρυθμζουμε τ σχση μας μαζ τους, λλ συγχρνως δεχνει πς σμερα γκρεμζονται λα τ ρια πο θεσαν ο Πατρες π τος Οκουμενιστς, ο ποοι γκαλιζουν τος αρετικος κα τος σπζονται ς εσεβες.
Φοβερ πτασία το γου ντωνου γι τος αρετικος: λογα κτνη γρω π τν γα Τρπεζα.
Εναι ντως φοβερ τ ραμα πο εδε γιος ντνιος σχετικ μ τν παρουσα αρετικν μσα σ ρθδοξους ναος. Τ ραμα ατ ατιολογε, ξηγε παραστατικ γι ποι λγο ο γιοι Πατρες παγορεουν μ συνοδικος καννες τν εσοδο αρετικν σ καθαγιασμνους χρους, τν συμμετοχ τους σ κολουθες κα λειτουργες, τς συμπροσευχς κα τ συλλετουργα. Ο αρετικο μ δεχμενοι τν διδασκαλα τς κκλησας, τν ποστλων κα τν γων, πηρεζονται π τος δαμονες κα τν πατρα τους τν διβολο, στν προβολ πλανεμνων πψεων.
Συγκλονσθηκε λοιπν, κα τρμαξε γιος ντνιος, ταν πτρεψε Θες ν δ στ ραμ του τος ρειανος ν περικυκλνουν τ γιο Θυσιαστριο ς μονοι (= μουλρια), ν τ λακτζουν κα ν τ μιανουν. Τση ταν λπη κα στεναχρια του, στε βαλε τ κλμματα, πως πικρθηκαν κα κλαυσαν πολλο εσεβες, ταν εδαν τν αρεσιρχη ππα ν εσγεται μσα στν να το γου Γεωργου στ Φανρι, τν ποο μλιστα γιο κατργησε τ Βατικαν, κα ν τν μολν. Εμαστε ββαιοι πς, ν διαβσουν κα μθουν ατ τ ραμα το γου ο πατριρχες, ο ρχιεπσκοποι κα ο πσκοποι, ν ββαια ξακολουθον ς ρθδοξοι ν σβονται κα ν κολουθον τν ζω κα τν διδασκαλα τν γων, θ διακψουν τς λειτουργικς μοιβαες φιλοξενες κα πισκψεις, τς βδομδες συμπροσευχς κα τς ποστολς ντιπροσωπειν στς θρονικς ορτς. Γιατ διαφορετικ θ συμπεριλαμβνονται κα ατο ς συνεργο στ φρικτ ραμα το Μ. ντωνου.
Τρα βλπουμε ν μολνονται ο ναο κα τ θυσιαστρια π συμπροσευχς κα συλλετουργα μ τος «λγους» αρετικος κα νισχουμε τν μλυνση κα τν παινομε, συλλακτζοντες κι μες μσα ες τ για τν γων. Μνη λπδα γι ν πανερ κκλησα τν μορφι της εναι σσταση κα συμβουλ το Μ. ντωνου: «Μνον μ μινετε αυτος μετ τν ρειανν». Μνο ν μ μιανθομε π τν κοινωνα μας μ τν Παπισμ κα Οκουμενισμ, μ τος φιλοπαπικος κα οκουμενιστς ρθοδξους. πειδ μχρι τρα δν τ πρξαμε δυναμικ κα ποφασιστικ, γι' ατ παρατενει Θες π τη τν ργ του, τν αχμαλωσα τν ρθοδξων στν παναρεση το Οκουμενισμο. Μχρι πτε πσκοποι, ερες, μοναχο κα λαϊκο θ πιτρπουμε τ λογα κτνη, τος αρετικος, ν λακτζουν κα ν μιανουν τ ερ κα τ για τς ρθοδοξίας; σο πρακτομε κα βρσκουμε διφορες προφσεις πνευματικοφανες, τ βδλυγμα τς ρημσεως θ σταται ν τπ γίῳ
Περιοδικ "Θεοδρομα", τος Θ, Τεχος 1, ανουριος - Μρτιος 2007  

Ὅλο τὸ κείμενο ἐδῶ.