Τετάρτη, 23 Ιουλίου 2014

Oλόκληρη η 5ωρη αγρυπνία τής Αγ.Μαρίας Μαγδαληνής!


Η παλιά, πια,  μα πολύ αγαπητή αγρυπνία της  Αγίας Μαρίας της Μαγδαληνής στο σιμωνοπετρίτικο μετόχι της Ορμύλιας σε ένα αρχείο
...σε «παγκόσμια πρώτη»....

Ο Έλληνας ομογενής που κερδίζει τα βραβεία φωτογραφίζοντας την 4χρονη κόρη του!

diaforetiko.gr : diaforetiko 13 Ο Έλληνας ομογενής που σαρώνει τα βραβεία φωτογραφίζοντας την 4χρονη κόρη του!
Τελικά αυτό που μετράει στη φωτογραφία δεν είναι οι σπουδές πάνω στο αντικείμενο, αλλά η έμπνευση.
Αυτή η ξεχωριστή ματιά πάνω σε κάτι που βλέπεις μόνο εσύ και θέλεις να το δείξεις με τον τρόπο σου και στους άλλους.
Αυτή η ιδιαίτερη ματιά έχει φέρει τον Έλληνα ομογενή Βασίλη Γκέκα στην καρδιά του διεθνούς ενδιαφέροντος, ο οποίος αν και ερασιτέχνης κατάφερε μέσα σε ένα χρόνο να αποσπάσει δυο πολύ σημαντικά βραβεία.
diaforetiko.gr : diaforetiko 13 Ο Έλληνας ομογενής που σαρώνει τα βραβεία φωτογραφίζοντας την 4χρονη κόρη του!
Στην αρχή του έτους ο ομογενής φωτογράφος της Μελβούρνης τιμήθηκε με το πρώτο διεθνές βραβείο φωτογραφίας του διαγωνισμού The Loupe Awards και τραβώντας τα βλέμματα του διεθνή τύπου.
diaforetiko.gr : bil3f Ο Έλληνας ομογενής που σαρώνει τα βραβεία φωτογραφίζοντας την 4χρονη κόρη του!
Ωστόσο λίγες μέρες πριν, συμμετείχε στον μεγάλο διεθνή φωτογραφικό διαγωνισμό International Photography Awards Lucies 2013 όπου έλαβε μέρος με τέσσερις φωτογραφίες και διακρίθηκαν και οι τέσσερις.
diaforetiko.gr : bil4 Ο Έλληνας ομογενής που σαρώνει τα βραβεία φωτογραφίζοντας την 4χρονη κόρη του! 
diaforetiko.gr : bil5 Ο Έλληνας ομογενής που σαρώνει τα βραβεία φωτογραφίζοντας την 4χρονη κόρη του!
Το επίτευγμα είναι τεράστιο δεδομένου ότι οι συμμετοχές στο διαγωνισμό ξεπέρασαν τις 18.000. Η «πρωταγωνίστρια» των φωτογραφιών είναι η κορούλα του Αθηνά την οποία ο φωτογράφος θεωρεί εξαιρετικό μοντέλο λέγοντας: «Είναι η μούσα μου. Η Αθηνά τρελαίνεται να αλλάζει κοστούμια. Της φαίνεται σαν παιχνίδι όλο αυτό».
Όπως λέει ο ίδιος οι φωτογραφίες του εμπνέονται από την ζωγραφική και κυρίως την ολλανδική σχολή γιατί τον συγκινούν το φως, τα χρώματα, οι εκφράσεις.
diaforetiko.gr : bil6 Ο Έλληνας ομογενής που σαρώνει τα βραβεία φωτογραφίζοντας την 4χρονη κόρη του!
diaforetiko.gr : bill gekas08 Ο Έλληνας ομογενής που σαρώνει τα βραβεία φωτογραφίζοντας την 4χρονη κόρη του!
diaforetiko.gr : cherries Ο Έλληνας ομογενής που σαρώνει τα βραβεία φωτογραφίζοντας την 4χρονη κόρη του!
diaforetiko.gr : geka Ο Έλληνας ομογενής που σαρώνει τα βραβεία φωτογραφίζοντας την 4χρονη κόρη του!
diaforetiko.gr : gek3 Ο Έλληνας ομογενής που σαρώνει τα βραβεία φωτογραφίζοντας την 4χρονη κόρη του! 
Φωτογραφίες του Βασίλη Γκέκα μπορείτε να δείτε στο www.billgekas.com.
Πηγή
Ἡ Χάρις τοῦ Θεοῦ πάει μόνο στὸν ταπεινὸ καὶ πρᾶο ἄνθρωπο

Άγιος  Γέροντας   Παΐσιος

Η μαγευτική Αθήνα του 1961 σε ένα συγκλονιστικό video

Ρετρό αυτοκίνητα και λεωφορεία…η πλατεία Συντάγματος και το παλιό αεροδρόμιο όπως δεν τα έχετε ξαναδεί, τουλάχιστον οι νεότεροι. Το υπέροχο video έδωσε στη δημοσιότητα η British Pathe και είναι ένα τουριστικό αφιέρωμα στην παλιά Αθήνα από το 1961!
Tότε που οι γειτονιές της Αθήνας μύριζαν γιασεμί και οι άνθρωποι έλεγαν καλημέρα σε όλο τον κόσμο.
Λόντρα, Παρίσι, Νιου-Γιορκ, Βουδαπέστη, Βιέννη,
μπρος στην Αθήνα, καμιά σας, καμιά σας δεν βγαίνει
γιατί είναι πάντα γιομάτες με ρόδα οι ποδιές της
κι άσπρες δαντέλες, τυλίγουν τις ακρογιάλιές της…
Τους στίχους αυτούς που τραγούδησε μοναδικά η Σοφία Βέμπο θα σας θυμήσει αυτό το υπέροχο video που περιλαμβάνεται στο αρχείο της British Pathe, στο οποίο μεταξύ άλλων θα δείτε την πλατεία Συντάγματος, το παλιό αεροδρόμιο του Ελληνικού, τη Διονυσίου Αρεοπαγίτου και την Πλάκα.
πηγή

Αιφνιδιασμό του κροκόδειλου με φώτα, το νέο σενάριο του Ολιβιέ Μπεχρά



Φώτα, βάρκα, πάμε! Αυτό είναι το νέο «σενάριο» που επεξεργάζεται το κλιμάκιο ειδικών (επιστήμονες του Μουσείου Φυσικής Ιστορίας, ΕΜΑΚ, τοπικοί παράγοντες), οι οποίοι συμμετέχουν στη δύσκολη επιχείρηση εντοπισμού και «σύλληψης» του ατίθασου «Σήφη» και είναι στο... περίμενε -να εγκλωβιστεί ο κροκόδειλος στη φάκα- εδώ και 12 ημέρες.
Το νέο σχέδιο, που φέρει την υπογραφή του Μαροκινού γητευτή κροκοδείλων Ολιβιέ Μπεχρά και αναμένεται να είναι ψηλά στην ατζέντα κατά την ευρεία σύσκεψη στην αντιπεριφέρεια Ρεθύμνου το πρωί της Πέμπτης, προβλέπει τον... αιφνιδιασμό του διάσημου κροκόδειλου μέσω βραδινής εξόρμησης στη λίμνη του Φράγματος Ποταμών, με βάρκα και προβολείς που θα δώσουν γρήγορα το «στίγμα» του ερπετού. Και αυτό γιατί τα μάτια του κροκόδειλου λαμπυρίζουν στο σκοτάδι (όπως της γάτας) μόλις πέσει πάνω τους φως.


Σύμφωνα μάλιστα με τον διευθυντή Διαχείρισης Συγκοινωνιακών και Υδραυλικών Εργων του Οργανισμού Ανάπτυξης Κρήτης Βαγγέλη Μαμαγκάκη, ο έμπειρος «κροκοδειλάκιας» Μπεχρά είναι πιθανό να μεταβεί στο Ρέθυμνο στις αρχές Αυγούστου (από τις Ινδίες, όπου βρίσκεται σήμερα), προκειμένου να παίξει καθοριστικό ρόλο στην επιχείριση - προσέγγιση του κροκόδειλου με νυχτερινή περιπολία.


Μέχρι στιγμής, πάντως, ο «Σήφης» επιμένει να προκαλεί στιγμιαία καρδιοχτύπια στους ειδικούς, αφού φλερτάρει (όπως διαπιστώνεται συχνά πυκνά από τις κάμερες) με τη μία εκ των δύο παγίδων στις όχθες της λίμνης, ωστόσο κάθε φορά... λακίζει, αγνοώντας την τελευταία στιγμή τα δολώματα-κοτόπουλα και απογοητεύοντας τους επιστήμονες. «Είναι γεγονός ότι τριγυρίζει κοντά στη μία παγίδα. Ηδη έχουμε βάλει επιπλέον δολώματα και αντικαταστήσαμε τα προηγούμενα» δήλωσε προ ημερών ο κ. Μαμαγκάκης. Και ενώ ο «Σήφης» έχει γίνει μόνιμος πονοκέφαλος των αρμοδίων, στο Φράγμα συρρέουν τουρίστες με την ελπίδα να τον «πιάσουν» στις φωτογραφικές μηχανές τους. Η χάρη του, άλλωστε, έφτασε την περασμένη εβδομάδα μέχρι το Τόκιο (!), καθώς η δημόσια τηλεόραση της Ιαπωνίας έβγαλε στον αέρα όλες τις τελευταίες εξελίξεις από την επιχείριση... κροκοδειλάτσι.

Ελένη Ευαγγελοδήμου

H Παναγία Umilenie, η αγαπημένη Παναγιά του Αγ.Σεραφείμ του Σαρώφ


Ο Αγ. Σεραφειμ του Σαρωφ, ο μεγάλος άγιος της Ρωσίας, ο οποίος δίδασκε ότι σκοπός του χριστιανού είναι η απόκτηση του Αγ. Πνεύματος, είχε φθάσει σε τέτοια πνευματική υψη όπου η Παναγία του εμφανίστηκε πολλές φορές κατά την διάρκεια της ζωής του.


Ο άγιος ευλαβούνταν ιδιαίτερα την Παναγία επειδή του έσωσε τη ζωή, τον προστάτεψε και τον συμβούλευε διαρκώς.

Η εικόνα της Παναγίας μπροστά στην οποία προσεύχονταν ο Αγ. Σεραφείμ και μπροστά στην οποία πέθανε γονατιστός ονομάζεται “Umilenie” όπου σημαίνει ευσπλαχνία, ενώ ο άγιος την είχε ονομάσει “ χαρά πάντων των χαιρόντων ”.
Είναι αγιογραφημένη σε πανί πάνω σε ξύλο κυπαρισσιού. Η τεχνοτροπία δεν είναι Βυζαντινή, ενώ η Παναγία εμφανίζεται μόνη χωρίς το βρέφος αγκαλιά. Τα χέρια τα κρατάει σταυρωμένα στο στήθος ενώ το βλέμμα της είναι χαμηλωμένο, γεμάτο ταπεινότητα.

Γύρω από το φωτοστέφανο της γράφει: « Χαίρε Νύμφη Ανύμφευτε ».
Μετά την κοίμηση του Αγίου Σεραφείμ η εικόνα έφτασε στη μονή όπου ο ίδιος ο άγιος είχε φτιάξει στο Ντιβέεβο και οι μοναχές την τοποθέτησαν σ’ ένα παρεκκλήσι του ναού της Αγ. Τριάδος.

Αργότερα ο Άγιος μητροπολίτης Σεραφείμ Tσιτσιαγκοβ (Ο ΒΙΟΣ ΤΟΥ ΕΔΩ) έγραψε μια ακολουθία.

Η εικόνα εορτάζει στις 28 Ιουλίου
πηγή

Λέες..;


Ὁ δρόμος




Στίχοι: Ἀργύρης Μπακιρτζῆς
Μουσική: Ἀργύρης Μπακιρτζῆς
Ἑρμηνεία: Ἀργύρης Μπακιρτζῆς, Ἰσίδωρος Παπαδάμου

Ὁ δρόμος ποὺ γλιστράει μὲς στοὺς λόφους
εἶναι φορτωμένος μὲ ναπάλμ.
Στὸ ποδήλατο πηδώντας θὰ χαθεῖς
ψάχνοντας γιὰ μιὰ ἄκρη...

Ὅταν σοῦ φωνάζουν νὰ σταθεῖς
βγαίνει γιὰ καλὰ ἡ ψυχὴ στὰ χείλη.
Σὲ προσμένουν πτώματα σειρὰ
καὶ ἕνας ἀρχιφύλακας μὲ κήλη.

Ὅπου κι ἂν τραβήξεις θὰ βρεθεῖ
κάτι νὰ σὲ βγάλει ἀπ᾿ τὸ δρόμο.
Τὸ καράβι ἁπλώνει τὰ πανιά,
μὰ ἡ ἄγκυρα γερὰ στὸν ὦμο.

Ταξιδιάρικα πουλιὰ τ᾿ ἀγέρα
πότες θὰ μᾶς πάρετε καὶ μᾶς
πέρα στοῦ Αἰγαίου τὰ νησιά,
στοῦ πελάγου τὶς ἀτέλειωτες ἀμμοῦδες.

Ὁ δρόμος ποὺ γλιστράει μὲς στοὺς λόφους
εἶναι φορτωμένος μὲ ναπάλμ.
Στὸ ποδήλατο πηδώντας θὰ χαθεῖς
ψάχνοντας γιὰ μιὰ ἄκρη...

Τρίτη, 22 Ιουλίου 2014

ΡΑΤΣΙΣΤΙΚΗ ΔΙΑΝΟΜΗ ΤΡΟΦΙΜΩΝ ΑΠΟ ΤΗΝ ΝΕΟΛΑΙΑ ΤΟΥ ΣΥΡΙΖΑ...ΕΝΟΧΗ Η ΣΙΩΠΗ ΤΩΝ ΚΑΝΑΛΙΩΝ

«Η «Αλληλεγγύη για όλους», σε μια έμπρακτη στήριξη του αγώνα τους, οργάνωσαν αποστολή αλληλεγγύης την Κυριακή 20.07 στη Μανωλάδα. Την αποστολή αποτέλεσαν γιατροί και εθελοντές από τα κοινωνικά ιατρεία αλληλεγγύης Αθήνας-Κορίνθου-Πάτρας, δημοσιογράφοι και φωτορεπόρτερ, βουλευτές και μέλη του ΣΥΡΙΖΑ, η Νεολαία ΣΥΡΙΖΑ, μέλη του συντονιστικού των αγωνιζόμενων καθαριστριών του Υπουργείου οικονομικών, εργαζόμενοι του αυτοδιαχειριζόμενου εργοστάσιου της ΒΙΟ.ΜΕ, το Ανοιχτό σχολείο μεταναστών Πειραιά, η κίνηση «Απελάστε το ρατσισμό», το Δίκτυο κοινωνικής υποστήριξης προσφύγων και μεταναστών, μέλη της Ένωσης μεταναστών Εργατών και του ΚΕΕΡΦΑ. Επίσης μεταφέρθηκαν τρόφιμα και είδη προσωπικής υγιεινής για τις άμεσες ανάγκες των εργατών».

«Αλληλεγγύη για όλους», λοιπόν. Αρκεί, αυτοί οι «όλοι» να είναι οτιδήποτε άλλο εκτός από Έλληνες! Έλληνες, θαυμάστε τις δουλάρες της Νέας Τάξης-Παγκοσμιοποίησης και του Σόρος κι όταν έρθουν να σας ζητήσουν ψήφο, στείλτε τους στους… Πακιστανούς!


πηγή

Εναέρια λήψη απο τον εορτασμό του Προφήτη Ηλία στη Σίφνο!

πηγή
Πάνω από 500 πιστοί ανέβηκαν στο μοναστήρι του Προφήτη Ηλία στην κορυφή του ψηλότερου βουνού της Σίφνου!!!... Το πανηγύρι έγινε το Σάββατο 19 Ιουλίου 2014

Χίλιοι Παλαιστινίοι βρίσκουν καταφύγιο σε ελληνορθόδοξο ναό στη Γάζα

Σε μία ελληνική ορθόδοξη εκκλησία του 12ου αιώνα, τον ναό του Αγίου Πορφυρίου, έχουν βρει καταφύγιο περίπου 1.000 παλαιστίνιοι μουσουλμάνοι.
Οι τοίχοι του ναού, ο οποίος χρονολογείται από τις Σταυροφορίες, είναι στιβαροί. Δεν μπορούν όμως να εγγυηθούν έναν ασφαλές παράδεισο για όλους αυτούς τους ανθρώπους που προσπαθούν με κάθε τρόπο να σωθούν από τη βροχή των ισραηλινών οβίδων. Λίγο αφότου άρχισαν να περνούν ο ένας μετά τον άλλο τις πύλες του Αγίου Πορφυρίου, ισραηλινά αεροσκάφη βομβάρδισαν παρακείμενη περιοχή, προκαλώντας ζημιές σε μνήματα.

Σε κάθε περίπτωση είναι καλύτερα από τα σπίτια τους, στη συνοικία Σετζάγια, όπου περίπου 72 Παλαιστίνιοι – εκ των οποίων πολλά γυναικόπαιδα – σκοτώθηκαν την Κυριακή. Η σημερινή μέρα κύλησε με τα παιδιά να παίζουν ποδόσφαιρο στον αυλόγυρο και τις μανάδες τους να τα κοιτούν καθισμένες στα στρώματα και τις πλαστικές καρέκλες που τους παρέχει η εκκλησία.

«Ανοίξαμε την εκκλησία για να βοηθήσουμε τον κόσμο. Αυτό είναι το καθήκον της Εκκλησίας. Κάνουμε ό,τι καλύτερο μπορούμε», επισημαίνει στο Reuters ο αρχιεπίσκοπος Τιβεριάδος Αλέξιος. Μόλις 1.400 χριστιανοί – ορθόδοξοι, καθολικοί και προντεστάντες – ζουν ανάμεσα στους 1,8 μουσουλμάνους της πυκνοκατοικημένης Λωρίδας της Γάζας. Η ελληνική ορθόδοξη κοινότητα είναι η μεγαλύτερη από αυτές.

«Στην αρχή ήταν 600. Σήμερα είναι 1.000, γυναίκες και παιδιά στην πλειονότητά τους. Κάποια από αυτά είναι βρέφη που γεννήθηκαν πριν από μία εβδομάδα», προσθέτει ο αρχιεπίσκοπος Αλέξιος.

«Φύγαμε από τα σπίτια μας και ήρθαμε εδώ, αλλά βομβάρδισαν και την εκκλησία. Πού να πάμε; Ας μας πούνε πού να πάμε», λέει αγανακτισμένη μία γυναίκα που πρόλαβε να δραπετεύσει με το παιδί της στα χέρια. «Οι οβίδες μάς κυνηγούν ενώ τρέχουμε. Μπορείτε να φανταστείτε ένα αγόρι να πέφτει στο έδαφος και η μητέρα του να μη μπορεί να σταματήσει για να το σηκώσει;», φώναζε κατηγορώντας ευθέως το Ισραήλ ότι χτυπάει αμάχους.

Μέσα σε αυτήν την τραγωδία ωστόσο, ο αρχιεπίσκοπος Αλέξιος περιγράφει και στιγμές χαράς. «Χθες μία γυναίκα γέννησε ένα μωρό, μία νέα ζωή. Πρέπει να είμαστε αισιόδοξοι», τονίζει. «Υπάρχει ο θάνατος, αλλά υπάρχει και η ζωή».


πηγή

Οι ουνίτες του amen

Πάντα πιστεύαμε τον «δόλιο ρόλο» των λεγομένων «ορθοδόξων» ενημερωτικών ιστοσελίδων, ευτυχώς που από μόνοι τους εκτίθενται και διαψεύδουν πανηγυρικά κάθε ίχνος καλοπροαίρετου παρατηρητή! 



To  amen.gr εκφράζει τα θερμά συγχαρητήρια στο νέο Πρεσβύτερο της τοπικής ΡΚαθολικής Αρχιεπισκοπής Νάξου, Τήνου, Άνδρου και Μυκόνου, π.Γέωργιο Παλαμάρη. Ο λίαν αγαπητός νέος κληρικός είναι ένα πρόσωπο με μεγάλη αγάπη στον Χριστό αλλά και με έντονη διάθεση διακονίας προς τον συνάνθρωπο, με πολύ καλή εγκύκλια παιδεία και ευγένια χαρακτήρα. Του ευχόμαστε και εμείς το ΑΞΙΟΣ και είμαστε βέβαιοι πως από τις θέσεις διακονίας του θα εργαστεί και θα συνεργαστεί για το κοινό καλό του πιστού λαού της περιοχής είτε είναι ΡΚαθολικοί είτε Ορθόδοξοι αδελφοί.
Αγαπητέ μας π.Γεώργιε, ΑΞΙΟΣ!

Ο Joseph Pigassou στη Θεσσαλονίκη

Τι λές ρε μεγάλε!

Μ"ἀνεξήγητη" ὀξύτητα ὁ Ὑπουργὸς παιδείας ἐπιτίθεται σὲ συνέντευξη ἐναντίον ὅσων ἀντέδρασαν καὶ ἀντιδροῦν στὰ ἀντίχριστα σχέδιά του. Αὐτὸς ποὺ ὑπῆρξε συνήγορος τῶν Σαϊεντολόγων, αὐτὸς ποὺ ἐπανέφερε στὸ προσκήνιο τὸ Νομοσχέδιο περὶ «εἰκαζόμενης συναίνεσης»· νομοσχέδιο ποὺ ἀπὸ κάποιους εἶχε χαρακτηρισθεῖ ὡς «νόμος "Φρανκενστάϊν"–Λοβέρδου» καὶ τὸ ὁποῖο, ἐξ  αἰτίας τῶν ἀντιδράσεων, εἶχε ἀποσυρθεῖ.
Ἡ Νέα Τάξη, λοιπόν, εἶναι ἐδῶ, σὲ πολλὰ θέματα ποὺ μᾶς ἀφοροῦν ὡς ἐλεύθερους ἀνθρώπους καὶ ὡς χριστιανούς, ἰδιαίτερα δὲ μὲ τὴν οὐσιαστικὴ ἀλλοίωση τοῦ μαθήματος τῶν Θρησκευτικῶν, ὅπως φαίνεται ἀπὸ τὴ συνέντευξη ποὺ δημοσιεύουμε, μὲ τὶς πλάτες τώρα καὶ τοῦ συναινετικοῦ πρὸς κάθε νεοεποχίτικη «τρέλα», Οἰκουμενιστῆ Ἀρχιεπισκόπου Ἱερωνύμου, καὶ φυσικὰ μὲ τὴ σιωπηρὴ ἀνοχὴ τῶν Συνοδικῶν Ἐπισκόπων.

Αν. Λοβέρδος:
Οι ζηλωτές της Εκκλησίας βλάπτουν τη γνησιότητα και την ανεκτικότητα της χριστιανικής πίστης!

ΕΔΩ

Η μοναχή Μόνικα, ο πνευματικός της Καλύμνου

Έφερε πάντα πολύτιμο περιδέραιο την διάκριση, την σιωπή και το ακατάκριτο. Διαμάντια πιο λαμπερά και από τον φωστήρα της ημέρας. Την γνώρισα στα μέσα του ’50. Ερχότανε στην Πάτμο στον γέροντα Αμφιλόχιο όσο το γήρας της το επέτρεπε και γιόρταζε κοντά του το Πάσχα το καινό. Τα χρόνια εκείνα ήταν ο Ευαγγελισμός η πόλις Ιερουσαλήμ. Εκεί ανέβαιναν αι φυλαί, φυλαί Κυρίου να γιορτάσουν Πάσχα Κυρίου. Ήταν υψίκορμη και λιπόσαρκη σαν  δούγα παλαιού ξύλινου βαρελιού. ‘Όταν κάποτε νοσηλεύθηκε σε θεραπευτήριο των Αθηνών, οι φοιτητές ρώτησαν τον γιο της, καθηγητή της Παιδιατρικής :

-         Η μητέρα σας δεν έφαγε ποτέ μια μπριζόλα;

Ερχότανε στον ναό της Βαγγελίστρας μαζί με την αδελφή που άναπτε τις κανδήλες. Καθότανε στο στασίδι, με το μακροφούστανο και το μαντήλι μέχρι την μύτη, τόσο ήσυχα, που δεν έδειχνε μέσα στο μισοσκόταδο πως υπάρχει παρουσία ζωντανού ανθρώπου. Ήταν σαν κάποια αδελφή να κρέμασε το ράσο της στο θρονί. Είτε έμπαιναν είτε έβγαιναν από την εκκλησία, ούτε σήκωνε το κεφάλι  ούτε το έστρεφε. Ρώτησα:

-         Αυτή η γριά δεν βλέπει, δεν ακούει;

-         Και βλέπει και ακούει, αλλά συνεχώς προσεύχεται.

Μου θύμιζε την μάννα του Σαμουήλ , όταν πήγαινε στο  ναό να προσευχηθή και ο γιος του ιερέα Ηλεί την πρόσεξε και είπε στον πατέρα του: «Μια γυναίκα ίσταται στον ναό και μαίνεται».

Καθόμουνα απέναντί της .Η μόνη κίνηση που έκανε ήταν να σκουπίζη τα δάκρυά της, τα ασίγητα και αθόρυβα, με το άσπρο της μαντήλι. Περισσότερο έστρεφα την προσοχή μου στην γερόντισσα Μόνικα παρά στο τέμπλο της εκκλησιάς.

Όταν απαντούσε στις ερωτήσεις του Γέροντα, μιλούσε τόσο στοχαστικά, σαν να έβγαινε η φωνή της μέσα από τους παλαιούς αιώνες. Αν ήταν άνδρας, θα μου θύμιζε τον παλαιό των ημερών. Ο λόγος της ήταν τόσο μετρημένος σαν ρήση ευαγγελική.

Εκεί όμως που εγνώρισα τον άνθρωπο αυτόν πρόσωπο με πρόσωπο ήταν στο τέλος της δεκαετίας του ’60. Τότε έζησα από κοντά τον άνθρωπο των δακρύων και της καρδιακής προσευχής και έμαθα την ιστορία της ζωής της.

Ο σύζυγός της Γεράσιμος Ζερβός ήταν πάντα «ο πατέρας» και για την σύζυγο και για τα παιδιά. Οσάκις έλεγε «ο πατέρας μας» , αρκετό καιρό υπελάμβανα την πατέρα της, αλλ’ αργότερα εννόησα ότι επρόκειτο περί του συζύγου. Εργαζόταν στις Ινδίες, στις αγγλικές επιχειρήσεις εξορύξεως πολύτιμων μετάλλων. Σε μία από τις επισκέψεις του στον οίκο του πατρός του εγνώρισε την Άννα και ηράσθη του αληθινού κάλλους της ψυχής της. Την ζήτησε εις γάμου κοινωνίαν . Έπασχε όμως από μυοκαρδίτιδα. Του λέει:

-         Δεν μπορώ να σταθώ όρθια. Πώς θα γίνη ο γάμος;

Και υπανδρεύθη καθιστή. Τον ακολούθησε στην Ινδία και έφερε στον κόσμο πέντε παιδιά. Έπειτα από λίγα χρόνια εγκαταστάθηκαν στην Αθήνα , ίσως για τις σπουδές των παιδιών. Τα δύο, την Φανή και τον Τζον, τα έχασε εφήβους από κάποια λιμώδη νόσο της εποχής εκείνης. Ο Τζον έγινε ουρανοβάμων προτού γίνη άνδρας. Δεκαέξι ετών ήταν ψάλτης αριστερός στον Άγιο Γεώργιο Καρύτση. Υπέμεινε την αρρώστια με μαρτυρική υπομονή. Τα τελευταία λόγια του στην αγία μάννα του ήταν:

-         Θα λυπηθώ πολύ, όταν φορέσης μαύρα και κλάψης. Εγώ είδα τον Χριστό και μου είπε: «Έρχου γρήγορα∙ σε περιμένω».

Εκεί στην Αθήνα η κυρία Άννα εδέχετο όλη την ημέρα όχι μόνον πονεμένους, αλλά και κληρικούς. Έτσι γνωρίστηκε με τον πατέρα Σάββα και τον βοήθησε , μαζί με τον σύζυγό της, να εγκατασταθή στο νησί και σήμερα είναι ο προστάτης της Καλύμνου και των κήπων του ανατολικού Αιγαίου το εγκαλλώπισμα. Ο προϊστάμενος της Ζωής πατήρ Σεραφείμ Παπακώστας ήταν από τους πιο τακτικούς επισκέπτες. Ο γιος της ο παιδίατρος της έλεγε:

-         Μάννα ,  εσύ έχεις περισσότερους επισκέπτες από μένα.

Κάτω από το προσκέφαλό της είχε τρία βιβλία: τον Ιωάννη της Κλίμακος, τον Νείλο τον Σιναΐτη και τον αββά Ισαάκ. Αυτούς μελετούσε μέρα και νύχτα. Προτιμούσε την ανάγνωση από το κείμενο.

-         Καλύτερα – έλεγε- να διαβάσω μια σελίδα κείμενο παρά δέκα ερμηνεία. Στο κείμενο βρίσκεται το πνεύμα του Πατρός. Στην ερμηνεία έχει εξατμισθή το πνεύμα του και επικρατεί του ερμηνευτού.

Στους προσερχομένους πάντα απαντούσε από τους Πατέρες : «Αυτό μας λέγει ο αββάς Ισαάκ Ιωάννης, αυτό ο Νείλος και αυτό ο Ισαάκ». Ποτέ δεν έκλωθε δικά της λόγια. Έτσι, κανένας δεν αντέλεγε στις νουθεσίες της. Όλοι ευχαριστημένοι έφευγαν από την εξαγόρευση και την πατερική νουθεσία.

Είχε φοβερή υπομονή να ακροάζεται τους πειρασμούς , τον πόνο και την θλίψη των άλλων. Η νύφη της ερχόταν κάθε πρωί και μιλούσε επιθετικά εις βάρος του γιού της. Έπειτα από δίωρη ακρόαση αναπάντητη , της έλεγε:

-         Πήγαινε τώρα να ετοιμάσης φαγητό, γιατί τα παιδιά θα επιστρέψουν από το σχολείο.

-         Δεν στενοχωριέστε για όσα λέγει;

-         Καθόλου. Μόνον για την ψυχή της θλίβομαι.

Είχε τόση διάκριση, που ακουμπούσε στις ψυχές αυτό που μπορούσαν να βαστάξουν. Κανένας δεν έφευγε ούτε βαρυφορτωμένος ούτε ξεφόρτωτος. Το στόμα της ήτανε χρυσό. Ούτε αστεϊσμούς ούτε σαπρούς λόγους έλεγε ούτε κατάκριση εξήρχετο. Αυτά είναι τα στόματα των Αγίων.

Στην προσευχή – όπως μου ωμολόγησε η θεία μου μοναχή Θεοκτίστη και όπως και εγώ είδα και μαρτυρώ- συνεχώς έτρεχαν τα μάτια της αστείρευτη πηγή.

-         Πού , Γρηγόριέ μου –μου έλεγε η θεία μου μοναχή –βρίσκονταν τόσα δάκρυα; Εσπερινό κάναμε; Απόδειπνο διαβάζαμε; Όρθρο ψάλλαμε; Ώρες λέγαμε; Οι βρύσες των ομματιών της έτρεχαν.

Στην νοερά προσευχή η στάση της ήταν ουράνια. Μοναχός Πάτμιος, Αντίπας το όνομα, της είχε προσφέρει το επίτομο βιβλίο της Φιλοκαλίας των αγίων Πατέρων, το οποίο μελέτησε πολύ καλά.

Αλλά και ο Γεράσιμος καθόλου δεν υστερούσε στα πνευματικά της «μητέρας»- συζύγου του. Φαίνεται από πολύ νωρίς είχε συναναστραφή με πνευματικούς άνδρες. Είχε πολλά ωφεληθή και πολλά σπουδάσει. Αυτός πρέπει να βοήθησε την Άννα να προαχθή στα πνευματικά γυμνάσματα. Στον οίκο του στην Κάλυμνο είχε δωμάτιο με τους τέσσερις τοίχους γεμάτους βιβλία. Το δωμάτιο αυτό το έλεγαν «παπαδικό». Στους επισκέπτες έλεγε:

-         Περάστε να σας δείξω τα χόμπι της ζωής μου. Από ΄δω είναι τα «τσιγάρα» μου. Από ‘κει τα «ποτά» μου. Και πιο  ‘κει τα «γλυκά» μου.

Κάθε βράδυ περιήρχετο το λιμάνι μήπως βρη κάποιον άστεγο επισκέπτη του νησιού να φιλοξενήση στο σπίτι του. Αν επέστρεφε με επισκέπτη, έλεγε στην Άννα:

-         Έφερα τον Χριστό.

Αν δεν λάχαινε  κανένας άστεγος, γύριζε λυπημένος.

-         Χάσαμε , μητέρα, σήμερα.

Στο τέλος του προσεβλήθη από την επάρατο νόσο του καρκίνου. Δάγκωνε τα σίδερα του κρεβατιού να μη φανή ο πόνος του ούτε στους ανθρώπους ούτε στους Αγγέλους.



Η σύζυγός του, μετά την χηρεία, εκάρη ,μοναχή από τον γέροντα Αμφιλόχιο με το όνομα Μόνικα. Της ζήτησα κάποτε το βιβλίο του αββά Νείλου. Μου είπε:

-         Μετά την κοίμησή μου να είναι δικό σου. Τώρα όμως δεν μπορώ να το αποχωριστώ, γιατί ό όσιος Νείλος με τέρπει. Ο Σιναΐτης με οικοδομεί και όλα τα λαμπικάρει στην καρδιά μου ο Ισαάκ ο Σύρος.

Εκοιμήθη ενενήντα ετών η καρδιοπαθής και αδύνατη σαν την καλαμιά του ξηροπόταμου.

Αυτά έζησα και ενθυμούμαι και τα καταθέτω. Ξεύρω ότι είναι φτωχά και λίγα. Ας έχω την συμπάθειά της και τις πρεσβείες της μαζί μου.


πηγή:Από το βιβλίο: «Μορφές που γνώρισα να ασκούνται στο σκάμμα της Εκκλησίας»
Ιερά Μονή Δοχειαρίου , Άγιον Όρος
Γραφικές Τέχνες – Εκδόσεις: «Το Παλίμψηστον»




viewer_έρημος8 (2) (640x480)
Τι είναι προσευχή;

Συμφιλίωση με το Θεό.
Συγχώρεση των αμαρτημάτων.
Γέφυρα που σώζει από τους πειρασμούς.
Τείχος που μας προστατεύει από τις θλίψεις.
Συντριβή των πολέμων.
Έργο των Αγγέλων.
Εργασία που δεν τελειώνει.
Πηγή των αρετών.
Πρόξενος των χαρισμάτων.
Αφανής πρόοδος.
Τροφή της ψυχής.
Φωτισμός του νου.
Πέλεκυς που κτυπά την απόγνωση.
Απόδειξη της ελπίδας.
Διάλυση της λύπης.
Μείωση του θυμού.
Καθρέπτης της πνευματικής προόδου.
Δήλωση της πνευματικής κατάστασης.
Αποκάλυψη των μελλοντικών πραγμάτων.
Σημάδι της πνευματικής δόξας που έχει ο άνθρωπος....

Μνήμη Ιωάννη Φουντούλη


 Γράφει ο π. Βασίλειος Ι. Καλλιακμάνης
Όσοι γνώρισαν τον μακαριστό Ιωάννη Φουντούλη (1927-2007), συνεργάστηκαν ή μαθήτευσαν κοντά του, θα ενθυμούνται τον ταπεινό άνθρωπο, τον πολύτιμο συνεργάτη, τον σοφό διδάσκαλο.
Το οικουμενικό πατριαρχείο του απένειμε το οφίκιο του άρχοντος χαρτουλαρίου, ενώ από το 1989 και για περίπου μία δεκαπενταετία του εμπιστεύθηκε τη διεύθυνση του Πατριαρχικού Ιδρύματος Πατερικών Μελετών στη Θεσσαλονίκη, το οποίο διακόνησε με συνέπεια, και το 1994 ανέλαβε την ευθύνη για την επανέκδοση του περιοδικού “Ορθοδοξία”.
Ο μακαριστός καθηγητής αγαπούσε τους βυζαντινούς ναούς της Θεσσαλονίκης και ιδιαίτερα το καθολικό της ιεράς μονής Βλατάδων. Εκεί εκκλησιαζόταν συχνά, επιλέγοντας το στασίδι πλάι στο δεξιό χορό, ενώ κατά τη διάρκεια των ιερών ακολουθιών κανοναρχούσε χαμηλοφώνως και ισοκρατούσε μετέχοντας στη θεία λατρεία. Ήταν ενεργό μέλος της Συνοδικής Επιτροπής Λειτουργικής Αναγεννήσεως της Εκκλησίας της Ελλάδος και υπήρξε η ψυχή των οκτώ λειτουργικών συμποσίων που οργανώθηκαν από αυτή. Ανάλογα συνέδρια οργάνωνε σε συνεργασία με την ιερά μητρόπολη Δράμας στο μοναστήρι της Εικοσιφοίνισσας.
Ενδεικτικά του λειτουργικού ήθους είναι όσα είπε όταν αναγορεύθηκε επίτιμος διδάκτωρ στο Βελιγράδι το 2003. Αρχικά ονομάζει τον εαυτό του “γη και σποδό” και συνεχίζει: “Κατά τα κρατούντα ακαδημαϊκά ήθη, ο απολαμβάνων μιας ακαδημαϊκής υψίστης τιμής… αναπτύσσει θέμα της ειδικότητός του ενδιαφέρον την εκλεκτήν ομήγυριν. Μακράν από εμέ να διδάξω θεοδιδάκτους αδελφούς και πατέρας… Εσκέφθην ότι, τι άλλο τιμάτε εις εμέ, ει μη τον ακαδημαϊκόν διδάσκαλον, που κατά το έλεος και κατ’ ανοχήν Θεού και παρά την Κυριακήν απαγόρευσιν (‘μηδέ κληθήτε καθηγηταί, εις γαρ υμών ο καθηγητής, ο Χριστός’, Ματθ. 23,10), αντεποιήθη του έργου της διδασκαλίας επί μακρά έτη, μίαν ολόκληρον ζωήν… Μη έχων δε λόγον δι’ ουδέν άλλον πεδίον και ‘θέμα μόνον της ζωής μου’, της οιασδήποτε ποιότητος συγγραφής και της καθ’ οιονδήποτε τρόπον προσφερομένης ακαδημαϊκής ή άλλης ‘τάχα και’ διδασκαλίας μου… επιλέξας τον κλάδον της επιστήμης της λατρείας… ενόμισα χρήσιμον… να καταστήσω κοινωνούς, οιονεί εν δημοσία εξομολογήσει” (“Ορθοδοξία”, τεύχος Δ’, 2003, σ. 910-911).
Οι λόγοι αυτοί αποτελούν εκφράσεις μετριοφροσύνης; Απολογισμό μιας μακράς και γόνιμης διδασκαλίας; Αποχαιρετισμό προς την ακαδημαϊκή κοινότητα; Έκφραση πρόδηλης αμηχανίας ενός μεγάλου διδασκάλου που δεν επεδίωξε να φαίνεται ως τέτοιος; Το βέβαιο είναι ότι οι παραπάνω λόγοι, που πολύ απέχουν από τα ακαδημαϊκά στερεότυπα, όπου κυριαρχεί η ατομική κομπορρημοσύνη, μαρτυρούν τη βιωματική σχέση του ανδρός με τα λειτουργικά κείμενα.
ΔΙΔΑΚΤΙΚΟ ΚΑΙ ΣΥΓΓΡΑΦΙΚΟ ΤΑΛΑΝΤΟ – ΨΑΛΤΗΡΙΟΝ
Ασχολήθηκε με το λειτουργικό έργο του Συμεών Θεσσαλονίκης, ενώ τα τελευταία χρόνια μετέφραζε κείμενά του στη δημοτική. Η γλώσσα των μεταφράσεων αυτών είναι ζυμωμένη με τον λατρευτικό λόγο και πόρρω απέχει από τις τυποποιημένες μεταφράσεις πατερικών κειμένων που κυκλοφορούν ευρέως. Χαρακτηριστικό του διδακτικού και του συγγραφικού του ταλάντου είναι ότι διαλεγόταν πάντοτε ζωντανά και χωρίς επιτήδευση με τους φοιτητές, τους ιερείς και τους συναδέλφους του. Ενσωμάτωνε τις ερωτήσεις τους στα κείμενά του και με σαφή, λιτό και διακριτικό τρόπο περιέγραφε το ερευνητικό πλαίσιο αφήνοντας τον συνομιλητή ή τον αναγνώστη να εκμαιεύσει την απάντηση.
Είχε βιωματική σχέση και εντρυφούσε καθημερινά στο Ψαλτήριον, το οποίο θεωρούσε βιβλίο πανανθρώπινης αξίας και οικουμενικής εμβέλειας. Μεταξύ άλλων έγραφε: “Το Ιερόν Ψαλτήριον είναι το αφθίτου αξίας υμνολογικόν κείμενον, το οποίον συνδέει παλαιόν και νέον Ισραήλ και όλους διά των αιώνων τους χριστιανούς της Οικουμένης, οι οποίοι διά των θεοπνεύστων αυτού ψαλμών ύμνησαν την δόξαν του Θεού, ανέπεμψαν τας προς αυτόν ευχαριστίας των, ανέφεραν τους πόνους και τας θλίψεις των, εζήτησαν το έλεος και την βοήθειάν του, εξωμολογήθησαν τας αμαρτίας των και εναπέθεσαν εις αυτόν την ελπίδα της σωτηρίας των. Χειραγωγούμενοι δε από την τυπολογικήν και αναγωγικήν ερμηνείαν των αγίων πατέρων είδον εις τους ψαλμούς προφητευομένην την έλευσιν του Σωτήρος, την διδασκαλίαν του και τα θαύματά του, τα πάθη και την ανάστασίν του, την δόξαν και την δι’ αυτού λύτρωσιν του γένους των ανθρώπων και την συντριβήν των αντιθέων δυνάμεων”.
ΠΑΡΑΔΟΣΗ ΚΑΙ ΣΤΡΕΒΛΩΣΕΙΣ
Ο Ιωάννης Φουντούλης σεβόταν την παράδοση, αλλά φρόντιζε να επισημαίνει και τις στρεβλώσεις στα λειτουργικά πράγματα, που επισώρευσε ο χρόνος και η άγνοια. Παράλληλα, με εύστοχο τρόπο επισήμαινε τον κίνδυνο εκκοσμίκευσης της λειτουργικής ζωής. Δίδασκε χαρακτηριστικά: “Μεταπολεμικώς η τεχνολογική εξέλιξη και η οικονομική ευμάρεια επέτρεψε το κτίσιμο νέων ναών, τη γενίκευση της χρήσεως του ηλεκτρικού ρεύματος για το φωτισμό και τη θέρμανση του ναού, την εγκατάσταση μεγαφώνων, την κατασκευή καθισμάτων… Όλα αυτά καλά όταν καλώς γίνονται… Αν όμως γίνεται αλόγιστη χρήση, καταστρέφουν όχι μόνο την αισθητική του χώρου, αλλά και εκκοσμικεύουν το ναό, μεταβάλλοντάς τον σε αίθουσα θεάτρου με άπλετο και διασπαστικό φωτισμό, με έντονο ενοχλητικό ήχο, με φόρτο καθισμάτων και φόρτο καλής και κακής τέχνης επίπλων και σκευών…”. Τόνιζε ακόμη ότι στον ιερό χώρο της εκκλησίας, όπου διδάσκεται η ταπείνωση, η φιλοπτωχεία, η λιτή ζωή, η ιεροπρεπής σεμνότητα και το μέτρο δεν μπορεί να κυριαρχεί η χλιδή (χρυσός φόντος) κυρίως στις τοιχογραφίες, ο “εκπερσισμός” των αμφίων και εν τέλει η διά των εξωτερικών μεγαφώνων διαπόμπευση των ιερών μυστηρίων.
Αναφερόμενος ο μακαριστός Ιωάννης Φουντούλης σε όλα αυτά δεν εξωράιζε το παρελθόν, ούτε μεμψιμοιρούσε για το παρόν, αλλά ορθοτομούσε την αλήθεια. Αναγνώριζε τη σύγχρονη αναγέννηση στα λειτουργικά θέματα επισημαίνοντας το έντονο ενδιαφέρον του κλήρου και του λαού για τη λατρεία, που εκφράζεται με τις εκδόσεις, τα συνέδρια, τις εκπομπές και τη συχνή μετοχή μεγάλου μέρους του εκκλησιάσματος στη θεία κοινωνία – πράγμα σπανιότατο σε παλαιότερες εποχές. Ενώ επέκρινε την παράχρηση των πραγμάτων, έβλεπε με αισιοδοξία το μέλλον της ορθόδοξης χριστιανικής λατρείας.
πηγή:Αποσπάσματα εισήγησης στο διεθνές επιστημονικό συνέδριο προς τιμήν του μακαριστού καθηγητή Ιωάννη Φουντούλη, που έγινε στη Θεσσαλονίκη στις 19-20 Φεβρουαρίου, και για την παρουσίαση του τιμητικού τόμου με τίτλο “Γηθόσυνον σέβασμα”.

Ξένοι που διαφημίζουν την Ελλάδα

Η Ελλάδα της Narina σε λίγες λέξεις: «Σε κάνει να σκέφτεσαι...».

ΤΑΣΟΥΛΑ ΕΠΤΑΚΟΙΛΗ
Η Ελλάδα της Narina σε λίγες λέξεις: «Σε κάνει να σκέφτεσαι...».

Πριν από μερικές εβδομάδες, o Guardian δημοσίευσε ένα μεγάλο άρθρο της Mary Beard. Η διακεκριμένη κλασική φιλόλογος, καθηγήτρια στο Cambridge, ταξίδεψε στο τρίτο πόδι της Χαλκιδικής για να ακολουθήσει τα «βήματα» του Αριστοτέλη στις καταπράσινες διαδρομές του Στρατονικού Ορους, μέχρι τα αρχαία Στάγειρα. «Σ’ αυτό το κομμάτι της Ελλάδας είδα παραλίες και απόλαυσα θέα στη θάλασσα για τα οποία αξίζει να... πεθάνει κανείς», έγραψε. Στην ιστοσελίδα της εφημερίδας όπου ανέβηκε η αφήγησή της, η ανταπόκριση των Βρετανών αναγνωστών ήταν μεγάλη. «Η Χαλκιδική είναι πραγματικό διαμάντι!» σχολίασε ένας. «Η Κρήτη είναι το ομορφότερο μέρος στην Ελλάδα. Εχετε πάει;» ρώτησε κάποιος άλλος. «Σας ευχαριστώ, με εμπνεύσατε για τις επόμενες διακοπές μου», έγραψε ένας τρίτος.
Δεν είναι η πρώτη φορά που κάποιος επιφανής Ευρωπαίος -της επιστήμης, των γραμμάτων, των τεχνών- εκθειάζει τις ομορφιές της χώρας μας. Ομως, τον τελευταίο καιρό η συχνότητα τέτοιων δημοσιευμάτων είναι εντυπωσιακή. Και μάλιστα από τους opinion leaders, τους ταξιδιωτικούς συντάκτες. Με το «μάγκωμα» των περασμένων ετών -λόγω επεισοδίων, ειδικά στην Αθήνα- να έχει παρέλθει, τα μεγαλύτερα διεθνή μέσα περιλαμβάνουν φέτος την Ελλάδα ανάμεσα στους πιο hot προορισμούς. Και οι τουρίστες ανταποκρίνονται. Δεν είναι τυχαίο ότι το πρώτο εξάμηνο της χρονιάς έκλεισε με αύξηση 17,1%, δηλαδή 760.000 επιπλέον αφίξεις στα αεροδρόμια της χώρας σε σχέση με το ίδιο διάστημα πέρυσι.
«Και η Αθήνα συνέχισε την πολύ καλή πορεία της, με αύξηση 32,8% ή περίπου 400.000 επιπλέον αφίξεις στο εξάμηνο», τονίζει ο Ιωσήφ Πάρσαλης, γενικός διευθυντής της Marketing Greece. Ο νεοσύστατος οργανισμός, που μετράει μόλις ένα χρόνο λειτουργίας, έχει αναλάβει όχι μόνο το κομμάτι των δημοσίων σχέσεων με ξένους δημοσιογράφους, αλλά και την προώθηση του brand «Greece» και την προσέλκυση πελατών υψηλής ποιότητας. Ιδιαίτερα στην πρωτεύουσα, που είχε πληγεί περισσότερο.
«Η Αθήνα είναι τουριστικό προϊόν με μεγάλα περιθώρια ανάπτυξης, ένας “city break” προορισμός για όλο το χρόνο, όχι μόνο το καλοκαίρι. Και αυτό προσπαθούμε να “περάσουμε” στα διεθνή ΜΜΕ», συνεχίζει.
Το «Κ» επικοινώνησε με πέντε ταξιδιωτικούς ρεπόρτερ που με τα κείμενά τους για τη χώρα μας την κάνουν ακόμη πιο ελκυστική στα μάτια των υποψήφιων επισκεπτών της. Και ακούσαμε ενδιαφέρουσες ιστορίες για τη δική τους «ελληνική εμπειρία».

Narina Exelby, Νοτιοαφρικανή
Getaway Magazine, περιοδικά των Brussels Airlines και Etihad Airways

«Σας ζηλεύω για την ιστορία σας»
Μπορεί η χαμηλή ισοτιμία του νομίσματός τους, του ραντ, έναντι του ευρώ να έχει καταστήσει την Ελλάδα -όπως και την υπόλοιπη Ευρώπη- ακριβό προορισμό για τους Νοτιοαφρικανούς, αλλά αυτό δεν εμπόδισε την πολυταξιδεμένη Narina Exelby να περάσει στη χώρα μας «τις καλύτερες, ίσως, διακοπές της ζωής της». Ξεκίνησε από την Αθήνα. Επισκέφτηκε μουσεία, γκαλερί και μουσικές σκηνές, ήπιε ελληνικό καφέ και ούζο σε καφενεία, συνάντησε καλλιτέχνες γκράφιτι και νέους επιχειρηματίες. «Εχοντας συνειδητοποιήσει ότι το παλιό οικονομικό σύστημα δεν δουλεύει πια για εκείνους, οι Ελληνες εφευρίσκουν καινούργιους τρόπους να εξασφαλίσουν τα προς το ζην. Η Αθήνα έχει γίνει “εργαστήριο” όπου ταλαντούχοι άνθρωποι συνασπίζονται και δημιουργούν», έγραψε στο περιοδικό Getaway.
Οι πέντε μέρες της στην πρωτεύουσα κύλησαν σαν το νερό... Κι έπειτα έφυγε για τους Δελφούς. «Μαγεύτηκα! Στη χώρα μου είναι σαν να μην έχουμε παρελθόν. Ενα κτίριο εκατό ετών θεωρείται αξιοθέατο. Φαντάσου πώς αισθάνθηκα βλέποντας όλα αυτά τα υπέροχα πράγματα που οι πρόγονοί σας έφτιαξαν πριν από 2.500 χρόνια. Σας ζηλεύω για την ιστορία σας. Είστε τόσο τυχεροί...» ανέφερε στη συνομιλία μας. Το ταξίδι της συνεχίστηκε στην Κρήτη και την Ικαρία. «Εκεί γνώρισα μια γυναίκα 104 ετών. Ζει σ’ ένα μικρό χωριό όμορφα, ήρεμα, ανθρώπινα. Παρατηρώντας την και ακούγοντάς τη να μιλάει, συνειδητοποίησα πόσο πολλά χάνουμε με τους ξέφρενους ρυθμούς που έχει η δική μας καθημερινότητα».
Σκοπεύει να ξανάρθει; «Εννοείται! Θέλω κι άλλο χρόνο στην Αθήνα και προγραμματίζω να επισκεφτώ περισσότερα νησιά. Αλλά δεν θα αγχωθώ αν δεν προλάβω το καλοκαίρι. Αυτό που συμβουλεύω, άλλωστε, στα κείμενά μου τους συμπατριώτες μου είναι να εντάξουν την Ελλάδα και στους χειμερινούς προορισμούς τους. Το χειμώνα όλα είναι πιο ήσυχα, δεν υπάρχουν ουρές στα μουσεία ούτε πανικός στα εστιατόρια».

Juliet Kinsman, Βρετανίδα
Περιοδικό High Life της British Airways, www.mrandmrssmith.com (θέματα τουρισμού πολυτελείας), Condé Nast Traveler

«Δεν υπάρχει τίποτα καλύτερο από το να τρως σε ενα ελληνικό ταβερνάκι δίπλα στη θάλασσα»
Για την Juliet η Ελλάδα κάθε άλλο παρά terra incognita είναι. Οποιος παρακολουθεί τα ταξιδιωτικά ρεπορτάζ της διαπιστώνει ότι λίγα σημεία έχει αφήσει στο χάρτη της χώρας μας ανεξερεύνητα. Και πάντα στα κείμενά της αποτυπώνεται η αγάπη της για τον τόπο μας. Πρόσφατα ταξίδεψε στην Πελοπόννησο, από τo Πόρτο Χέλι μέχρι τη Μονεμβάσια του Γιάννη Ρίτσου και από την Καρδαμύλη του Πάτρικ Λι Φέρμορ μέχρι την Καλαμάτα. Εγραψε στο inflight περιοδικό της British Airways για παραλίες με χρυσαφένια άμμο και τιρκουάζ νερά, για τα καταπράσινα φαράγγια του Ταϋγέτου, για πεδιάδες γεμάτες λιόδενδρα. «Δεν υπάρχει τίποτα καλύτερο στον κόσμο από το να τρως στο ταβερνάκι ενός ελληνικού χωριού, δίπλα στη θάλασσα, με τα χταπόδια να ξεραίνονται στον ήλιο, κρεμασμένα πάνω από το τραπέζι σου».
Επιστρέφοντας στην Αθήνα, ενθουσιάστηκε με την πλατεία Αγίας Ειρήνης. «Πριν από λίγα χρόνια, οι τουρίστες απέφευγαν τα... κακομοιριασμένα σοκάκια νότια της πλατείας Συντάγματος. Σήμερα, αυτή η περιοχή έχει γίνει ένας ασφαλής παράδεισος για τους χίπστερ, με νέα μαγαζιά να ξεφυτρώνουν σχεδόν κάθε εβδομάδα!» H ίδια δεν φοβήθηκε ποτέ, όπως τόνισε στην κουβέντα μας. «Ακόμη κι όταν μια μέρα, βγαίνοντας από τη “Μεγάλη Βρεταννία”, έπεσα πάνω σε κάποια μικροεπεισόδια με διαδηλωτές, δεν αισθάνθηκα ότι κινδυνεύω. Αλλά είναι τόσο σπάνια πια τέτοια γεγονότα. Η ένταση έχει φύγει, το κοινό στο εξωτερικό δεν βομβαρδίζεται πια με αρνητικές εικόνες. Η αίσθησή μου είναι ότι η Ελλάδα έγινε ξανά δημοφιλής προορισμός, όχι μόνο για τον μέσο Ευρωπαίο, αλλά και για τους οικονομικά ισχυρούς. Ποτέ ο τουρισμός πολυτελείας δεν γνώριζε στη χώρα σας την άνθηση που γνωρίζει σήμερα...»
Ποιες είναι, κατά τη γνώμη της, οι λεπτομέρειες που κάνουν τη διαφορά; «Να βρει ο τουρίστας κάτι μοναδικό. Εγώ ποτέ δεν θα ξεχάσω την υπέροχη ξενάγηση που μου έκανε στην Αθήνα η Ελίνα, μια κοπέλα από την ομάδα Dopios. Είδα την πόλη πραγματικά σαν ντόπιος και αυτό είναι ανεκτίμητο!»

Ann Abel, Αμερικανίδα
Περιοδικό Forbes

«Η Αθήνα δεν είναι μόνο ένας μεταβατικός προορισμός»
Μπορεί να μην είναι τόσο cool όσο το Βερολίνο και να μην έχει τις υπέροχες λεωφόρους του Παρισιού ή της Μαδρίτης, αλλά η Αθήνα διαθέτει τη δική της γοητεία. Και δεν είναι μόνο η ιστορία και η αρχαιολογία. Ασχέτως του πώς περιγράφουν οι τίτλοι των εφημερίδων την οικονομική κατάσταση της χώρας, εγώ είδα γειτονιές που σφύζουν από ζωή και ενέργεια: καφέ γεμάτα κόσμο, νέους δημιουργικούς εστιάτορες, ταλαντούχους σχεδιαστές και γκαλερίστες - και χαμογελαστούς ανθρώπους. Αυτή η πόλη είναι πολύ περισσότερα από έναν μεταβατικό προορισμό πριν φύγει κανείς για τα ελληνικά νησιά», έγραψε πριν από μερικές εβδομάδες η Ann Abel στο Forbes.
Στην επικοινωνία μας, η θετική εντύπωση που της έκανε η ελληνική πρωτεύουσα επιβεβαιώθηκε. «Η διάθεση των Αμερικανών έχει αλλάξει εντυπωσιακά. Οι περισσότεροι θεωρούσαν καταθλιπτικό, αν όχι και επικίνδυνο, ένα ταξίδι στην Ελλάδα. Οχι πια». Δεν είναι τυχαίο, λοιπόν, ότι το άρθρο της με τίτλο «Δέκα λόγοι που αγαπάμε την Αθήνα αυτό το καλοκαίρι» έχουν ήδη διαβάσει περίπου 11.000 άνθρωποι στην ηλεκτρονική έκδοση του περιοδικού. Η ίδια φοβήθηκε; «Σε κάθε μεγάλη πόλη προσέχω την τσάντα μου, το πορτοφόλι και το κινητό μου. Δεν θεωρώ, λοιπόν, την Αθήνα περισσότερο... απειλητική από τη Νέα Υόρκη!»
Το πρόσφατο ταξίδι της περιλάμβανε επίσης την Κρήτη -«όπου συνειδητοποίησα ότι δεν έχετε μόνο τη ρετσίνα, αλλά πολλά υπέροχα κρασιά»- και τη Σαντορίνη. «Με το που πάτησα το πόδι μου, σκέφτηκα: Είναι δυνατόν αυτός ο τόπος να υπάρχει στ’ αλήθεια; Αυτό το μυστηριώδες και... εξωπραγματικό είναι που κάνει τη Σαντορίνη τόσο γοητευτική». Θα επιστρέψει; «Στην πρώτη ευκαιρία. Με περισσότερο χρόνο, ελπίζω, για να εξερευνήσω κι άλλα νησιά». Και τι θα έλεγε σε έναν φίλο της που θα ήθελε να επισκεφτεί την Ελλάδα; «Να έρθει οπωσδήποτε! Με θετική διάθεση και πολλή όρεξη - στην κυριολεξία, αφού το φαγητό είναι υπέροχο».

Rachel Howard, Βρετανίδα
Guardian, National Geographic Traveler, Condé Nast Traveler

«Την Ελλάδα την πονάω»
Ηρθε στην Αθήνα (για πολλοστή φορά) στα μέσα Ιουνίου. Απόλαυσε τη θέα της Ακρόπολης από την ταράτσα του ξενοδοχείου City Circus στου Ψυρρή, ήπιε καφέ στον δροσερό κήπο του Black Duck, επισκέφτηκε το Ελληνικό Μουσείο Γαστρονομίας, αγόρασε πρωτότυπα σουβενίρ από το Forget Me Not στην Αδριανού, είδε μέρη που ο μέσος τουρίστας δεν μπορεί να επισκεφτεί με τη βοήθεια των ξεναγών της Alternative Athens.
«Η Αθήνα αναδύεται μέσα από τη λιτότητα και ξαναγεννιέται», έγραψε στον Guardian. «Η πολιτιστική σκηνή της ακμάζει, η νυχτερινή ζωή της ανθεί, οι ντόπιοι σχηματίζουν συνεταιρισμούς και δημιουργούν».
Δεν ήταν η πρώτη φορά που η Rachel Howard υπέγραφε ένα θερμό κείμενο για τη χώρα μας στη βρετανική εφημερίδα ή στα άλλα έντυπα με τα οποία συνεργάζεται.
Δεν εξεπλάγην, λοιπόν, διαβάζοντάς το. Η έκπληξή μου, όμως, ήταν μεγάλη όταν την άκουσα να απαντά σε άπταιστα Ελληνικά στο τηλεφώνημά μου, από τη Σκύρο, όπου βρισκόταν για διακοπές. Το μυστήριο λύθηκε νωρίς. Επαγγελματικοί λόγοι έφεραν την οικογένειά της στην Αθήνα όταν εκείνη ήταν 6 ετών. Εζησε εδώ μέχρι τα 18. «Η Ελλάδα είναι στο DNA μου», λέει. «Την αγαπώ, την πονάω. Γι’ αυτό και, αν πω κάτι αρνητικό, μην το εκλάβετε ως γκρίνια, αλλά ως κριτική που ελπίζω να αποβεί εποικοδομητική».
Σε τι αποδίδει τη μεταστροφή του κλίματος απέναντι στη χώρα μας διεθνώς και το τόσο μεγάλο ρεύμα τουριστών; «Σταμάτησαν οι διαδηλώσεις και οι φασαρίες, που μπορεί ως γεγονότα να ήταν μεμονωμένα, αλλά μεγεθύνονταν από κάποια μίντια, ιδιαίτερα στις Ηνωμένες Πολιτείες. Οταν κάποιος έβλεπε στην τηλεόραση ρεπορτάζ για πετροπόλεμο στο κέντρο της Αθήνας, δεν ήταν φυσικό να τρομάξει; Επιπλέον, λειτούργησε αποτελεσματικά -ιδιαίτερα στη Βρετανία- η φήμη ότι η Ελλάδα είναι αρκετά φθηνότερη σε σύγκριση με άλλες ευρωπαϊκές χώρες». Η ίδια το πιστεύει; «Είναι αλήθεια ότι το value for money ισχύει πια σε μεγαλύτερη έκταση από ό,τι στο παρελθόν - σε ξενοδοχεία, εστιατόρια, υπηρεσίες. Δυστυχώς, όμως, δεν έχουν εκλείψει οι αρπαχτές. Επίσης, είναι αρκετά “τσιμπημένες” οι τιμές για τα ακτοπλοϊκά και αεροπορικά εισιτήρια εσωτερικού».
Τι θα πρότεινε; «Εχετε κάνει σημαντικά βήματα στη σωστή κατεύθυνση. Πρέπει να κάνετε κι άλλα. Μη σας παρασύρει το ότι φέτος περιμένετε 21 εκατομμύρια επισκέπτες. Ο αριθμός μπορεί να είναι συγκυριακός. Θυμηθείτε ότι στη Μέση Ανατολή και στην Τουρκία υπήρξε πολιτική αστάθεια, που απέτρεψε πολλούς τουρίστες από το να επιλέξουν τους συγκεκριμένους προορισμούς. Του χρόνου αυτό μπορεί να ανατραπεί. Αρα ο δρόμος είναι ένας: ποιότητα και ανταγωνιστικές τιμές. Και να μη σνομπάρει το σύστημα τους Ελληνες τουρίστες. Και αυτοί χρήματα ξοδεύουν...»

Jürgen Juchtmann, Γερμανός
Neue Westfaelische και Neue Osnabrücker Zeitung

«Πολλοί Γερμανοί τουρίστες έρχονται για να σας στηρίξουν»
Μόλις ένα τριήμερο πέρασε στην Αθήνα, αλλά ήταν αρκετό για να τον κατακτήσει. «Η Αθηνά γεννήθηκε από το κεφάλι του Δία. Ο Ποσειδώνας και η Αθηνά έδωσαν μια λυσσαλέα μάχη για τον έλεγχο της πόλης. Μια επίσκεψη στο Μουσείο Ακρόπολης είναι συναρπαστική όσο ένα καλό θρίλερ!» έγραψε. Δεν τον ενθουσίασαν όμως μόνο τα αξιοθέατα. «Μιλώντας με καταστηματάρχες, συνειδητοποίησα ότι πολλές επιχειρήσεις είναι οικογενειακές και περνούν από γενιά σε γενιά. Και αυτό είναι πραγματικά συγκινητικό», μου λέει.
Δίνουν οι Γερμανοί ψήφο εμπιστοσύνης στην Ελλάδα αυτό το καλοκαίρι; «Φυσικά. Οι περισσότεροι έρχονται γιατί πιστεύουν ότι πρέπει να στηρίξουν τη χώρα σας σ’ αυτήν τη δύσκολη συγκυρία - θα δυσκολευτείτε, ίσως, να το πιστέψετε, αλλά είναι αλήθεια». Τι συμβουλεύει τους συμπατριώτες του που θα περάσουν τις διακοπές τους εδώ; «Να μιλούν με τους ντόπιους. Πάντα ξέρουν τα καλύτερα μέρη να φας, να πιεις, να διασκεδάσεις. Και να μάθουν μερικές ελληνικές λέξεις πριν από το ταξίδι τους. Ακόμη κι αν η προφορά τους δεν είναι τέλεια, η προσπάθειά τους θα εκτιμηθεί. Το λιγότερο που έχουν να κερδίσουν είναι ένα χαμόγελο...»
πηγή

Μπροστά σε άνθρωπο πού έχει μεγάλη ιδέα για τον εαυτό του να προσέχεις πολύ πώς θα μιλήσεις



Όταν βλέπεις έναν άνθρωπο να αγαπάει τα γέλια και να θέλει να γελοιοποιεί τους άλλους, να μην πιάνεις φιλία. Γιατί θα σε κάνει να συνηθίσεις στην ψυχική ατονία. Σε κείνο πού ή ζωή του είναι διεφθαρμένη, μη δείχνεις ιλαρό πρόσωπο φυλάξου όμως καλά μήπως τον μισήσεις.
Και αν θελήσει να μετανοήσει, βοήθησε τον και φρόντισε τον, θυσιάζοντας ακόμη και τη ζωή σου, να σωθεί.

Εάν όμως είσαι πνευματικά ασθενής, μην τολμήσεις να γίνεις γιατρός του.
Μπροστά σε άνθρωπο πού έχει μεγάλη ιδέα για τον εαυτό του και έχει την αρρώστια να προσέχεις πολύ πώς θα μιλήσεις. Γιατί ενόσω μιλάς, αυτός εξηγεί μέσα του τα λόγια σου όπως αγαπά και από τα αγαθά σου λόγια παίρνει αφορμή και σκανδαλίζει τους άλλους. Και αλλάζει το νόημα των λόγων σου μέσα στο μυαλό του σύμφωνα με την πνευματική του αρρώστια.

Αν δεις κάποιον να έρχεται και να κατηγορεί τον αδελφό του μπροστά σου, κάνε το πρόσωπο σου σκυθρωπό. Έτσι και το έλεος του Θεού θα έχεις και απ' αυτόν θα φυλαχτείς.
 Και πού είναι η κόλαση πού μας εκφοβίζει από παντού και υπερνικά την αγάπη του Θεού; Ποια κόλαση και ποια γέεννα του πυρός μπορεί να σταθεί μπροστά στη χάρη της Ανάστασης, όταν ο Θεός μας αναστήσει εν δόξη από τον άδη και κάνει τούτο το φθαρτό σώμα μας να ντυθεί την αφθαρσία;
Όσοι έχετε διάκριση, θαυμάστε τα μεγαλεία του Θεού. Ποιος όμως έχει τόσο σοφή και αξιοθαύμαστη διάνοια, πού θα μπορέσει να θαυμάσει, όσο αξίζει, τη χάρη του Δημιουργού μας; Η ανταπόδοση των αμετανόητων αμαρτωλών είναι βέβαιη, όμως αντί της δίκαιης ανταπόδοσης ο Κύριος ανταποδίδει την ανάσταση σ' αυτούς πού μετανοούν και, αντί να τιμωρήσει αυτούς πού καταπάτησαν το νόμο του, τους ντύνει με την τέλεια δόξα της αφθαρσίας. Αυτή η χάρη, πού μας ανασταίνει από την αμαρτία, είναι μεγαλύτερη από εκείνη πού μας δόθηκε, όταν από την ανυπαρξία μας έφερε στην κτιστή ύπαρξη. Δόξα στην άμετρη σου χάρη, Κύριε.
Αγίου Ισαάκ του Σύρου

Αυτοί που έχουν λιγότερα δίνουν περισσότερα


60 δευτερόλεπτα που ίσως αλλάξουν τον τρόπο που σκέφτεστε...Ένας νέος άντρας μπαίνει σε ένα εστιατόριο και ζητά ένα κομμάτι πίτσα από πολλούς και διαφορετικούς πελάτες. Όσο επίμονα και αν το ζητάει όμως, η απάντηση όλων παραμένει πάντα η ίδια: Όχι!
Στη συνέχεια κάνει το ίδιο και με έναν άστεγο. 

Δείτε τι ακολούθησε...

Αν είσαι κάτω από 40 ετών ΜΗΝ βλέπεις αυτές τις εικόνες

Δεν θα καταλάβεις τίποτε. Αν είσαι πάνω από 40, δες:


Ο Μπλεκ, ο Ροντυ και ο καθηγητής Μυστήριος.
Ο καπταιν Μαρκ και ο Θλιμμένος Μπούφος μαζί με τον μίστερ Μπλουφ, οι λύκοι του Οντάριο.
Παιδικές αναμνήσεις από μια εποχή που δεν υπήρχαν υπολογιστές και ιντερνετ, ούτε βίντεο και DVD και η τηλεόραση ήταν σα να μην υπήρχε καθόλου


πηγή