Δευτέρα, 29 Σεπτεμβρίου 2014

Ἐπειδὴ ἐμολύναμε τὸν νοῦν μας, τὴν καρδίαν μας καὶ τὸ σῶμα μας, μὲ λόγον, μὲ ἔργον, κατὰ διάνοιαν, τώρα δὲν ἐχομεν παρρησίαν. Δὲν ἔχομεν ἔνδυμα γάμου. Δι᾿ αὐτὸ πρέπει νὰ καθαρισθῶμεν μὲ ἐξομολόγησιν, μὲ δάκρυα, μὲ πόνον ψυχῆς· καὶ τὸ πάντων ἀνώτερον, μὲ προσευχήν, ὅπου καθαρίζει καὶ τελειοποιεῖ τὸν ἄνθρωπον.


Γέρων Ἰωσήφ ὁ ἡσυχαστής

Ζωγραφική σε πολύ μικρά… αναπάντεχα αντικείμενα!

Ο Mesut Kul είναι Τούρκος καλλιτέχνης που ζωγραφίζει μικροσκοπικές εικόνες σε διάφορα αντικείμενα. Πάνω σε ένα φτερό πεταλούδας, σε έναν κόκκο ρυζιού, ακόμα και σε μια τρίχα εκείνος φτιάχνει τόσο λεπτομερή έργα και δεν μοιάζχει να τον ενδιαφέρει εάν πρόκειται για τους μικρότερους καμβάδες του κόσμου. «Ο καθένας μπορεί να δημιουργήσει πάνω σε έναν μεγάλο καμβά, αλλά μόνο λίγοι μπορούν να το κάνουν σε μικρά αντικείμενα…
perierga.gr - Ζωγραφική σε πολύ μικρά... αναπάντεχα αντικείμενα!
…Εμπνεύστηκα από την ιδέα ότι αυτά τα μικροσκοπικά σχέδια θα παραμείνουν αξέχαστα από τους θεατές και θα εκτιμηθούν ιδιαίτερα. Συνήθως χρειάζομαι έναν μεγεθυντικό φακό για να βλέπω όλες τις λεπτομέρειες. Η μεγαλύτερη πηγή έμπνευσης για μένα είναι ο κόσμος μας. Στόχος μου είναι να δημιουργήσω μια καθολική γλώσσα μέσω της τέχνης μου», λέει εκείνος και πραγματικά εντυπωσιάζει.
perierga.gr - Ζωγραφική σε πολύ μικρά... αναπάντεχα αντικείμενα!
perierga.gr - Ζωγραφική σε πολύ μικρά... αναπάντεχα αντικείμενα!
perierga.gr - Ζωγραφική σε πολύ μικρά... αναπάντεχα αντικείμενα!
perierga.gr - Ζωγραφική σε πολύ μικρά... αναπάντεχα αντικείμενα!
perierga.gr - Ζωγραφική σε πολύ μικρά... αναπάντεχα αντικείμενα!
perierga.gr - Ζωγραφική σε πολύ μικρά... αναπάντεχα αντικείμενα!
πηγή

Ο ΘΟΥΡΙΟΣ ΤΟΥ ΡΗΓΑ

Αμερικανική εφημερίδα εκθειάζει την επανάσταση του 1821


Το άρθρο έκπληξη σε αμερικανική εφημερίδα, που εκθείαζε την Ελληνική Επανάσταση. Η στήριξη που έμεινε στα λόγια


Το πρωτοσέλιδο της εφημερίδας «Providence Patriot» που κυκλοφόρησε στη Νέα Υόρκη στις 15 Αυγούστου του 1821, φιλοξενούσε ένα άρθρο έκπληξη για την ελληνική επανάσταση. Το όνομα του συγγραφέα δεν αναφερόταν, αλλά πηγή του άρθρου ήταν η εφημερίδα «Charleston Courier». Ο αρθρογράφος έγραφε με έντονο λυρισμό για τον δίκαιο αγώνα των επαναστατημένων κατά του «τουρκικού δεσποτισμού».
«Ο ελληνικός πόλεμος έχει όλους τους καρπούς της εξέλιξης και της ωριμότητας. Δεν είναι σαν το αδύναμο μίσχο της νεαπολιτάνικης ελευθερίας, που δεν έχει ούτε ρίζες ούτε δύναμη, ούτε καν την ελάχιστη ελπίδα για άνθος ή καρπό. Είναι ριζωμένος βαθιά στα αιματοβαμμένα έγκατα του τούρκικου δεσποτισμού». Ο αμερικανός αρθρογράφος συνδέει τον ξεσηκωμό του λαού με τις ιστορικές ρίζες του που προέρχονται απευθείας από την αρχαία ελλάδα : «Ξεκινά απ’ το χώμα μία καλλιέργεια πολέμου, όπως αυτή του Κάδμου, ενώ οι δάφνες της Ίδας και του Ολύμπου λυγίζουν το πανύψηλο κορμί τους, για να τιμήσουν τους σωτήρες της αρχαίας ελευθερίας».

Το άρθρο στην εφημερίδα «Providence Patriot»
Ο συντάκτης του φλογερού κειμένου επισημαίνει την χριστιανική ταυτότητα των εξεγερμένων ως ένα στοιχείο που επηρεάζει την Ευρώπη των ισχυρών. «Η θρησκεία χωρίζει τους αντιπάλους και ξεπερνά τη δύναμη της επανένωσης. Ο Τούρκος, τυφλωμένος από την οργή του, ενισχύει τη φλόγα που μέλλει να τον κατασπαράξει. Και με τις θηριωδίες του εναντίον της χριστιανικής εκκλησίας, αυξάνει την όρεξη της Αυστρίας και του Τσάρου». Ο αρθρογράφος αναφέρεται στην «νεαπολιτάνικη ελευθερία», δηλαδή την αποτυχημένη επανάσταση του 1820 στην Ιταλία. Οι Ναπολιτάνοι ξεσηκώθηκαν εναντίον του Βασιλιά, αλλά η επανάσταση καταπνίγηκε από τις δυνάμεις της Ιερής Συμμαχίας, που αποτελούνταν από την αυτοκρατορία της Αυστρίας, της Ρωσίας και το Βασίλειο της Πρωσίας.
Ούτε 40 μέρες δεν πέρασαν από τη δημοσίευση του άρθρου, όταν ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης κατέλαβε την Τριπολιτσά στις 23 Σεπτεμβρίου του 1821. Ήταν η πιο σημαντική στρατιωτική επιτυχία των Ελλήνων.

Οι Αμερικάνοι φιλέλληνες
Οι Αμερικάνοι αντιμετώπιζαν με μεγάλη συμπάθεια οποιοδήποτε έθνος προσπαθούσε να αποκτήσει την ανεξαρτησία του. Άλλωστε δεν είχαν περάσει ούτε 50 χρόνια απ’ τη δική τους επιτυχημένη επανάσταση, του 1776. Τα νέα της ελληνικής επανάστασης έγιναν αποδεκτά με ενθουσιασμό από τον αμερικάνικο λαό, περισσότερο από οποιονδήποτε άλλο πόλεμο ανεξαρτησίας. Η Ελλάδα έφερνε μαζί της τον αρχαιοελληνικό πολιτισμό, που γοήτευε τους ξένους και ιδιαίτερα τις ανώτερες τάξεις. Οι Έλληνες είχαν αντιληφθεί τη συμπάθεια των Αμερικανών και δεν την άφησαν ανεκμετάλλευτη.
Στις 25 Μαρτίου του 1821, ο Πέτρος Μαυρομιχάλης έστειλε επιστολή στον Γραμματέα της Κυβέρνησης και μετέπειτα Πρόεδρο, Τζον Κουίνσι Άνταμς, με την οποία ζητούσε τη βοήθεια της Αμερικής: «Οι αρετές σας, Αμερικάνοι, είναι πολύ κοντά στις δικές μας, αν και μας χωρίζει μεγάλη θάλασσα. Σας νιώθουμε πιο κοντά από τις γειτονικές μας χώρες και σας θεωρούμε φίλους, συμπατριώτες και αδελφούς, γιατί είστε δίκαιοι, φιλάνθρωποι και γενναίοι. Μην αρνηθείτε να μας βοηθήσετε!» Ο Μαυρομιχάλης δεν ήταν ο μοναδικός Έλληνας που επικοινώνησε με Αμερικανούς. Ο Αδαμάντιος Κοραής αλληλογραφούσε με τον Τόμας Τζέφερσον από την εποχή που ο τελευταίος ήταν πρέσβης στη Γαλλία, το 1785. Επιστολή του Κοραή από τον Ιούλιο του 1823, έγραφε: «Βοηθήστε μας, τυχεροί Αμερικάνοι. Δεν ζητάμε ελεημοσύνη, αλλά σας δίνουμε την ευκαιρία να αυξήσετε τη δική σας καλοτυχία».

Το πολιτικό παρασκήνιο. Ο φόβος της Ρωσίας
Η αμερικάνικη κυβέρνηση είχε διχαστεί, καθώς εκτός από τους υποστηρικτές της ελληνικής επανάστασης, υπήρχαν και εκείνοι που δεν ήθελαν να αναμιχθούν στην Ευρώπη.
Θεωρούσαν ότι πρώτα έπρεπε να βοηθήσουν οι κοντινότερες ευρωπαϊκές δυνάμεις, οι οποίες μάλιστα δεν φαίνονταν πολύ πρόθυμες. Οι Αμερικάνοι φοβόντουσαν τη Ρωσία, γιατί πίστευαν ότι υπήρχε μεγάλος κίνδυνος να προσαρτήσει την Ελλάδα, αφού τη βοηθούσε να ανεξαρτητοποιηθεί από την Οθωμανική Αυτοκρατορία. Δεν ήθελαν να θυσιάσουν χρήμα και ανθρώπινες ζωές για να ενισχύσουν την αντίπαλη δύναμη.
Ο Τζον Κουίνσι Άνταμς, που δέχτηκε την επιστολή του Πέτρου Μαυρομιχάλη, ήταν και ο άνθρωπος που σταμάτησε κάθε προσπάθεια της αμερικάνικης κυβέρνησης να στείλει βοήθεια στην Ελλάδα. Δεν ήθελε να διαταράξει τις σχέσεις με την Τουρκία και θεωρούσε ότι η υποστήριξη του ελληνικού αγώνα ισοδυναμούσε με κήρυξη πολέμου εναντίον της Τουρκίας. Τον Νοέμβριο του 1823, ο Άνταμς μετέπεισε τον Πρόεδρο Μονρό, που ήταν έτοιμος να στείλει βοήθεια. Ένα μήνα αργότερα, το Δεκέμβριο του 1823, ψηφίστηκε το «Δόγμα Μονρό», με το οποίο η Αμερική υποσχόταν να μην αναμιχθεί στα ευρωπαϊκά τεκταινόμενα και αναγνώριζε τις κυβερνήσεις ως είχαν. Οποιαδήποτε βοήθεια επρόκειτο να στείλει η Αμερική στη Ελλάδα θα ήταν αποτέλεσμα ιδιωτικών κινητοποιήσεων και όχι κυβερνητικής εντολής.

Αμερικανοί εθελοντές στο πλευρό της Ελλάδας
Το άρθρο της 15ης Αυγούστου στην εφημερίδα «Providence Patriot» αποδεικνύει την φιλελληνική στάση της αμερικανικής κοινής γνώμης. Όπως βέβαια το  αποδεικνύουν και οι Αμερικάνοι εθελοντές που πολέμησαν στην Ελλάδα για την απελευθέρωση. Ο πρώτος εθελοντής ήταν ο Τζορτζ Τζάρβις που ταξίδεψε στην Ελλάδα το 1822 και πολέμησε μέχρι και το θάνατό του, τον Αύγουστο του 1828. Ο Τζάρβις έγινε γνωστός ως Καπετάν Γιώργης Ζέρβας και ενέπνευσε πλήθος Αμερικάνων να ακολουθήσουν το παράδειγμά του. Το 1824 έφτασε στην Ελλάδα ο Τζόναθαν Μίλερ που συμμετείχε στην Έξοδο του Μεσολογγίου και εκθείασε το θάρρος των αγωνιστών σε κείμενά του.
Ο Μίλερ υιοθέτησε ένα Ελληνόπουλο, τον Λουκά, ο οποίος σπούδασε στην Αμερική και έγινε ο πρώτος γερουσιαστής ελληνικής καταγωγής. Ίσως ο πιο γνωστός Αμερικάνος φιλέλληνας ήταν ο γιατρός Σάμιουελ Χάου, που ίδρυσε νοσοκομείο στην Αίγινα και σχολείο για τυφλούς στην Κόρινθο. Ένας μακρινός συγγενής του Προέδρου Τζορτζ Ουάσινγκτον, ο Γουίλιαμ Ουάσινγκτον, πολέμησε και πέθανε στο Παλαμήδι.

Η επιστολή του Κολοκοτρώνη.
Η υποστήριξη των Αμερικάνων εξασθένησε με το πέρασμα των χρόνων, καθώς παρακολουθούσαν τις εσωτερικές διαμάχες των Ελλήνων.
Στις 5 Ιουλίου του 1826, ο Κολοκοτρώνης συνέθεσε επιστολή που δημοσιεύτηκε στις αμερικάνικες εφημερίδες: «Η Ελλάδα είναι ευγνώμων για τη φιλανθρωπία των χριστιανών αδελφών μας, που μοιράζονται τον αγώνα μας και υποστηρίζουν με τα χρήματά τους τον πόλεμο για την ανεξαρτησία. Οι Έλληνες είναι αποφασισμένοι να ζήσουν ή να πεθάνουν ελεύθεροι και δεν φοβούνται να χύσουν το αίμα τους ή το θάνατο των παιδιών και των γυναικών τους. Είναι έτοιμοι να δεχτούν τον θάνατο αντί τη σκλαβιά και τώρα, πιο πολύ από ποτέ, είναι ενωμένοι εναντίον των Τούρκων. Μην σταματήσετε να συνεισφέρετε. Βοηθάτε την ανθρωπότητα και κάνετε το θέλημα του Θεού».
πηγή

ΕΙΡΗΝΗΝ ΕΙΠΕΝ Ο ΧΡΙΣΤΟΝ

Όταν πηγαίνεις να κάμεις την προσευχή σου,
• να θυμάσαι τα πάθη σου· τα αδύνατα σημεία σου· την ευκολία, με την οποία ξεφεύγεις και πέφτεις!
• να θυμάσαι, ότι ο Χριστός μπορεί να σε συγκρατήσει· και να σε δυναμώσει· και να σε βοηθήσει να νικήσεις·
• να γονατίζεις λοιπόν ενώπιον Του και να Τον ικετεύεις:
* Κράτα με, Χριστέ μου, μη Σου φύγω!
* Κράτα με, Χριστέ μου, μη Σου φύγω!
* Κράτα με, Χριστέ μου, μη Σου φύγω!
Και μη φοβάσαι. Δεν θα σε αφήσει. Είναι φιλάνθρωπος. 

Και φιλόψυχος....

Ένα παραμύθι θα σας πω


 
Ένα παραμύθι θα σας πω,
δεν ματακούστηκε από χείλη γερασμένα,
ούτε ‘χει τίποτε να πει από τα περασμένα:
Μια φορά και ένα καιρό, ήτανε δυο αδέρφια. Το ‘να ήτανε χοντρό, τεμπέλικο και «τυχοδιώκτικο». Το άλλο ήταν έξυπνο και ανόητο, ψαγμένο και αδιάφορο, καλόκαρδο και ‘παρτάκιας’. Μάλωναν συνέχεια μεταξύ τους, παρόλο αυτά το δεύτερο στήριζε το πρώτο, λόγω ατομικού, ιδιωτικού συμφέροντος ή βλακείας.
Μια γυναίκα όμορφη, περιποιημένη, κυρία απ’ έξω, μα από μέσα σάπια -με χημικά αρώματα κάλυπτε τη δυσοσμία της- βρήκε το χοντρό, τεμπέλικο και «τυχοδιώκτικο» παιδί και του ‘ταξε:
-Θα ‘χεις τον ουρανό με τ’ άστρα!
-Μα ζω στην πόλη. Δεν ξέρω μητ’ άστρα, μήτ’ ουρανό.
-Και του πουλιού το γάλα!
-Θα προτιμούσα κανένα άλλο ποτό… πιο αλκοολούχο ίσως;
-Της Παναγιάς τα μάτια!
-Και ποια είναι αυτή, για να με νοιάξει; Δεν λες καλύτερα της Τζούλιας;
-Βρε παιδί μου δεν καταλαβαίνεις; Θα έχεις ό,τι θέλεις! Τι το ‘θελα κι εγώ η άμυαλη να σου μιλήσω με εκφράσεις του τόπου σου;
-Ποιανού; Τέλος-πάντων! Τι πρέπει να κάνω για να ‘χω ό,τι θέλω;
-Α, τίποτα σπουδαίο. Ούτως ή άλλως,… εσύ ξέρεις πρέπει να κοιτάξεις το συμφέρον σου. Απλά, έβγαλε από την τσάντα της ένα γλειφιτζούρι, του το έδωσε. Αφού άρχισε να γεύεται το γλειφιτζούρι το παιδί, η γυναίκα συνέχισε: Απλά εσύ κι αδερφός σου… θα δεχθείτε να γίνω κηδεμόνας σας!
-Γλμ, τι; Α, ναι μα βέβαια… Έχεις άλλο;
-Τι;
-Γλειφιτζούρι.
-Πάρε δέκα.
Το χοντρό, τεμπέλικο, τυχοδιώκτικο παιδί δέχτηκε. Μετακόμισαν στο σπίτι της. Όμορφο, μοντέρνο, αλλιώτικο έμοιαζε. «Πάμε μπροστά» σκέφτηκαν τα αδέρφια. Η αλήθεια είναι ότι το χοντρό, τεμπέλικο και «τυχοδιώκτικο» παιδί ποτέ δεν ρώτησε τον αδερφό του για να δώσει την συγκατάβαση για την αλλαγή κηδεμονίας, μα ούτε και το έξυπνο και ανόητο, ψαγμένο και αδιάφορο, καλόκαρδο και ‘παρτάκιας’ παιδί έφερε μεγάλη αντίδραση. «Είναι ό,τι πρέπει εδώ. Σπάνια πετυχαίνεις τέτοιες ευκαιρίες! Τα ‘χεις όλα και τζάμπα. Σχεδόν...» έλεγε και ξανάλεγε το χοντρό, τεμπέλικο και τυχοδιώκτικο παιδί.
«Στην κατάψυξη υπάρχουν παγωτά». Έτσι τους είχε πει η νέα τους μητριά κι αυτό δεν μπορούσε να φύγει από το κεφάλι του χοντρού, τεμπέλικου και τυχοδιώκτικου παιδιού. Πήρε ένα κρυφά. Έπειτα κι άλλο, κι άλλο… είπε πώς θα σταματήσει, μην τον καταλάβει εκείνη η καλή γυναίκα, μα ύστερα το σκέφτηκε καλύτερα...
-Θες παγωτό; είπε στον έξυπνο και ανόητο, ψαγμένο και αδιάφορο, καλόκαρδο και ‘παρτάκια’ αδερφό του.
-Εννοείται! Ή μάλλον, έχεις πάρει άδεια;
-Ουχ, τι τις θες τις άδειες; Είπε κανείς να μην πάρουμε; Ούτως ή άλλως είναι τόσα στην κατάψυξη, που κανείς δεν πρόκειται να το καταλάβει. Ορίστε παίρνω κι εγώ ένα.
Το ανόητο, αδιάφορο και ‘παρτάκιας’ παιδί δέχτηκε το παγωτό μονολογώντας: «τι καλός που είναι ο αδερφός μου!». Ο άλλος πήρε φανερά ένα παγωτό κι ένα στην τσέπη.
-Λείπουν είκοσι παγωτά από την κατάψυξη! εμφανίστηκε η μητριά. Τι έγιναν;
-Μαζί τα φάγαμε! βροντοφώναξε το χοντρό, τεμπέλικο και τυχοδιώκτικο παιδί. (Στον αδερφό του δεν δόθηκε άδεια να μιλήσει, μα τέτοια πράγματα δεν λέγονται. Δεν σας το λέω λοιπόν).
-Με λυπήσατε με αυτό που κάνατε. Παρόλο αυτά έχω να σας προτείνω κάτι. Εγώ μόνο να σας βοηθήσω θέλω! Σας υποστηρίζω αυτή τη στιγμή, αν και μου χρωστάτε. Προτείνω λοιπόν, ελεύθερα κι αβίαστα να αποφασίσετε. Μια και εσείς δεν έχετε παγωτά να μου επιστρέψετε ακούστε: έχω ένα φίλο, αυτός μπορεί να σας δανείσει τα είκοσι παγωτά που μου χρωστάτε. Ξεχρεώσατε έτσι απλά και όμορφα και συνεχίζουμε την καλή μας σχέση. Αλλιώς; Σας περιμένει έξωση! Θα φύγετε από το σπίτι μου! Άδικος, τεμπέλης και κλέφτης δεν χωρά εδώ. Θα μείνετε στους πέντε δρόμους. Κακόμοιρα πώς σας σπλαχνίζομαι! Γι’ αυτό σας λέω ακούστε με!
-Δίκιο έχεις ανοιχτόκαρδη, σπλαχνική μητέρα!  βιάζετε να πει  το χοντρό, τεμπέλικο και τυχοδιώκτικο παιδί.
-Ό,τι πεις εσύ αδερφέ. Αρκεί να μην χάσουμε τη βολή μας. το ανόητο, αδιάφορο και ‘παρτάκιας’ παιδί.
(μια διευκρίνιση: το έξυπνο, ψαγμένο, καλόκαρδο παιδί και το ανόητο, αδιάφορο και ‘παρτάκιας’ ήταν δύο αδέρφια σιαμαία.)
-Όχι! Δεν δεχόμαστε. Μας εξαπάτησες. Δεν χρειάζεται να μας διώξεις, θα πάρουμε τα λίγα μπογαλάκια μας και θα φύγουμε από μόνοι μας. Έχουμε μητέρα άλλη, αληθινή! Μοιάζει φτωχή στην όψη, μα είναι πλούσια στην ουσία. Δεν σε έχουμε ανάγκη. Το ένα παγωτό, εκείνο που έφαγα, θα στο επιστρέψω. Και τον τόκο θα ξεπληρώσω, γιατί αυτό το παγωτό θα το ‘χω φτιάξει με τα χεράκια μου και θα ‘ναι καλύτερο απ’ τα δικά σου, τα πολλά, της μηχανής. φώναξε το έξυπνο, ψαγμένο, καλόκαρδο παιδί. (Παρόλο που δεν του επιτρέπεται να μιλήσει.)
-Διαλέγετε και παίρνετε. λέει ο Θεός (να ‘ναι βοηθός)!
Ένα παραμύθι θα σας πω, που δεν ματακούστηκε από χείλη γιαγιάς, γιατί οι σύγχρονοι του δεν πρόλαβαν να γεράσουν.
 Τι  άραγε θα ‘χουν να πουν αυτοί στα ‘γγόνια τους;
Μαρια Χατζακη

Νοσταλγία

Ξεναγήσεις σε Γειτονιές της Αθήνας

xenagiseis



«Η παγκόσμια ημέρα τουρισμού βρίσκει την Ελλάδα ψηλά. Η αύξηση των επισκεπτών είναι σημαντική και η εικόνα της χώρας έχει αποκατασταθεί στις διεθνείς αγορές.  Η άνοδος του 2013 σε αφίξεις και έσοδα συνεχίζεται το 2014 και δουλεύουμε για την περαιτέρω ανάπτυξη του 2015. Η Αθήνα, πρωταγωνιστεί και πάλι στις τουριστικές πρωτεύουσες», δήλωσε η Υπουργός Τουρισμού, Όλγα Κεφαλογιάννη, με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Τουρισμού, που είναι η 27η Σεπτεμβρίου.

Οι ξεναγήσεις του Δήμου Αθηναίων
 Ο Οργανισμός Πολιτισμού, Αθλητισμού και Νεολαίας του Δήμου Αθηναίων σε συνεργασία με το Σωματείο Διπλωματούχων Ξεναγών, εδώ και μερικά χρόνια δίνει τη δυνατότητα στους κατοίκους της Αθήνας να γνωρίσουν τον πολιτιστικό της πλούτο και τις ομορφιές της πόλης,  με τη βοήθεια έμπειρων και εξειδικευμένων ξεναγών, οι οποίοι προσφέρονται εθελοντικά.  Είναι ο θεσμός των ξεναγήσεων στα Μουσεία και τους Αρχαιολογικούς Χώρους, που γνωρίζει μεγάλη ανταπόκριση από τους πολίτες καθώς έχει γίνει αγαπημένη συνήθεια.

Το φετινό πρόγραμμα διαμορφώνεται ως εξής:
 Οκτώβριος
Κυριακή 05 Οκτωβρίου 2014, Αρχαία Αγορά
Σάββατο 11 Οκτωβρίου 2014, Περίπατος στην οδό Αιόλου
Κυριακή 12 Οκτωβρίου 2014, Μνημεία Πλάκας (Ροδακιό, Μέγα Μοναστήρι, Βλασαρού)
Κυριακή 26 Οκτωβρίου 2014, Πλάκα, Αλικόκοκκο, Ριζόκαστρο, Αναφιώτικα

 Νοέμβριος
Σάββατο 1 Νοεμβρίου 2014, Νέο Μουσείο Ακρόπολης
Κυριακή 2 Νοεμβρίου 2014, Κεραμεικός, Ακαδημία Πλάτωνος
Σάββατο 8 Νοεμβρίου 2014, Η Γειτονιά  του Ψυρρή, Ναυτικό Μουσείο Πειραιά
Κυριακή 9 Νοεμβρίου 2014, Νέο Μουσείο Ακρόπολης
Σάββατο 15 Νοεμβρίου 2014, Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο (Προϊστορικές Συλλογές), Βόρεια Κλιτύς Ακροπόλεως
Κυριακή 23 Νοεμβρίου 2014,  Μονή Καισαριανής, Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο (Αιγυπτιακές Συλλογές), Πνύκα (Λόφος Νυμφών, Λόφος Μουσών)
Σάββατο 29 Νοεμβρίου 2014, Αρχαιολογικό Μουσείο Πειραιά, Μουσείο Κυκλαδικής Τέχνης, Αθηναϊκή Τριλογία (Ακαδημία, Πανεπιστημιούπολη, Εθνική Βιβλιοθήκη
Κυριακή 30 Νοεμβρίου 2014, Επιγραφικό Μουσείο, Νομισματικό Μουσείο (Ιλίου Μέλαθρον)

Δεκέμβριος
Κυριακή 7 Δεκεμβρίου 2014, Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο (Αίθουσα Γλυπτικής), Νομισματικό Μουσείο (Ιλίου Μέλαθρον), Ακαδημία Πλάτωνος
Σάββατο 13 Δεκεμβρίου 2014, Βυζαντινό Μουσείο, Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο (Αιγυπτιακές Συλλογές)
Κυριακή 14 Δεκεμβρίου 2014, Αρχαιολογικό Μουσείο Πειραιά, Λύκειο Αριστοτέλη
Σάββατο 20 Δεκεμβρίου 2014, Περίπατος στην οδό Αιόλου, Βυζαντινό Μουσείο
Κυριακή 21 Δεκεμβρίου 2014, Βυζαντινό Μουσείο
Σάββατο 28 Δεκεμβρίου 2014, Μουσείο Μπενάκη

Αξίζει να σημειωθεί ότι οι ξεναγήσεις ξεκινούν στις 10.30 το πρωί, η συνάντηση γίνεται σε προκαθορισμένο χώρο, ενώ είναι απαραίτητη η δήλωση συμμετοχής στα τηλέφωνα 210 3313038, 210 3240472, στην Πινακοθήκη Δήμου Αθηναίων.  Επίσης όπου υπάρχει εισιτήριο εισόδου, αυτό επιβαρύνει τους συμμετέχοντες στην ξενάγηση.
Κατερίνα Χουζούρη

· Στην αρχή μοιάζει με μια συνηθισμένη παράσταση μπαλέτου. Όταν όμως ο χορός ξεκινάει..


Το πιο λογικό είναι μια παράσταση μπαλέτου να αποσπάσει χειροκροτήματα και επευφημίες. Δεν είναι και το πιο συνηθισμένο μια μπαλαρίνα να γελάσει την ώρα που  χορεύει και συμπαρασύρει μαζί της και τους θεατές της παράστασης!

Αρχαιολογία που φέρνει στο φως και το... σκοτάδι

Οσα διαμείβονται από το καλοκαίρι κι εδώ σχετικά με την πορεία των ανασκαφών στην Αμφίπολη δεν μπορεί παρά να προκαλούν μεγάλη θλίψη σε κάθε λογικό άνθρωπο. Συναίσθημα που προφανώς δεν έχει να κάνει με το μνημείο αυτό καθαυτό, κι ας είναι... τάφος, έστω και πολυτελής.
Είναι μια θλίψη πολυεπίπεδη, κατά τρόπο συμβολικό, όπως και το εσωτερικό του τύμβου στον λόφο Καστά. Γιατί το πένθος που τη γεννά μας αφορά δυστυχώς συνολικά ως κράτος, κοινωνία, επιστημονική κοινότητα και πολίτες. Πένθος για την τόση αγραμματοσύνη μας, την τόση επιπολαιότητά μας, το απύθμενο θράσος μας, την απροκάλυπτη μιζέρια μας. Πένθος για τη δυσθεώρητη ηθική απόσταση που έχουμε πλέον από τους κατασκευαστές αλλά και τους ενοίκους του μνημείου. Προγόνους μας έτσι κι αλλιώς, όπως αξεπέραστα το εξηγεί ο Κ. Π. Καβάφης στο ποίημά του «Στα 200 π.Χ.».
Τι δουλειά έχει η πολιτική ηγεσία του υπουργείου Πολιτισμού να παρεμβαίνει με δηλώσεις επί καθημερινής βάσεως σε μια υπό εξέλιξη ανασκαφή; Είναι σύνηθες η εξουσία να θέλει να εκμεταλλευτεί, για τους δικούς της λόγους, τις εντυπώσεις και τα συναισθήματα που προκαλεί στο κοινό ένα τέτοιο εύρημα, αλλά υπάρχουν και όρια σοβαρότητας. Ορια που έχουν προ πολλού ξεπεραστεί, καθώς το Αρχαιολογικό Μουσείο της Θήβας παραμένει κλειστό και αυτό της Νικόπολης στην Πρέβεζα έκλεισε προσφάτως. Κι ένας Θεός ξέρει πόσα θα ακολουθήσουν...
Και καλά, οι πολιτικοί δεν μπορούν να κρατηθούν. Οι επιστήμονες; Να υποφέρουν από... ακράτεια και οι αρχαιολόγοι; Το συνώνυμο της υπομονής και της εγκαρτέρησης; Αυτοί που υποτίθεται ότι αφιερώνουν τη ζωή τους ολόκληρη σε μια υπόθεση; Αυτοί που διασταυρώνουν από σαράντα μπάντες την αξιοπιστία κάθε πηγής και πληροφορίας;
Από τα ΜΜΕ, στην κατάσταση που έχουν περιέλθει, δεν περίμενα τίποτα διαφορετικό. Αχταρμάς και φτηνοί εντυπωσιασμοί διά στόματος απιθανο-απιθάνων, όπως πάντα και για τα πάντα. Ο σκοπός να εξυπηρετείται. Και ο σκοπός τους είναι ένας: ούτε ενημέρωση και κυρίως ούτε επιμόρφωση!
Αποδεδειγμένα εξυπηρετείται η πλήρης αποβλάκωσή μας. Αυτό προκύπτει σαφώς από τις αντιδράσεις του κοινού, όπως καταγράφονται ιδίως στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Ιδεοληψίες, υστερίες, ύβρεις. Οσα γράφονται τρόμαξαν μέχρι και... τους νεκρούς της Αμφίπολης, που δεν λένε να βγούνε και χώνονται ολοένα και πιο βαθιά στη γη, από θάλαμο σε θάλαμο πάνε! Πού να πάμε και ποιους να βρούμε, σου λένε με αυτά που ακούνε και βλέπουνε!
Ανεξαρτήτως από την τελική έκβαση της ανασκαφής με την αποκάλυψη των μυστικών της, δεν χωρά αμφιβολία ότι αυτή συνιστά ένα γεγονός που κάθε Ελληνας εύχεται να αποδειχθεί με ιδιαίτερη σημασία για τον παγκόσμιο πολιτισμό, στον οποίο και ανήκει. Εμείς, αν θέλουμε να εξακολουθήσουμε να είμαστε τουλάχιστον άξιοι θεματοφύλακες των μνημείων μας, έχουμε πολύ δρόμο μπροστά μας. Αρχής γενομένης από την παιδεία μας.
Και στην περίπτωση της Αμφίπολης η αρχαιολογική σκαπάνη μάς προσέφερε ακόμη μία υπηρεσία. Εδειξε πόσο έχουμε οπισθοχωρήσει. Αποκάλυψε με τρόπο πανηγυρικό το σκοτάδι που κυριαρχεί στην επιφάνεια της δικής μας ζωής. Και την άκρα του τάφου σιωπή που βασιλεύει για τα σοβαρά ζητήματά μας παρά τους αλαλαγμούς ένθεν κακείθεν.
Γιώργος Κ. Στράτος

Αλληλεγγύη στο Συριακό λαό

Σε όλες τις μητέρες της Συρίας στην Μεγάλη Παρασκευή αφιερώνεται αυτός ο ύμνος της "θρήνους της μάνας" με την φωνή της Φεϊρούζ.

οι ώρες





Εν τέλει οι ώρες θα μπορούσαν να είναι τοσοδούλικες μπαλίτσες μέσα με πραγματάκια,  κάτι σαν τα αβγά κίντερ ένα πράγμα,  με τη διαφορά πως δεν σου προσφέρονται στο περίπτερο έναντι μικρού αντίτιμου,  αλλά είσαι εσύ αυτός που θα φτιάξει το περιτύλιγμα και κυρίως το γέμισμα.  Το δωράκι που θα ήθελες το τοποθετείς ο ίδιος,  και το ξετυλίγεις ο ίδιος.  Το βιώνεις ο ίδιος,  και είσαι πάντα προετοιμασμένος για μικρές ή μεγάλες παραλλαγές,  αιτία συνήθως εξωτερικών αλλά και  εσωτερικών παραγώντων.
Εδώ διευκολύνονται όσοι οργανώνουν ακόμη και το δευτερόλεπτο τους και όσοι ελίσσονται.

Για μένα ο χρόνος είναι πάντα ασαφής,  ακαθόριστος και απεριόριστος ;)
με το φεγγαρι αγκαλια

Εντελβάις


Στίχοι:  Άλκης Αλκαίος
Μουσική:  Μάριος Τόκας


1.Δημήτρης Μητροπάνος

Σ’ έναν κόσμο γυάλινο κι αποστειρωμένο
ήσυχα τις μέρες μου περνώ
πάνε χρόνια που έπαψα να σε περιμένω
πάνε χρόνια που για σένα ζω

Σε παράδεισους ανθίζω
και σε θερμοκήπια
ονειρεύομαι κι ελπίζω
και πεθαίνω ήπια
Σε παράδεισους ανθίζω
και σε θερμοκήπια
ονειρεύομαι κι ελπίζω
και πεθαίνω ήπια

Όταν σε συνάντησα άρχιζεν ο Μάης
φόραγες λουλούδια γιορτινά
έκοψα απ’ το στήθος σου ένα εντελβάις
και δε σε συνάντησα ξανά

Σε παράδεισους ανθίζω
και σε θερμοκήπια
ονειρεύομαι κι ελπίζω
και πεθαίνω ήπια
Σε παράδεισους ανθίζω
και σε θερμοκήπια
ονειρεύομαι κι ελπίζω
και πεθαίνω ήπια

στην άκρη σου έκρυψα ένα ακόμα καλοκαίρι


Καθαρός βίος και αγάπη για τον πλησίον

Γέροντας  Σωφρόνιος του έσσεξ

33. Πώς να περάσουμε μια μέρα χωρίς αμαρτία, δηλαδή άγια; Νά το καθημερινό πρόβλημα μας. Πώς να μεταμορφώσουμε το είναι μας, το φρόνημα, τα αισθήματα, τις ίδιες τις φυσικές αντιδράσεις μας, ώστε να μην αμαρτήσουμε ενάντια στον Ουράνιο Πατέρα μας, στον Χριστό, στο Άγιο Πνεύμα, στην ανθρώπινη υπόσταση, στον αδελφό μας και σε κάθε πράγμα σ’ αυτή τη ζωή;
34. «Καταξίωσον, Κύριε, εν τη ημέρα ταύτη αναμαρτήτους φυλαχθήναι ημάς». Πολλές φορές επανέλαβα αυτή την προσευχή της Εκκλησίας. Η επί γης αναμάρτητη ζωή μας ανοίγει τις πύλες του Ουρανού. Δεν είναι ο πλούτος των γνώσεων που σώζει τον άνθρωπο. Είναι η αναμάρτητη ζωή που μας προετοιμάζει για τη ζωή με τον Θεό στο μέλλοντα αιώνα. Η χάρη του Αγίου Πνεύματος μας διδάσκει τις αιώνιες αλήθειες κατά το μέτρο που ζούμε σύμφωνα με τις εντολές: «Αγαπήσεις τον Θεό σου, τον Δημιουργό σου, με όλο το είναι σου και αγαπήσεις τον πλησίον σου ως σεαυτόν». Ναι, κρατείτε πάντοτε αυτές τις εντολές.
35. Μείνετε στην προσευχή, μείνετε στον αγώνα, να περάσετε τη μέρα σας χωρίς αμαρτία. Όλα τα υπόλοιπα θα δοθούν από τον Ίδιο τον Θεό.
36. Για να φυλάξουμε τη χάρη του Αγίου Πνεύματος, οφείλουμε ν’ απέχουμε από κάθε λογισμό που δεν αρέσει στον Θεό, μας λέει ο Γέροντας Σιλουανός. Ιδού το έργο μας. Ιδού η πνευματική μας καλλιέργεια. Εφόσον πρόκειται για την αιώνια σωτηρία, αυτό δεν τελειώνει ποτέ. Αρχίζουμε και ξαναρχίζουμε χωρίς τέλος.
37. Δεν μπορούμε να πραγματοποιήσουμε μέσα μας την εικόνα του Χριστού, εκτός αν είμαστε πραγματικά ενωμένοι, όπως ο Χριστός το ζητούσε από τους μαθητές Του: «Αγαπάτε αλλήλους», για να γνωρίζει ο κόσμος ότι είστε του Χριστού.
38. «Η ζωή των άλλων έχει για μένα μεγαλύτερη αξία από τον ίδιο τον εαυτό μου, από την ίδια τη ζωή μου». Όταν καταλάβετε αυτό, δεν θα υπάρχουν πια προστριβές μεταξύ σας. Η λύση ενός προβλήματος ή μιας διαμάχης δεν εξαρτάται από τις τυπικές διαδικασίες, ούτε από τον τρόπο συμπεριφοράς, αλλά από την απόφαση να υπομείνουμε το παν. Ο καθένας μας οφείλει να έχει για τους άλλους την αγάπη της μητέρας.
39. Οφείλουμε να είμαστε άκρως ευαίσθητοι στις ανάγκες των άλλων. Τότε θα είμαστε ένα και η ευλογία του Θεού θα μένει πάντοτε μαζί μας. Άφθονη!
40. Πρέπει να έχουμε τη συνείδηση του Χριστού, που φέρει μέσα Του ολόκληρο τον κόσμο· σ’ αυτό έγκειται η καθολικότητα της ανθρωπίνης υποστάσεως. Ο λόγος του Χριστού «ου δέδεται», δεν έχει όρια.
41. Αν όπως ομολογούμε στο Σύμβολο της πίστεως ο Χριστός είναι ο αληθινός Θεός, ο Σωτήρας του κόσμου, ο Δημιουργός του σύμπαντος –«δι’ Ού τα πάντα εγένετο»–, πώς μπορούμε να συμβιβάσουμε αυτή τη θεωρία μας με την ιδέα της εθνικότητας, του τόπου, της εποχής …;
42. Δε γνωρίζω Χριστό Έλληνα, Ρώσο, Άγγλο, Άραβα … Ο Χριστός είναι για μένα το παν, το υπερκόσμιο Είναι.
43. Στην Γραφή αναφέρεται συχνά ότι ο Χριστός πέθανε για όλο τον κόσμο, για τις αμαρτίες όλων των ανθρώπων. Μόλις περιορίσουμε το πρόσωπο του Χριστού, μόλις το κατεβάσουμε στο επίπεδο των εθνοτήτων, χάνουμε το παν και βυθιζόμαστε στο σκοτάδι. Τότε ανοίγει ο δρόμος προς το μίσος ανάμεσα στα έθνη, προς την έχθρα μεταξύ των κοινωνικών ομάδων.
44. Διαβάστε τον Άγιο Σιλουανό. Γι’ αυτόν ο καθένας στον κόσμο έχει το έργο του: Ο ένας είναι βασιλιάς, ο άλλος πατριάρχης, καθηγητής ή ακόμη εργάτης. Αυτό δεν έχει σημασία. Για τον Σιλουανό δεν είχε καμιά διαφορά αν κάποιος είναι βασιλιάς ή εργάτης. Όποιος αγαπά τον Χριστό, αφομοιώνει και φέρει μέσα του τα αισθήματα που είχε ο Ιησούς Χριστός, ζει την ανθρωπότητα ως ένα Αδάμ, προσεύχεται για τον «Αδάμ παγγενή». Ιδού ο αληθινός Χριστιανισμός.
45. Ο Χριστός είναι ο άπειρος Θεός. Δε σταυρώθηκε μόνο για τους πιστούς, αλλά για όλους τους ανθρώπους, από τον Αδάμ ως τον τελευταίο που θα γεννηθεί από γυναίκα. Να ακολουθεί κάποιος τον Χριστό, σημαίνει να πάσχει, για να θεραπευθεί και να σωθεί ολόκληρη η ανθρωπότητα. Δεν μπορεί να είναι διαφορετικά.
46. Εκείνο που θα μας οδηγήσει στον κήπο της Γεθσημανή, όπου ο Χριστός προσευχόταν για ολόκληρο τον κόσμο, είναι το να αγαπάμε τον πλησίον μας όπως τον εαυτό μας, να ζούμε σύμφωνα με τις εντολές του Χριστού.
47. «Αγαπήσεις τον πλησίον σου ως σεαυτόν». Μου δόθηκε να κατανοήσω την εντολή αυτή με τη μορφή ενός δένδρου κοσμικών διαστάσεων, γιγάντιου, του οποίου η ρίζα είναι ο Αδάμ. Εγώ δεν είμαι παρά ένα μικρό φύλλο σε κάποιο κλαδί αυτού του δένδρου. Αλλά το δέδρο αυτό δε μου είναι ξένο. Είναι η ρίζα μου. Του ανήκω. Να προσεύχεσαι για τον κόσμο ολόκληρο είναι να προσεύχεσαι για το δένδρο αυτό στο σύνολό του, με τις μυριάδες των φύλλων του.
48. Ν’ ακολουθήσουμε τον Χριστό σημαίνει ν’ ανοιχτούμε στη συνείδηση του Ίδιου του Χριστού, που φέρει μέσα Του ολόκληρη την ανθρωπότητα· ολόκληρο το δένδρο χωρίς εξαίρεση κανενός φύλλου. Αν αποκτήσουμε τη συνείδηση αυτή, θα προσευχόμαστε για όλους, όπως και για τον εαυτό μας.
49. Αν γίνουμε κατ’ εικόνα του Χριστού, φορείς της ανθρωπότητας και του Θεού, το «εγώ» μας θα είναι η εικόνα του Απολύτου: σε μικροσκοπικές ίσως διαστάσεις, αλλά όντως η εικόνα του Απολύτου.
50. Μετανοούμε προσωπικά, αλλά τα πάθη μας είναι εκείνα που καταδιναστεύουν τον κόσμο. Κατά συνέπεια, αυτό που ζούμε δεν είναι ξέχωρο από τη ζωή του κόσμου. Σιγά-σιγά, φυσικά, αρχίζουμε να ζούμε την κατάστασή μας ως αντανάκλαση της καταστάσεως όλης της ανθρωπότητας. Αρχίζουμε να ζούμε τη ζωή μας όπως τη βλέπει ο Θεός, με τρόπο σφαιρικό. Με τη μετάνοιά μας, δε ζούμε μόνο το ατομικό μας δράμα· ζούμε μέσα στον ίδιο τον εαυτό μας την τραγωδία όλου του κόσμου, το δράμα της ιστορίας του από την αρχή του χρόνου.
51. Εν Χριστώ η συνείδησή μας πλαταίνει, η ζωή μας δε γνωρίζει όρια. Στην εντολή «αγαπήσεις τον πλησίον σου ως σεαυτόν», πρέπει να εννοήσουμε το «ως σεαυτόν» με τον εξής τρόπο: Κάθε άνθρωπος, ο «Αδάμ όλος», είναι το είναι μου.
52. Η Βασιλεία του Χριστού, γράφει ο Άγιος Σιλουανός, είναι να φέρουμε στην καρδιά μας όλο το Σύμπαν, και τον Θεό, τον Ίδιο τον Δημιουργό.
53. Όταν προσεύχεστε, να προσεύχεσθε για όλους και για τον καθένα. Και να προσθέτετε: «Δι’ ευχών αυτών, δι’ ευχών αυτού ελέησόν με». Κατ’ αυτόν τον τρόπο, σταδιακά η συνείδησή σας θα πλατύνει.



Πηγή: Βιβλίο "Περί Πνεύματος και ζωής πνευματικά κεφάλαια"

Του βουνού...!


Με το φακό του "Ευρυτάνα ιχνηλάτη"

Ο Άγιος Κυριακός ο αναχωρητής


kyriakos
Σήμερα η Εκκλησία εορτάζει και τιμά την ιερή μνήμη του οσίου Κυριακού του αναχωρητού. Ο όσιος Κυριακός γεννήθηκε στην Κόρινθο το 408. Ο πατέρας του λεγόταν Ιωάννης κι ήταν ιερέας, κι η μητέρα του λεγόταν Ευδοξία. Ο τότε επίσκοπος Κορίνθου Πέτρος, που ήταν θείος του Κυριακού από τον πατέρα του, τον χειροθέτησε αναγνώστη. Αλλά ο Κυριακός δεν εύρισκε ανάπαυση στην Κόρινθο, γι’ αυτό και σε ηλικία δεκαο­κτώ ετών έφυγε για τα Ιεροσόλυμα. Εκεί τότε υπήρχαν πολλά μοναστήρια και μεγάλοι ασκητές, κοντά στους οποίους επιθυμούσε να ζήσει ο άγιος Κυριακός. Η ψυ­χή του έκανε φτερά και πετούσε από θεϊκό έρωτα· τον γοήτευε και τον τραβούσε η ερημική ζωή.
Πηγαίνοντας στα Ιεροσόλυμα, ο άγιος Κυριακός βρήκε τον άγιο Ευθύμιο· εκείνος τον έκανε μοναχό και τον έστειλε στον άγιο Γεράσιμο τον Ιορδανίτη. Ο άγιος Ευθύμιος κι ο άγιος Γεράσιμος είναι μεγάλα ονόματα στην ιστορία και τη ζωή του ασκητισμού. Κοντά σ’ αυτούς έζησε ο άγιος Κυριακός, και μάλιστα στον άγιο Γεράσιμο, που τον είχε αχώριστα μαζί του. Όταν κοιμήθηκε ο άγιος Γεράσιμος, ο άγιος Κυριακός γύρισε πάλι κοντά στον άγιο Ευθύμιο. Μα όπου και να ήταν, ο άγιος Κυριακός εκτελούσε αγόγγυστα κι ολοπρόθυμα τη διακονία του, επειδή πάντα είχε στο νου του και δεν ξεχνούσε το λόγο του Θεού· «Επικατάρατος ο ποιών τα έργα Κυρίου αμελώς».
Όταν ξαναγύρισε στο μοναστήρι του αγίου Ευθυ­μίου, ο άγιος Κυριακός χειροτονήθηκε ιερέας. Εκεί έμεινε για πολλά χρόνια κι ήταν τόσο πράος και ασκητι­κός, ώστε κανένας δεν τον είδε ποτέ να οργισθεί, μα ούτε και να τρώγει. Έτρωγε μόνο λίγο, όσο που να κρα­τιέται στη ζωή, όταν το βράδυ κλεινότανε στο κελλί του. Στα εβδομηνταεπτά του χρόνια, ο άγιος Κυριακός έφυγε από το μοναστήρι για την έρημο και πάλι στα ενενηνταεννέα έφυγε από εκεί για άλλη πιο μακρινή έρημο, έχοντας πάντα μαζί του για συντροφιά και προστασία ένα λιοντάρι. Ας μην το ξεχνάμε ότι, πριν από την πτώ­ση, στον παράδεισο τα θηρία ζούσαν μαζί με τον άν­θρωπο.
Ο άγιος Κυριακός κοιμήθηκε σε ηλικία εκατόν επτά ετών, κι ήταν ως το τέλος το ίδιο ασκητικός και σωματικά γερός· σε τόσο βαθιά γεράματα είχε όλες του τις αισθήσεις, σαν και να ήτανε νέος. Ήταν άνθρωπος μεγαλόσωμος με ανδρική ωραιότητα και χάρη, πολύ σε­βαστός κι επιβλητικός σ’ εκείνους που τον πλησίαζαν. Και τον πλησίαζαν όλοι, γιατί ήταν πράος και καλωσυνάτος. Επειδή δεν έμεινε σ’ έναν τόπο και σ’ ένα μονα­στήρι, αλλ’ από τον άγιο Ευθύμιο πήγε στον άγιο Γερά­σιμο, κι ύστερα πάλι στον άγιο Ευθύμιο κι από κει στην έρημο και πάλι σε άλλη έρημο, γι’ αυτό πήρε το όνομα του αναχωρητή.
Είναι διαπιστωμένο από τη ζωή των αγίων, και το ομολογεί και η επιστήμη, πως η εγκράτεια κι η ηθική καθαρότητα είναι συντελεστές της σωματικής υγείας και μακροβιότητας των ανθρώπων. Οι περισσότερες σωματι­κές αρρώστιες, που κατατρύχουν και γεράζουν πρόωρα τους ανθρώπους, είναι αποτέλεσμα ηθικών παρεκτροπών και καταχρήσεων. Αντίθετα, άνθρωποι που σεβάστηκαν το σώμα τους, ως έμψυχο ναό του Θεού, και που δεν υποδουλώθηκαν σε πάθη, έζησαν και πέθαναν σε βαθιά γεράματα. Ο άγιος Κυριακός ήταν εκατόν επτά ετών κι είχε όλες τις αισθήσεις του και την άλλη σωματική του υγεία.
Μα είναι αλήθεια πως η εποχή μας δεν σηκώνει πολύ λόγο για ασκητισμό. Στον καιρό μας οι άνθρωποι είναι πολύ σωματολάτρες, χωρίς να ξέρουν στ’ αλήθεια να σέβονται και ν’ αγαπούν το σώμα τους. Είναι πολύ εξωστρεφικοί και ωφελιμοκρατικοί, και μόνο για σταύ­ρωση της σάρκας, για αυταπάρνηση, για εκούσια πτωχεία και στέρηση, για υπακοή και ταπείνωση δεν θέλου­ν να ακούσουν. Όλ’ αυτά είναι ο ασκητισμός. Όλ’ αυ­τά συνθέτουν τον τρόπο ζωής εκείνων, που ο Χριστός τους ονομάζει βιαστές· «Η βασιλεία του Θεού βιάζεται και βιασταί αρπάζουσιν αυτήν». Ένας από τους μεγά­λους ασκητές και βιαστές της βασιλείας του Θεού είναι ο όσιος Κυριακός ο αναχωρητής. Αμήν.
πηγή(Μητροπ.  Σερβίων και Κοζάνης Διονυσίου, Εικόνες έμψυχοι, εκδ. Αποστ. Διακονία, σ. 129-131).

Κυριακή, 28 Σεπτεμβρίου 2014

Και αυτός ο νους μας, που βλέπει με πολλή ακρίβεια και γρήγορα το ξένο αμάρτημα, είναι βραδυκίνητος στο να αντιληφθεί τα δικά μας ελαττώματα.
Μέγας Βασίλειος.

Επιστημονικές συμβουλές για να χάσετε κιλά


Η απώλεια βάρους είναι τεράστιο κεφάλαιο για όλες τις γυναίκες. Μιλούν με ειδικούς, διαβάζουν περιοδικά, ανατρέχουν σε συγκεκριμένες στήλες αλλά και πάλι... το θέμα μοιάζει να είναι πολύ μπερδεμένο. Ένα βίντεο εξηγεί με απλό και επιστημονικά βάσιμο τρόπο πώς θα χάσετε γρήγορα πόντους.
Όλοι μας θέλουμε ανά περιόδους να χάσουμε τα ανεπιθύμητα κιλά! Μπορούμε όμως να το καταφέρουμε με εύκολο τρόπο; Αυτό το βίντεο δείχνει πώς θα απαλλαγείτε από το περιττό βάρος, βασισμένοι σε συμβουλές που έχουν τεκμηριωθεί επιστημονικά.

*Για να δείτε το βίντεο με ελληνικούς υπότιτλους, κάντε κλικ στην κάτω μπάρα του βίντεο, στο σημείο που λέει «υπότιτλοι». Στη συνέχεια πατήστε πάνω στα «Αγγλικά-transcript» για να σας βγάλει ένα νέο πεδίο που πάνω-πάνω λέει «Μετάφραση υποτίτλων». Στην συνέχεια επιλέξτε «Ελληνικά».

πηγή

Φτιάχνω μουσταλευριά

ΣΥΝΤΑΓΕΣ ΓΙΑ ΜΟΥΣΤΑΛΕΥΡΙΑ

Φτιάχνω μουσταλευριά
Μουσταλευριά – Σπεσιαλιτέ Κισάμου Χανίων Κρήτης
• 5 ποτήρια του νερού μούστος
• 1 ποτήρι νερού αλεύρι
• 1 ποτήρι νερού αμύγδαλα χοντροκομμένα
• 1 ποτήρι νερού καρύδια μισοκομμένα
• 1 κουταλιά σούπας στάχτη
• 1 ποτήρι κρασιού σουσάμι
• λίγη κανέλα και γαρίφαλα κοπανισμένα ψιλά

Βράζουμε το μούστο με τη στάχτη. Αφού κρυώσει, τον σουρώνουμε 3-4 φορές ώσπου να καθαρίσει, προσθέτουμε το αλεύρι και βράζουμε 1 ώρα περίπου ανακατεύοντας με ξύλινη κουτάλα. Κατεβάζουμε την κατσαρόλα από τη φωτιά, ρίχνουμε τα αμύγδαλα, τα καρύδια την κανέλα, τα γαρίφαλα και τα ανακατεύουμε καλά. Σερβίρουμε σε μπώλ, αφού πρώτα πασπαλίσουμε τον πάτο με σουσάμι και κατόπιν την επιφάνεια της μουσταλευριάς.

Μουσταλευριά-Σπεσιαλιτέ Λιδωρικίου Δωρίδας
• 5 κιλά μούστος
• μισό κιλό στάχτη
• 3 φλιτζάνια του τσαγιού σιμιγδάλι
• 1 φλιτζάνι του τσαγιού αλεύρι
• καρύδια
• κανέλα

Κοσκινίζουμε τη στάχτη και τη ρίχνουμε στο μούστο. Ανακατεύουμε καλά το μούστο και τον βάζουμε στη φωτιά, να πάρει βράση. Τον αφήνουμε να σταθεί μια νύχτα, για να κατασταλάξει. Την άλλη μέρα τον στραγγίζουμε και τον περνάμε από διπλό τουλουπάνι.
Ανακατεύουμε το σιμιγδάλι και το αλεύρι και προσθέτουμε λίγο μούστο. Ανακατεύουμε το χυλό. Βράζουμε τον υπόλοιπο μούστο 15 λεπτά της ώρας και προσθέτουμε λίγο-λίγο το χυλό, ενώ ανακατεύουμε συνέχεια. Βράζουμε τη μουσταλευριά μέχρι να «δέσει» και τη σερβίρουμε αμέσως σε πιάτα ή πιατέλες. Την πασπαλίζουμε με καρύδια κοπανισμένα, με κανέλα και εάν θέλουμε και με σουσάμι. Τη αφήνουμε μερικές ώρες να κρυώσει, την κόβουμε κομμάτια και την προσφέρουμε.
Φτιάχνω μουσταλευριά
Μουσταλευριά – Σπεσιαλιτέ Βόλου
• 1 1/2 κιλό μούστος
• 250 γραμ. νισεστές
• 50 γραμ. σουσάμι
• 200 γραμ. καρυδόψιχα χοντροκοπανισμένη
• λίγη κανέλα

Βάζουμε το μούστο στην κατσαρόλα, ρίχνουμε μέσα το νισεστέ και τοποθετούμε την κατσαρόλα στη φωτιά. Ανακατεύουμε συνέχεια με ξύλινη κουτάλα ώσπου ν’ αρχίσει να δένει. Δύο-τρία λεπτά πριν τον κατεβάσουμε από τη φωτιά, ρίχνουμε κοπανισμένο το σουσάμι, ανακατεύουμε λίγο ακόμα και σβήνουμε τη φωτιά.
Μόλις κατεβάσουμε την κατσαρόλα από τη φωτιά σερβίρουμε τη μουσταλευριά σε μπώλ ή σε πιάτα ρηχά και πριν ακόμα κρυώσει, την πασπαλίζουμε με καρύδια και κανέλα. Αφήνουμε να κρυώσει τελείως και σερβίρουμε.

Μουσταλευριά και σουτζούκι-Σπεσιαλιτέ Αττικής
• 2 κιλά μούστος βρασμένος
• μισό κιλό σιμιγδάλι
• μία τσαγιέρα καρύδια
• μία τσαγιέρα αμύγδαλα
• μισό κιλό καρύδια (για το σουτζούκι)

Βάζουμε το μούστο με το σιμιγδάλι στη φωτιά κι ανακατεύουμε συνέχεια. Αφήνουμε να βράσει μέχρι να γίνει μία κρέμα. Πασπαλίζουμε πιατάκια με χοντρο κοπανισμένα καρύδια, σερβίρουμε την κρέμα, ξαναπασπαλίζουμε από πάνω με χοντροκοπανισμένα αμύγδαλα και κανελογαρίφαλα σκόνη και τα βάζουμε στο ψυγείο.

Για το σουτζούκι:
Ξεφλουδίζουμε τα αμύγδαλα και τα περνάμε σε μία κλωστή (χοντρή). Κάνουμε όσες θέλουμε τέτοιες αρμαθιές. Την ώρα πού βράζει ό μούστος με το σιμιγδάλι, τις βουτάμε μέσα 2-3 φορές και τις κρεμάμε να ξεραθούν. Κόβονται κομματάκια και τρώγονται σαν καραμέλα.

Πηγή: Πατροπαράδοτες Ελληνικές συνταγές

Εντελβάις


Edelweiss, Edelweiss
Every morning you greet me
Small and white clean and bright
You look happy to meet me
Blossom of snow may you bloom and grow
Bloom and grow forever
Edelweiss,Edelweiss
Bless my homeland forever.

CAPTAIN, MARIA, THE CHILDREN AND CHORUS:
Small and white clean and bright
You look happy to meet me
Blossom of snow may you bloom and grow
Bloom and grow forever
Edelweiss,Edelweiss
Bless my homeland forever

Πως «βαπτίζουμε» το άσπρο, μαύρο και το ιστορικό….ανιστόρητο




Γράφει ο Νίκος Χειλαδάκης,
 Δημοσιογράφος-Συγγραφέας-Τουρκολόγος
Κυριακή πρωί πριν πάμε στην εκκλησία έτυχε να παρακολουθήσουμε την γνωστή τηλεοπτική εκπομπή ιεράρχη μητρόπολης της κεντρικής Ελλάδας, που υποτίθεται πως προωθεί τις παραδοσιακές μας αξίες. Πρώτη δυσάρεστη έκπληξη. Στην εκπομπή απαγορεύεται ο όρος και ο χαρακτηρισμός «λαθρομετανάστης». Όλοι αυτοί οι μουσουλμάνοι που κατά εκατοντάδες εισέρχονται καθημερινά βάσει συγκεκριμένου σχεδίου στην χώρα μας, ταυτίζονται με τους Έλληνες μετανάστες που πήγαιναν μετά από εξονυχιστικούς ελέγχους στην Γερμανία την δεκαετία του πενήντα και του εξήντα για να δουλέψουν στις γερμανικές φάμπρικες. Μάλιστα αναφέρθηκε πως δεν θα πρέπει όλοι αυτοί να αισθάνονται κανένα... «κόμπλεξ κατωτερότητας» από τους γηγενείς και ότι θα πρέπει να τους τονίζουμε πως και αυτά που πιστεύουν, (όπως ίσως και οι… Τζιχαντιστές), έχουν μεγάλη αξία και ότι θα πρέπει και εμείς να τα… γνωρίσουμε από αυτούς.

Δεύτερη δυσάρεστη έκπληξη. Η οθωμανική κατοχή βαφτίζεται… πολυπολιτισμός και τονίζεται, ακούστε, πως την εποχή εκείνη οι χριστιανοί ζούσαν αρμόνικα με τους μουσουλμάνους, ότι όταν γιόρταζαν οι χριστιανοί γιόρταζαν μαζί τους και οι μουσουλμάνοι και ότι όταν γιόρταζαν οι μουσουλμάνοι γιόρταζαν μαζί τους και οι χριστιανοί. Έστω και να συνέβαινε αυτό σε κάποιες περιπτώσεις, δηλαδή για να μην τρελαθούμε τελείως, όλοι αυτοί που μαρτύρησαν στην σκοτεινή εκείνη εποχή, τα εκατομμύρια των άγριων γενοκτονιών της Ανατολής, είναι απλά μυθεύματα γιατί υπήρχε ένας.. «όμορφος» και «χαριτωμένος» πολυπολιτισμός, που πρέπει και σήμερα να τον μιμηθούμε για να πάμε μπροστά στον εκσυγχρονισμό της ιστορίας μας. Ακόμα και η γνωστή σε όλους μας αξιότιμη κύρια Ρεπούση, έχει ξεπεραστεί από όλες αυτές τις «προοδευτικές» απόψεις.  Αλλά δεν έφταναν όλα αυτά τα πολύ «ωραία». Στην περίφημη αυτή εκπομπή της δημόσιας τηλεόρασης, που την πληρώνουμε όλοι εμείς, έφτασαν στο σημείο να αναφέρουν ότι θα πρέπει να αλλάξει και το σύνταγμα για να επανακαθορίσουμε την ίδια μας την ταυτότητα και την κάνουμε πιο ανεκτική στη διαφορετικότητα, στην άλλη άποψη και να σβήσουμε το αποκλειστικό της ελληνορθόδοξης ύπαρξης μας. Μπράβο και συγχαρητήρια στην περίφημη αυτή εκπομπή!!!
Τα τελευταία χρόνια έχει ενταθεί μια ξέφρενη εκστρατεία με όλα τα μέσα, αλλαγής όλων των παραδοσιακών μας πιστεύω, όλων των παραδοσιακών μας αξιών, με αποκορύφωμα την ανατροπή της ίδιας μας της φύσης σαν ανθρώπινα όντα και πολυ περισσότερο σαν πρόσωπα της Μίας, Αγίας, Καθολικής και Αποστολικής Εκκλησίας. Αλλά το θλιβερό δεν είναι ότι οι γνωστοί «σωτήρες» της πατρίδας μας αγωνίζονται να μας… «αλλάξουν  τα φώτα», άλλωστε αυτή είναι η αποστολή τους, αλλά ότι όλα αυτά τα στηρίζουν και τα ενισχύουν και ιεράρχες της ελληνικής εκκλησιαστικής ιεραρχίας. Δεν φτάνει που οι διάφοροι πολιτικοί «σωτήρες» μας «έσωσαν» από την καταστροφή, οδηγώντας τους Έλληνες στην αυτοκτονία, στον ξεριζωμό και στην ανεπανάληπτη ένδεια, δεν φτάνει που έχει παραδοθεί σε ξένους τοκογλύφους και ανθέλληνες η εθνική μας κυριαρχία, θα πρέπει να το υποστούμε και αυτό. Δηλαδή να βλέπουμε δημόσια  ιεράρχες να στηρίζουν και να προπαγανδίζουν όλη αυτή την νεοταξική λαίλαπα. Σε εκκλησίες μητρόπολης της δυτικής Θράκης και μάλιστα στον ακριτικό Έβρο, μοιράστηκε πρόσφατα, ακούστε, μέσα στους ιερούς ναούς ένα βιβλίο με τίτλο και περιεχόμενο να.. γνωρίσουμε το Ισλάμ. Δηλαδή εκείνο που μας καίει και εκείνο που μας απασχολεί και ίσως εκείνο που θα μας… «σώσει» είναι να…γνωρίσουμε το Ισλάμ!
Με όλα αυτά φαίνεται πόσο δίκαιο είχε εκείνος ο κορυφαίος βυζαντινολόγος, ο Στήβεν Ράνσιμαν και πόσο επίκαιρος είναι όταν έγραφε στο κορυφαίο βιβλίο του «Βυζαντινή Θεοκρατία», ότι, «Ο σεβασμός για την θεϊκή εξουσία του Αυτοκράτορα ή του Πατριάρχη δεν εμπόδιζε τους Βυζαντινούς να ξεσηκώνονται σε επανάσταση εναντίον ενός ανθρώπου που τον θεωρούσαν ανάξιο για τέτοια θέση».

Η διδασκαλία των Αρχαίων δημιουργεί πανέξυπνους μαθητες. Κατάλαβες ραγιά γιατι σε ήθελαν ηλίθιο;

  
Ραγιά, ιδεοληπτικό, ποτισμένο με γερμανικές αηδιολογίες, απο αυτες που οι κατακτητές τάιζαν τους υπόδουλους για να τους έχουν διχασμένους. Να έχεις γεννηθεί στο λίκνο του πολιτισμού και της δημοκρατίας και να σε έχουν κανει δεξιό, αριστερό, εθνικιστή, κομμουνιστή και οτι άλλη γερμανοκινητη παρόλα. 

ΥΓ. Ναζιστες και κομμουνιστές Γερμανοι αποθέωναν παρεΐτσα τον Αδόλφο. Τα εδώ παραρτήματα τους, σφάζονταν μεταξύ τους πριν και μετα.
πηγή

Μοσχαράκι γεννήθηκε με το Νο7 στο κεφάλι!


Ατραξιόν έχει γίνει ένα μοσχαράκι στο προάστιο Λορέττο της δυτικής Πενσυλβάνια των ΗΠΑ. Κι αυτό γιατί στο κεφάλι του σχηματίζεται το νούμερο «7″! Πιο συγκεκριμένα το ζώο γεννήθηκε με αυτή την παραδοξότητα στο τριχωτό του κεφαλιού, καθώς το τρίχωμά του σχηματίζει το εν λόγω νούμετο σε μαύρο και λευκό φόντο! Οι υπεύθυνοι της φάρμας Vale Wood όπου γεννήθηκε το μοσχαράκι το ονόμασαν «Baby Ben». Πόσταραν μάλιστα τη φωτογραφία του στη σελίδα που έχουν στο Facebook και αμέσως έγινε χαμός.
perierga.gr - Μοσχαράκι γεννήθηκε με το Νο7 στο κεφάλι!
Το πανέμορφο ζωάκι προκάλεσε το ενδιαφέρον των ΜΜΕ που έσπευσαν να επισκεφτούν τη φάρμα για να δουν περί τίνος πρόκειται και να το φωτογραφίσουν. Ήδη οι προτάσεις πέφτουν βροχή για το ζώο προκειμένου να συμμετάσχει σε διαφημίσεις, ενώ όλοι αναρωτιούνται πόσο τυχερό ή… γκαντέμινο θα είναι το ζώο φέροντας το επτά διά βίου στο κεφάλι του!
perierga.gr - Μοσχαράκι γεννήθηκε με το Νο7 στο κεφάλι!

Τι θυμίζει τι θυμίζει…α!

«Δεν έχει να κάνει τίποτα με το Ισλάμ»



Στην συζήτηση που έγινε χθες, στη Βουλή των Κοινοτήτων, για το αν η Βρετανία θα  συμμετάσχει στη στρατιωτική δράση εναντίον των τζιχαντιστών του Ισλαμικού Κράτους (ISIS), το πιο συγκλονιστικό πράγμα ήταν ότι σχεδόν όλοι όσοι μίλησαν επέμειναν ότι η ISIS «δεν έχει να κάνει τίποτα με το Ισλάμ». Το επαναλάμβαναν συνεχώς, σαν να μουρμούριζαν το μάντρα κάποιας new age σέκτας. Αν και στην πραγματικότητα πρόκειται όντως για σέκτα. Την σέκτα της «ισότητας», βασικού πυλώνα του σαθρού οικοδομήματος της πολυπολιτισμικότητας, το οποίο με νύχια και με δόντια προσπαθεί να κρατήσει η ελίτ, την ώρα που τα αντι-μεταναστευτικά κόμματα ενισχύονται συνεχώς.

Υπήρχαν δύο με τρεις Βρετανοί βουλευτές στην συζήτηση, που έδιναν την εντύπωση ότι γνώριζαν καλύτερα, για το Ισλάμ. Είναι ένα από τα περίεργα φαινόμενα της εποχής μας. Άτομα που έχουν ελάχιστη ή καθόλου ουσιαστική γνώση για μια θρησκεία, να δίνουν μαθήματα στους άλλους που την γνωρίζουν μια ζωή. Πως αυτοί, μη μουσουλμάνοι, επιμένουν ότι το ισλαμικό κράτος «δεν έχει τίποτα να κάνει με το Ισλάμ»; Τέτοιες δηλώσεις δεν φαίνεται να προκύπτουν ύστερα από κάποια ειδική μελέτη της θεωρίας ή της ιστορίας του Ισλάμ, αλλά οι ίδιοι παρουσιάζονται ως "ειδικοί" στην ισλαμική θεολογία.


Στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού, ο Ομπάμα τις προάλλες, όταν εξηγούσε το σχέδιό του για το πώς θα διαλύσει την ISIS (ISIL, όπως την είπε), είπε και αυτός ως «ειδήμων», με ύφος σοβαρό: «Τώρα ας κάνουμε σαφή δύο πράγματα: η ISIL δεν είναι ισλαμική. Καμία θρησκεία δεν ανέχεται τη δολοφονία των αθώων, και η συντριπτική πλειοψηφία των θυμάτων της ISIL είναι μουσουλμάνοι. ... η ISIL είναι μια τρομοκρατική οργάνωση, απλά και καθαρά».


Όσο για τον αποκεφαλισμό του δημοσιογράφου James Foley δήλωσε πάλι: «Η ISIL δεν μιλάει εκ μέρους καμίας θρησκείας ... και καμία πίστη δεν διδάσκει τους ανθρώπους να σφάζουν αθώους. Κανένας δίκαιος Θεός δεν θα υποστηρίξει αυτό που έκαναν χθες και αυτά που κάνουν κάθε μέρα».


Αλλά επειδή είμαστε «αδαείς», θα πρέπει να κάνουμε το εξής ερώτημα στους "ειδικούς": αν η ISIS «δεν έχει να κάνει τίποτα με το Ισλάμ», τότε είμαστε μπροστά σε ένα «τυχαίο» κακό; Και για αυτό το κακό είναι υπεύθυνοι κάποιοι «τρελοί» που εκμεταλλεύονται την θρησκεία, η οποία δεν φταίει. Και αν το κακό είναι «τυχαίο», γιατί άραγε δεν βλέπουμε «τρελούς» Βουδιστές, Ινδουιστές, Σιχ ή Χριστιανούς, να μπαίνουν στον πειρασμό να κόψουν και αυτοί τα κεφάλια των ανθρώπων; Γιατί δεν βλέπουμε μια βουδιστική, ινδουιστική, σιχ ή χριστιανική Boko Haram ή κάτι αντίστοιχο της ISIS;


Την ίδια στιγμή, η ίδια η ISIS έχει δηλώσει δημοσίως ότι το «νέο χαλιφάτο» έχει συσταθεί «για το σκοπό να αναγκαστούν οι άνθρωποι να κάνουν ό, τι απαιτεί από αυτούς η σαρία (νόμος του Αλλάχ)». Αλλά οι δυτικοί «ειδήμονες» ούτε να ακούν τέτοιες κουβέντες.  


[Το ότι ΜΟΝΟ μέσα στο 2014 έχουν γίνει πάνω από 1850 τρομοκρατικές ενέργειες από μουσουλμάνους, ενώ συνολικά, μετά την 11η Σεπτεμβρίου, έχουν πραγματοποιηθεί σε όλο τον κόσμο, 23.920 τρομοκρατικές ενέργειες από πιστούς του Ισλάμ, προφανώς θα είναι "τυχαίο". Ούτε αυτό θα «έχει να κάνει τίποτα με το Ισλάμ»].

«Και τελικά, αν η ISIS δεν είναι ισλαμική, τότε ούτε η Ιερά Εξέταση ήταν καθολική», όπως γράφει σε άρθρο του ο άθεος Jerry Coyne.


Βεβαίως η στάση όλων αυτών των πολύ προσεκτικών «ειδημόνων» αλλάζει ραγδαία, όταν εμφανισθεί κάποιος.. Μπρέιβικ. Εκεί, το κακό δεν είναι «τυχαίο», δεν φταίει ένας «τρελός», ένας μεμονωμένος, ή κάποια ομάδα που τα έχει λίγο «παρερμηνεύσει» τα πράγματα, αλλά γίνεται συστηματική προσπάθεια να συνδεθεί η εγκληματική ή τρομοκρατική πράξη ενός ανθρώπου ή μιας ομάδας, με ολόκληρο τον «χώρο», που μπορεί να είναι γενικά οι «νεοναζί» ή γενικότερα οι «(λευκοί) ρατσιστές» ή ακόμα πιο γενικότερα οι «εθνικιστές». Και από εκεί και πέρα ξεκινά να δουλεύει ασταμάτητα η μηχανή της προπαγάνδας, προσπαθώντας να πείσει τον κόσμο ότι η μόνη λύση για «να σωθεί η κοινωνία» από τον εθνικισμό "που γεννά εγκληματίες", είναι ο «αντιρατσισμός», τουτέστιν η φίμωση και η καταστολή με κάθε τρόπο, όσων αντιτίθενται στις πολυπολιτισμικές κοινωνίες, μέσα στις οποίες βέβαια, (και γιατί να το κρύψωμεν άλλωστε) καιροφυλακτούν οι επόμενοι κεφαλοκόφτες!!