Σάββατο, 23 Μαΐου 2015

Μάης / Ιούνης





Δεν ξέρω πως και γιατί αλλά κάποιοι είναι τύποι πρωινοί,  άλλοι μεσημεριανοί κι άλλοι νιώθουν ο εαυτός τους στα μαύρα μεσάνυχτα.
Εγώ είμαι του Μάη και του Ιούνη.
Αυτούς τους μήνες μπορείς να με αλείψεις στη φέτα σου
να με ραντίσεις στη σαλάτα σου
μπορείς να με κάνεις χαλί να με πατάς,  εγώ θα είμαι ολόκληρη εγώ..  δε χαλιέμαι βρε παιδί μου,  καταλαβαίνεις;
Και κάπου εκεί προς το κορύφωμα της μέρας,  όπου ο ήλιος βρίσκεται ακόμη ψηλά στον ουρανό κι ένα ώριμης άνοιξης αεράκι γλυκοφιλάει το τζάμι του παραθύρου μου, αν με βρεις με δέκα χέρια κι άλλα δέκα μάτια και άλλες είκοσι ψυχοκαρδιές μη τρομάξεις..  πάλι θα είμαι εγώ !
με το φεγγαρι αγκαλια

Παρασκευή, 22 Μαΐου 2015

Μετατρέποντας τα κομμένα δένδρα σε υπέροχες γλάστρες!

Μπορεί ένα κομμένο δέντρο να προκαλεί ποικίλα συναισθήματα, ωστόσο η μεταμόρφωσή του σε ευφάνταστη γλάστρα εντυπωσιάζει. Με το σκεπτικό ότι είναι πολύ δύσκολη η αφαίρεσή τους από το έδαφος, η ιδέα της μεταμόρφωσής τους σε γλάστρες κερδίζει στα σημεία, αφού το αποτέλεσμα είναι κάτι παραπάνω από όμορφα. Ανθοφόρα φυτά, παχύφυτα αλλά και κάθε άλλο είδος λουλουδιού φυτεύονται στον κορμό και δίνουν μια διαφορετική αίσθηση στον κήπο…
perierga.gr - Κορμοί δέντρων μεταμορφώνονται σε υπέροχες γλάστρες!
perierga.gr - Κορμοί δέντρων μεταμορφώνονται σε υπέροχες γλάστρες!
perierga.gr - Κορμοί δέντρων μεταμορφώνονται σε υπέροχες γλάστρες!
perierga.gr - Κορμοί δέντρων μεταμορφώνονται σε υπέροχες γλάστρες!
perierga.gr - Κορμοί δέντρων μεταμορφώνονται σε υπέροχες γλάστρες!
perierga.gr - Κορμοί δέντρων μεταμορφώνονται σε υπέροχες γλάστρες!
perierga.gr - Κορμοί δέντρων μεταμορφώνονται σε υπέροχες γλάστρες!
perierga.gr - Κορμοί δέντρων μεταμορφώνονται σε υπέροχες γλάστρες!
πηγή

Όλα τα ζητήματά σου να τ᾿ αφήσεις στα χέρια του Θεού. Ό,τι θέλεις να το ζητάς σαν το παιδί από τον πατέρα του

«ΕΛΕΝΗ, ΚΟΙΤΑ ΑΡΙΣΤΕΡΑ!» Κάθε μέρα ποὺ ἔδινε Πανελλήνιες ἐξετάσεις, διάβαζε τὴν Παράκληση τῆς Παναγίας.

.                    Ἦταν χρυσοχέρης καὶ καλόψυχος ὁ Ἀντρέας. Τεχνίτης ὑδραυλικὸς ἄριστος σὲ μιὰ γειτονιὰ τοῦ Παλαιοῦ Φαλήρου. Τὸν προτιμοῦσαν ὅλοι στὴ γειτονιὰ καὶ μὲ τὶς οἰκονομίες του κατάφερε νὰ ἀγοράσει κι ἕνα διαμερισματάκι. Ὅταν καθόταν τὸ βραδάκι στὴ βεράντα του νὰ ξαποστάσει ἀπ’ τὸν κόπο τῆς μέρας κι ἀγνάντευε τὴ θάλασσα πίνοντας τὸ καφεδάκι του, ἀναγάλλιαζε ἡ ψυχή του μὲ τὴν ὡραία θέα τῆς θάλασσας.
.                     Θυμόταν τὴ μάνα του ποὺ ζοῦσε στὸ χωριό τους, στὰ παράλια τῆς Κορινθίας, καὶ πότε πότε τῆς τηλεφωνοῦσε καὶ τὴν παρακαλοῦσε νὰ ἀνέβει στὴν Ἀθήνα νὰ μείνει μαζί του· μὰ ἐκείνη δὲν ἤθελε νὰ ξεσπιτωθεῖ καὶ νὰ ἀφήσει τὴν ἡσυχία της στὸ χωριό.

   –Καλά ’μαι, γιόκα μου, ἐδῶ. Μὴν ἀνησυχεῖς γιὰ μένα! Δὲν μοῦ λείπει τίποτε.
.                    Ὕστερα καὶ σὺ δὲ μὲ ξεχνᾶς. Μοῦ στέλνεις ἐπιταγὲς κάθε τόσο, νά ’σαι καλά. Μοῦ τὶς φέρνει στὸ σπίτι ὁ ταχυδρόμος ὁ κυρ-Σπύρος. Τὸν θυμᾶσαι ἀσφαλῶς. Προσεύχομαι νὰ σὲ φυλάει ὁ Θεὸς καὶ νὰ σοῦ δώσει καὶ καλὸ ταίρι γιὰ νὰ κάνεις καλὴ οἰκογένεια. Πρόσεχε πολύ, παιδί μου. Σὲ φιλῶ μὲ ἀγάπη.

   –Εὐχαριστῶ, μάνα μου. Συνέχισε τὶς προσευχές σου. Τὶς χρειάζομαι πολύ. Ν’ ἀνάβεις καὶ κανένα κεράκι στὴν ἐκκλησία τοῦ χωριοῦ μας, στὸν ἅγιο Βλάση, γιὰ μένα.
.                       Οἱ προσευχὲς τῆς πιστῆς μάνας ἀκούστηκαν γρήγορα. Καὶ σύντομα ὁ Ἀντρέας ἔκανε θρησκευτικὸ γάμο μὲ τὴν Ἑλένη, ποὺ ἀπὸ καιρὸ τὴν εἶχε γνωρίσει σ’ ἕνα ἐργαστήριο ὅπου δούλεψε κι αὐτὸς γιὰ ἕνα διάστημα. Τοῦ ἔκανε ἐντύπωση ἡ σοβαρότητα καὶ ἡ εὐγένειά της. Κι ἡ μάνα του ποὺ τὴν εἶδε νυφούλα τὴ γλυκοφιλοῦσε καὶ καμάρωνε τὸν γιό της γιὰ τὴν ἐκλογή του.
.                       Στὸ δεύτερο χρόνο ἕνα χαριτωμένο ἀγοράκι γέμιζε ἄλλοτε μὲ τὸ κλάμα του κι ἄλλοτε ἀργότερα καὶ μὲ τὸ γέλιο του τὸ σπίτι καὶ τὶς καρδιὲς τοῦ Ἀντρέα καὶ τῆς Ἑλένης. Στὸ χρόνο ἐπάνω βάφτισαν τὸ μωρὸ καὶ τοῦ ’δωσαν τὸ ὄνομα Παῦλος, ὄνομα τοῦ μακαρίτη τοῦ πατέρα τοῦ Ἀντρέα.
.                       Ἡ χαρὰ τῶν γιαγιάδων ἦταν ἀπερίγραπτη. Οἱ παπποῦδες εἶχαν φύγει πρὶν ἀπὸ πολὺ καιρὸ ἀπὸ τὴ γῆ καὶ παρακολουθοῦσαν τὶς χαρὲς τῶν παιδιῶν τους ἀπὸ τὸν οὐρανό. Ἡ μάνα τῆς Ἑλένης περίμενε νὰ ἔρθει ἡ σειρά της νὰ τῆς βγάλουν κι αὐτηνῆς τὸ ὄνομα μὲ κανένα κορίτσι ποὺ θὰ ἀποκτοῦσαν. Καὶ τὰ ἤθελαν πολύ, ὅπως ἔλεγαν, τὰ παιδιά. Ὅσα θὰ τοὺς ἔδινε ὁ Θεός.
.                       Ὅλα πήγαιναν καλά. Ρόδινα. Σὰν τὰ ἀνοιξιάτικα δειλινὰ τοῦ Σαρωνικοῦ, ποὺ τὰ ἀπολάμβαναν κάθε μέρα σχεδὸν ἀπὸ τὴ βεράντα τους.
.                       Ξαφνικὰ ὅμως, λὲς καὶ χτύπησε ἀστροπελέκι τὸ σπίτι τους! Ἐνῶ ἔτρωγαν ἥσυχα ἕνα βράδυ, ὁ Ἀντρέας ἔπαθε συγκοπὴ καρδιᾶς καὶ δὲν μπόρεσε νὰ σηκωθεῖ ἀπὸ τὸ πάτωμα. Ἡ Ἑλένη ἔκανε προσπάθειες κλαίγοντας νὰ τὸν σηκώσει, μὰ ἔμενε ἀναίσθητος. Ἡ γυναίκα του τηλεφώνησε ἀμέσως στὸ Πρώτων Βοηθειῶν καὶ ὁ γιατρὸς ποὺ ἦρθε μαζὶ μὲ τὸ Συνεργεῖο διαπίστωσε ὅτι ὁ ἄντρας της ἦταν νεκρός.
.                       Ὁ πόνος καὶ τὰ δάκρυα τῆς Ἑλένης ἦταν ἀσταμάτητα. Στὴν κηδεία τὸ βουβὸ κλάμα της ράγιζε καὶ πέτρες. Πλήθη συγγενῶν καὶ γνωστῶν τὴν συνόδευαν μέχρι τὸν τάφο. Ὅταν ἔβαλαν στὸν τάφο τὸν ἄντρα της φώναξε: «Ἀντρέα μου, δὲν θὰ βάλω ἄλλον ἄντρα στὴ θέση σου»!
.                     Καὶ τὸν τήρησε τὸν λόγο της. Ἀφοσιώθηκε στὸ παιδί τους. Ὥσπου νὰ μεγαλώσει, τὸ ἄφηνε στὸν Παιδικὸ Σταθμὸ καὶ ἡ ἴδια ξενοδούλευε ὡς καθαρίστρια καὶ ἔπαιρνε τὸ μεσημέρι τὸ παιδί της. Στὸ πρόσωπό του ἔβλεπε τὸν ἀγαπημένο ἄντρα της, ποὺ δὲν τὸν ξεχνοῦσε ποτέ.
.                       Καθὼς μεγάλωνε ὁ Παῦλος, οἱ δάσκαλοι καὶ οἱ δασκάλες καὶ ἀργότερα οἱ καθηγήτριες καὶ οἱ καθηγητὲς τῆς ἔδιναν πάντα συγχαρητήρια γιὰ τὸν γιό της. «Εἶναι ἄριστος σὲ ὅλα»! τῆς ἔλεγαν μὲ χαρά, «καὶ στὰ μαθήματα καὶ στὸ ἦθος. Νὰ σᾶς ζήσει! Νὰ τὸν χαίρεστε!».
.                       Περνοῦσε ὁ καιρὸς καὶ πλησίαζαν οἱ μέρες τῶν Πανελλήνιων Ἐξετάσεων. Ὁ Παῦλος ἤθελε νὰ πετύχει στὴν Ἰατρικὴ καὶ ἑτοιμαζόταν ἐντατικά.
.                       Ἕνα μεσημέρι καθὼς ἐπέστρεφε ἡ Ἑλένη κατάκοπη ἀπὸ ἕνα ξένο σπίτι στὸ σπίτι της καὶ σκεφτόταν τὸν Παῦλο της, βαδίζοντας στὸ πεζοδρόμιο, ἄκουσε ἔντονη μέσα της μιὰ φωνή: «Ἑλένη, κοίταξε ἀριστερά!». Στὸ ἀριστερὸ πεζοδρόμιο ἦταν ἕνας κάδος ἀπορριμμάτων. Κοίταξε πρὸς τὰ ἐκεῖ, καὶ τί νὰ δεῖ! Δίπλα στὸν κάδο σ’ ἕνα ἀνοιχτὸ σκουπιδοτενεκὲ ἄστραφτε κάτι.
.                       Πλησιάζει καὶ βλέπει ὄρθια στὸ σκουπιδοτενεκὲ μιὰ ἀσημένια εἰκόνα τῆς Παναγίας καὶ ἄλλη μία τῶν Ταξιαρχῶν. Τά ’χασε μιὰ στιγμή. Σύντομα ὅμως συνῆλθε. Ἴσως νὰ τὸ ἔκαναν κάποιοι ἄθεοι ἢ αἱρετικοὶ ἢ φανατικοὶ μουσουλμάνοι, σκέφτηκε. Ὁ Θεὸς νὰ τοὺς ἐλεήσει.
.                       Ἔβαλε ἔπειτα προσεκτικὰ τὶς εἰκόνες σὲ μιὰ σακούλα ποὺ εἶχε στὴν τσάντα της καὶ βάζοντάς τες στὴν ἀγκαλιά της τὶς ἔφερε στὸ σπίτι της. Ἐκεῖ τὶς καθάρισε προσεκτικὰ καὶ ἄναψε κερὶ καὶ λιβάνι μπροστά τους. Καὶ κάθε μέρα ποὺ ἔδινε Πανελλήνιες ἐξετάσεις ὁ Παῦλος, διάβαζε τὴν Παράκληση τῆς Παναγίας ἐμπρὸς σ’ αὐτὴ τὴν ἀσημένια εἰκόνα. Καὶ παρακαλοῦσε μὲ ἁπλότητα καὶ πίστη τὴν Θεοτόκο νὰ βοηθήσει τὸν Παῦλο της νὰ πετύχει στὴν Ἰατρική, ὅπως ἤθελε, ἀλλὰ στὴν Ἀθήνα. «Ἂν πετύχει σὲ ἄλλη πόλη, Παναγία μου», Τῆς ἔλεγε, «δὲν θὰ μπορέσω νὰ τὸν σπουδάσω· τὸ βλέπεις ὅτι εἶμαι φτωχιά. Καὶ σεῖς, ἅγιοι Ἀρχάγγελοι, παρακαλῶ σας», ἔλεγε σὲ κάθε της προσευχή, «προστατέψτε τὸ παιδί μου ἀπὸ κάθε πειρασμό. Εἶχε κάνει τὶς δυὸ αὐτὲς εἰκόνες καταφύγιο τῆς καρδιᾶς της.
.                       Καὶ ἡ θερμὴ προσευχὴ τῆς χαροκαμένης μάνας εἰσακούστηκε. Ἡ πιστὴ μάνα ὅμως δὲν ἔπαυσε νὰ προσεύχεται καὶ ὅλα τὰ χρόνια τῶν σπουδῶν τοῦ Παύλου της στὴν Ἰατρική Σχολὴ τῶν Ἀθηνῶν. Τὸ ἴδιο κι ὅταν ἔγινε καρδιολόγος. Καὶ μαζί του δοξολογοῦν τὸν Θεό, τὴν Ὑπεραγία Μητέρα του καὶ τοὺς ἁγίους Ταξιάρχες γιὰ τὴ μεγάλη εὐλογία καὶ προστασία τους.

πηγή

ΤΙ ΔΟΥΛΕΙΑ ΕΧΕΙ ΤΟ ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΟ ΧΑΡΙΣΜΑ ΜΕ ΤΗΝ ΑΡΧΙΕΡΩΣΥΝΗ, Η ΟΠΟΙΑ ΕΙΝΑΙ ΧΑΡΙΣ ΔΙΑΚΟΝΙΑΣ.
Περί εκλογής Αρχιερέων 

ΣΤΗΝ ΚΟΡΥΦΗ ΤΟΥ ΣΙΝΑ ΤΗΝ ΝΥΧΤΑ

Τα πιο σπουδαία αποφθέγματα του Οδυσσέα Ελύτη

Όταν ακούς «τάξη», ανθρωπινό κρέας μυρίζει.

 Πάντα πάντα περνάς τη φωτιά για να φτάσεις τη λάμψη.

 Το παν είναι η ρότα σου κόντρα στην κοινωνία ετούτη.

 Κι έναν πόντο πιο ψηλά να πάτε, άνθρωποι, ευχαριστώ θα σας πει ο Θεός.

 Η Λύπη ομορφαίνει επειδή της μοιάζουμε

Αλλά κάτεχε ότι μονάχα κείνος που παλεύει το σκοτάδι μέσα του θά' χει μεθαύριο μερτικό δικό του στον ήλιο.

Ήρθαν ντυμένοι "φίλοι" αμέτρητες φορές οι εχθροί μου το παμπάλαιο χώμα πατώντας.

Πιάσε το ΠΡΕΠΕΙ από το ιώτα και γδάρε το ίσαμε το πι.
Κάνε άλμα πιο γρήγορο από τη φθορά.

Ο ήλιος σκάει μέσα μας κι εμείς κρατάμε την παλάμη στο στόμα έντρομοι.

 Η ευτυχία είναι η ορθή σχέση ανάμεσα στις πράξεις (σχήματα) και στα αισθήματα (χρώματα).

Η ζωή μας κόβεται, και οφείλει να κόβεται, στα μέτρα που έκοψε τα χρωματιστά χαρτιά του ο Matisse. 

Ναι, ο Παράδεισος δεν ήταν μια νοσταλγία. Ούτε, πολύ περισσότερο, μια ανταμοιβή. Ήταν ένα δικαίωμα. 

Κι έχε στο νου σου έχε στο νου σου πάντοτε μ' ακούς; το αχ που βγάνει ο σκοτωμός το αχ που βγάν' η αγάπη. 

Τρώγε την πρόοδο και με τα φλούδια και με τα κουκούτσια της. 

Στην κακή μοιρασιά πάντοτε ο Θεός ζημιώνεται.

 Βαρύς ο κόσμος να τον ζήσεις, όμως για λίγη περηφάνια το άξιζε. 

Εάν αποσυνθέσεις την Ελλάδα, στο τέλος θα δεις να σου απομένουν μια ελιά, ένα αμπέλι κι ένα καράβι. Που σημαίνει: με άλλα τόσα την ξαναφτιάχνεις. 

Μέσα στη θλίψη της απέραντης μετριότητας, που μας πνίγει από παντού, παρηγοριέμαι ότι κάπου, σε κάποιο καμαράκι, κάποιοι πεισματάρηδες αγωνίζονται να εξουδετερώσουν τη φθορά. 

ΑΝΤΑΓΩΝΙΣΤΕΣ ΤΩΝ ΑΓΓΛΙΚΑΝΩΝ ΚΑΙ ΤΟΥ… ΚΑΖΑΝΤΖΑΚΗ


Του Ανδρέα Κυριακού

Χαράσσω τις γραμμές αυτές φορώντας την αντιασφυξιογόνο μου μάσκα. Το γιατί θα το δείτε μόνοι σας. Ακούστε τις δηλώσεις του παπικού «επισκόπου» Χουάν Βισέντε Κόρντοβα, Γενικού Γραμματέως των Παπικών της Κολομβίας. Αυτές λέχθηκαν από τον Εκλαμπρότατο σε εκδήλωση του πανεπιστημίου των Άνδεων. 

Η πρώτη δήλωση: «δεν είναι αμαρτία η αγάπη μεταξύ ομοφύλων «ζευγαριών» !!!
Αυτός ο άνθρωπος δηλώνει «επίσκοπος». Δεν έχει διαβάσει τίποτε για την τιμωρία των Σοδομιτών για τις ακατονόμαστες αμαρτίες τους, που διαλαμβάνονται στη Γένεση (ιη΄20 – ιθ΄19); Ούτε γνωρίζει τι γράφει το βιβλίο των Κριτών (κεφ. ιθ΄) για το θέμα αυτό; Δεν του είπε κανένας τι μας διδάσκει ο Απόστολος των εθνών Παύλος για το θέμα της αρσενοκοιτίας (Α΄Κορ. 9-10, Α΄Τιμ. Α΄10); Όχι μόνο ο Εκλαμπρότατος αποποινικοποιεί την αμαρτία αυτή, που είναι συν τοις άλλοις κόντρα στη φύση, αλλά και θεωρεί ότι η σχέση αυτή είναι σχέση αγάπης!!! Φαίνεται ότι την Αγία Γραφή την έχει απορρίψει τελείως, σαν τους «προχωρημένους» Προτεστάντες. 

Δήλωση δεύτερη: «Μπορούμε να είμαστε σίγουροι ότι κάποιοι από τους μαθητές του Ιησού δεν ήσαν ομοφυλόφιλοι»; Αιδώς Αργείοι! Τώρα βρήκατε τους Αγίους Αποστόλους για να δικαιολογήσετε τις πομπές σας; Πού το βρήκατε αυτό; Στα ιερά Ευαγγέλια που απορρίπτετε, αφού δεν κατορθώσατε να εντοπίσετε τη διδασκαλία τους για το πάθος της αρσενοκοιτίας; Στη νοσηρή σας φαντασία; Πού τέλος πάντων; Δεν βρήκατε και κανένα όνομα από τους Δώδεκα για να διαπομπεύσετε δημοσίως; Ή μήπως το κάνετε διότι έτσι θέλει η «νέα τάξη πραγμάτων»; 

Δήλωση τρίτη. Εδώ δεν θα παραθέσω αυτολεξεί τις εμετικές δηλώσεις του παπικού «επισκόπου» διότι σέβομαι τους αναγνώστες. Βρίζει, ο Εκλαμπρότατος, με πεζοδρομιακές φράσεις την Αγία ισαπόστολο Μαρία τη Μαγδαληνή, όπως έκανε κι ο αλήστου μνήμης Ν. Καζαντζάκης. Ας μάθει ο παπικός «επίσκοπος» ότι το ιερό Ευαγγέλιο δεν μιλά για ανηθικότητα της Αγίας, αλλά για επτά δαιμόνια από τα οποία την θεράπευσε ο Χριστός. Η προφανής σύγχυση και ταύτισή της με την πόρνη που αναφέρουν τα ιερά Ευαγγέλια (που συγχώρεσε ο Χριστός γιατί μετενόησε) δεν υπάρχει στο ιερό κείμενο, αλλά είναι αποκύημα της άρρωστης φαντασίας των Δυτικών, που τροφοδότησε και τον βλάσφημο Ν. Καζαντζάκη. 

Τέλος ο παπικός «επίσκοπος» αμνηστεύει τελείως την ομοφυλοφιλία λέγοντας ότι «καμιά έλξη δεν είναι κακή» και «αμαρτία είναι να μη σέβεσαι την αξιοπρέπεια του άλλου». Αντί να πει στους ομοφυλόφιλους να πολεμήσουν την αμαρτία, τους ενθαρρύνει να μείνουν ες αεί σκλάβοι σ’ αυτήν. Πράγματι όταν ο άνθρωπος χάσει την ορθή πίστη και γίνει αιρετικός είναι εύκολο να κατρακυλίσει στην κατάφαση της ανηθικότητας και στην αποποινικοποίηση της αμαρτίας. 

Αυτοί είναι οι «επίσκοποι» της «αδελφής Εκκλησίας της πρεσβυτέρας Ρώμης». Έτσι τουλάχιστον αποκαλούν τον Παπισμό οι Οικουμενιστές.

Ταρατόρ

Ταρατόρ  

Είναι μια δροσερή καλοκαιρινή σούπα, η αγαπημένη των Βούλγαρων, που συνηθίζεται, όμως, και σε άλλες βαλκανικές χώρες και γίνεται πανεύκολα με γιαούρτι, σκόρδο, αγγούρι, άνηθο και καρύδι τριμμένο. Κάτι σαν τζατζίκι αραιωμένο δηλαδή, που τρώγεται σαν κυρίως πιάτο μαζί με χωριάτικο ψωμί, σαν πρώτο ή και σαν συνοδευτικό. Για κάθε μερίδα υπολογίστε:

Υλικά

100 γρ γιαούρτι
1 αγγουράκι
5 ml ελαιόλαδο ή ηλιέλαιο
3-4 σκελίδες σκόρδο
25 γρ ψίχα καρυδιού
άνηθο ψιλοκομμένο
νερό
αλάτι
λίγο ξύδι (προαιρετικά αν το γιαούρτι δεν είναι αρκετά ξινό)

Εκτέλεση
Τρίβουμε το καρύδι, ξεφλουδίζουμε το αγγουράκι και το κόβουμε σε μικρούς κύβους ή το τρίβουμε στον τρίφτη. Ξεφλουδίζουμε και ψιλοκόβουμε τις σκελίδες του σκόρδου ή τις λιώνουμε στην πρέσα για τα σκόρδα και ψιλοκόβουμε τον άνηθο. Σε ένα μπολ ρίχνουμε το αγγούρι και το σκόρδο, προσθέτουμε το γιαούρτι και όσο νερό χρειάζεται ώστε να γίνει μια σούπα με την επιθυμητή πυκνότητα. Αλατίζουμε και προσθέτουμε περισσότερο άνηθο αν θέλουμε, ανακατεύουμε καλά, ρίχνουμε λάδι (και ξύδι προαιρετικά) και πασπαλίζουμε με το τριμμένο καρύδι. Αφήνουμε στο ψυγείο να κρυώσει καλά και σερβίρουμε.

Κύθνος: Χάλκινες Κυκλάδες

Δρυοπίδα, ένα από τα πιο αυθεντικά χωριά των Κυκλάδων.
Η συνέχεια εδώ

Επετειακή συνάντηση βυζαντινών χορωδιών-Χορός του Πανελληνίου Συνδέσμου Ιεροψαλτών

Ο Χορός του Πανελληνίου Συνδέσμου Ιεροψαλτών υπό τη διεύθυνση του Προέδρου του Δ.Σ. Αθανασίου Παπαζαρή, ψάλει στην Επετειακή Συνάντηση Εκκλησιαστικών Βυζαντινών Χορωδιών με τίτλο «ΠΟΛΥΤΡΟΠΩΣ ΟΜΟΤΡΟΠΟΙ ΤΗ ΘΕΙΑ ΤΕΧΝΗ ΠΡΟΣΚΑΡΤΕΡΟΥΜΕΝ»...που πραγματοποιήθηκε με την ευκαιρία της συμπλήρωσης 200 ετών από την καθιέρωση της Νέας Μεθόδου Αναλυτικής Σημειογραφίας.

Ποιός εἶναι ὁ σκοπός ὕπαρξης τῶν Ἁγίων Λειψάνων στήν Ὀρθοδοξία μας καί πῶς μποροῦμε νά σταθοῦμε καί νά ἀξιοποιήσουμε τήν ἰαματική τους Χάρη καί εὐλογία.

  Συνέντευξη μέ τόν μακαριστό γέροντα π.Ἰάκωβο , προηγούμενο τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Ὁσίου Δαυίδ Εὐβοίας.

Τό ἀπομαγνητοφωνημένο ἀπόσπασμα εἶναι ἀπό τήν ἐκπομπή Ράδιο-Παράγκα τοῦ ραδιοφωνικοῦ σταθμοῦ τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος. Τήν ἐκπομπή παρουσίαζε ὁ πρωτοπρεσβύτερος π. Κωνσταντῖνος Στρατηγόπουλος.

π. Ἰάκωβος: Μιά μέρα θ᾽ ἀναστηθοῦν π. Κωνσταντῖνε μου, κατά τή βουλή καί τήν ἐντολή τοῦ Θεοῦ πού μᾶς εἶπε καί ὁ Χριστός μας «καί πάντες ἀναστήσονται». Καί ὅτι ὀστέα γυμνά ἐκβλύζουν ἰάματα, ἀλλά μέσα σ᾽ αὐτά τά λείψανα, τά ἱερά, κατοικοῦσε ἤ κατοικεῖ ψυχή ἀθάνατος κι ὅσο καί νά φθαροῦν μέσα στό χῶμα καί μέσα στή γῆ κάποτε μιά μέρα θά λάβουν ζωή αὐτά τά λείψανα καί τά ὀστά αὐτά, πάτερ Κωνσταντῖνε, καί θά ἀναστηθοῦν καί θά παρουσιαστοῦν πάλι στόν Δεσπότη Χριστό ὅπως, μέ συγχωρεῖτε, ἤμασταν καί πρῶτα ἀλλά καί μέ τό σῶμα, κι ὅτι θά λάβουν ζωή τά λείψανα αὐτά.
π.Κ.Σ.: Πάτερ Ἰάκωβε, ἔχετε ἐκεῖ τά λείψανα τοῦ ὁσίου Δαυίδ. Μήπως μπορεῖτε νά μᾶς πεῖτε μερικά πράγματα γιά τήν ἐνέργεια πού κάνουν τά λείψανα αὐτά.
π. Ἰάκωβος: Πατέρα Κωνσταντῖνε, τά ἅγια λείψανα τοῦ ὁσίου Δαυίδ τά βλέπετε γυμνά ὀστέα. Ἀναβλύζουν ἰάματα καί δίδουν θεραπεία καί θεραπεύουν κάθε κακή ἀρρώστια, ὅπως τόσα καί τόσα πράγματα πού βλέπουμε στίς μέρες μας, αὐτά πού σᾶς ἔλεγα προηγουμένως στόν ὅσιο καί στόν ἅγιο Δαυίδ ἀλλά καί στόν ἅγιο Ἰωάννη τόν Ρῶσσο.
Πάτερ Κωνσταντῖνε μου, ἐδῶ ὁ ἅγιος Δαυίδ, τά λείψανά του, ἔχουν θαυματουργική δύναμη, διότι μέσα σ᾽ αὐτά κατοικοῦσε ἡ ἀθάνατος ψυχή καί κατοικοῦσε πάτερ μου, κατοικεῖ, καί τό Ἅγιο Πνεῦμα. Λοιπόν, κάνουν πολλά θαύματα ὅταν σταυρώσουμε ἕναν ἄνθρωπο μέ τήν ἁγία του κάρα. Θεραπεύει ἀπό καρδιά, πού ἔρχονται στό μοναστήρι πολλοί ἄνθρωποι πονεμένοι, ἀπό καρκίνο, ἀπό διάφορες κακές ἀρρώστιες καί δύσκολες, καί θεραπεύει πάτερ μου κάθε κακή ἀσθένεια. Καί βλέπουμε ὅτι μέσα σ᾽ αὐτά τά ὀστά, τά ἅγια λείψανα, κατοικεῖ πάτερ μου, ἡ χάρις τοῦ Θεοῦ καί τό Ἅγιο Πνεῦμα, πάτερα Κωνσταντῖνε. Καί εἶναι πολύ θαυματουργός ὁ Ἅγιος καί κάνουν πάντα τά θαύματά τους οἱ Ἅγιοι ὅταν κι ἐμεῖς ἔχουμε πίστιν Θεοῦ. Πῶς λέγει ὁ Χριστός μας «ἔχετε πίστιν Θεοῦ, αἰτεῖτε καί δοθήσεται». Εἶναι, πάτερ μου, ζωντανή ἡ χάρις τῶν Ἁγίων καί τά ἱερά λείψανα ἔχουν θαυματουργική δύναμη καί δίνουν, πάτερ μου, ἰάσεις καί δίνουν, πάτερ μου, ἁγιασμό καί στό σῶμα καί στήν ψυχή τοῦ ἀνθρώπου.
π.Κ.Σ.: Πάτερ Ἰάκωβε εὐχαριστῶ πάρα πολύ γι᾽ αὐτά πού μᾶς εἴπατε γιά τά ἅγια λείψανα καί δέν ξέρω ἄν εἴχατε κάτι ἄλλο νά μοῦ πεῖτε γιά τούς ἀκροατές μας. Πῶς μποροῦν νά αἰσθανθοῦν μπροστά στά λείψανα καί πῶς μποροῦν νά ἀξιοποιήσουν τήν ἰαματική τους χάρη καί τήν εὐλογία.
π. Ἰάκωβος: Πατέρα Κωνσταντῖνε, τά ἅγια λείψανα ἔχουν χάρη ἀπό τόν Θεό. Ἄς ποῦμε, βλέπετε ἦταν κι αὐτοί ἄνθρωποι στή γῆ ἀλλά... καθώς καί τοῦ ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Ρώσου, ὅπως ὁ θεῖος Ἰωάννης ὁ Ρῶσσος πρό ὀλίγων ἡμερῶν εἶχε πεῖ ὅτι «νομίζουν πώς κοιμᾶμαι μέσα στή λάρνακα, πεθαμένος καί κοιμᾶμαι ἤ εἶμαι νεκρός. Ἐγώ ὅμως εἶμαι ζωντανός», μέ συγχωρεῖτε, «κι ὅτι αὐτοί νομίζουν πώς βλέπουν καί κοιμᾶμαι καί δέν ὑπολογίζουν οἱ Χριστιανοί. Ἀλλά ἄκουσε πάτερ μου νά σοῦ πῶ», λέει, «πολλή ἁμαρτία στόν κόσμο, πολλή ἀσέβεια καί πολλή ἀπιστία». Γι᾽ αὐτό εἶχε πεῖ, πατέρα Κωνσταντῖνε μου, ὁ ἅγιος Ἰωάννης ὁ Ρῶσσος, δέν τά λέω ἐγώ γιατί εἶμαι... μέ συγχωρεῖτε βλέπω φαντασίες, ἀλλά πάτερ μου, εἶπε ὁ θεῖος Ἰωάννης ὁ Ρῶσσος, ὅτι πρέπει νά γίνει πόλεμος, διότι πάτερ μου, πολλή ἁμαρτία στόν κόσμο.
Βλέπετε, πατέρα Κωνσταντῖνε μου ὅτι εἶχε κηρυχθεῖ ὁ πόλεμος, οἱ πλημμύρες, οἱ καταστροφές, τόσα καί τόσα κακά πού ἔγιναν ἐδῶ στήν Εὔβοια. Ἀλλά ἡ χάρις του εἶναι πολύ μεγάλη. «Νομίζουν οἱ χριστιανοί ὅτι ἐγώ κοιμᾶμαι στή λάρνακα. Ἐγώ τούς πάντας βλέπω καί εἶναι μέσα τό σῶμα μου, ἀλλά ἐγώ πολλές φορές ἐξέρχομαι». Ἦταν, πατέρα Κωνσταντῖνε μου, ἔξω ἀπό τή λάρνακά του ὁ ἅγιος καί λέει αὐτοί δέν μέ βλέπουν, ἐγώ τούς βλέπω καί τούς ἀκούω τί λένε. Καί πάλι, πατέρα Κωνσταντῖνε μου, εἰσῆλθε μέσα στή λάρνακά του καί ξάπλωσε σάν ἕνας ἄνθρωπος. Διότι ἔχουν, πάτερ μου, ζωήν αἰώνιον αὐτά τά λείψανα τῶν ἁγίων μας. Καί σ᾽ αὐτά τά κόκκαλα μέσα τά πεθαμένα, πού λέμε ἐμεῖς πεθαμένα, πατέρα Κωνσταντῖνε, ὑπάρχει ἡ ζωή ἡ ἀθάνατος, καί τό Πνεῦμα, πάτερ μου, καί ἡ ψυχή ἡ ἀθάνατος.
π.Κ.Σ.: Πάτερ Ἰάκωβε Χριστός ἀνέστη κι εὐχαριστοῦμε πάρα πολύ γιά ὅλα.
π. Ἰάκωβος: Πατέρα Κωνσταντῖνε μου νά μᾶς ἔρθεις νά σέ δοῦμε.
π.Κ.Σ.: Νά εὔχεστε νά ἔρθουμε σύντομα.
π. Ἰάκωβος: Εὐχαριστοῦμε πολύ πατέρα Κωνσταντῖνε, πάντως, πατέρα Κωνσταντῖνε μου, τά ἱερά λείψανα ἔχουν τήν ἰαματική χάρη, ὅτι ὀστέα γυμνά ἐκβλύζουν ἰάματα καί θεραπεύουν κάθε κακή ἀρρώστια καί κάθε πονεμένο ἄνθρωπο. Διότι βλέπουμε, πατέρα Κωνσταντῖνε μου, πρό ὀλίγου, ...τώρα μπορεῖ νά σέ κουράζω...
π.Κ.Σ.: Ὄχι, θέλω ν᾽ ἀκούσω πολλά ἀπό σᾶς...
π. Ἰάκωβος: Πρό ὀλίγου ἦταν ἕνας νέος ἀπό τήν πατρίδα τοῦ ἁγίου, τή Λοκρίδα, κι αὐτός ὁ νέος περίμενε τέσσερις ἡμέρες στή μονή καί μοῦ λέγει, πάτερ, μοῦ λέγει, πόσο καλό κάνει ἡ Ἐκκλησία. Ἐγώ πήγαινα, λέει, εἰκοσιπέντε χρόνια στήν Ἐκκλησία ἔμενα λιγάκι κι ἔφευγα. Ἐδῶ, πάτερ μου, κάθησα τρεῖς ἡμέρες στό μοναστήρι σας καί, πάτερ μου, καθόμαστε σ᾽ ὅλη τή Λειτουργία, ἀλλά τί ὡραῖα γράμματα πάτερ μου, λέει. Θά κατοικήσει, λέει, μέσα στό σῶμα μου, ὁ Θεός καί ὁ ἅγιος Δαυίδ. Καί εἴδαμε τή μεταμέλεια τοῦ ἀνθρώπου αὐτοῦ, τοῦ νεαροῦ, πατέρα Κωνσταντῖνε μου, εἴδαμε τή μετάνοιά του, κι ἀμέσως βλέπετε, ἔπεσε ὁ σπόρος εἰς ἀγαθήν γῆν καί ὁ καλός ὁ λόγος. Καί χαιρόμεθα πατέρα Κωνσταντῖνε μου, διότι ἔρχονται πονεμένες ψυχές καί ἄνθρωποι μέ ἁμαρτίες καί μέ σφάλματα καί γίνονται ἀπό παλαιοί ἄνθρωποι νέοι ἄνθρωποι.
Καί εὐχαριστῶ πάρα πολύ τήν ἀγάπη σας, πού μ᾽ ἀκούσατε πατέρα Κωνσταντῖνε μου...
π.Κ.Σ.: Βεβαίως, βεβαίως, μάλιστα...
π. Ἰάκωβος: Εὐχαριστοῦμε πολύ καί μέ τό καλό, εὔχομαι καλή δύναμη. Μέ τό καλό νά μᾶς ἔλθετε στήν ἁγία Μονή, μέ τό καλό πάντοτε νά ἐξυπηρετεῖτε τό ποίμνιό σας ἐκεῖ καί νά διδάσκετε τόν λόγον τῆς ἀληθείας...
floga

19ΧΡΟΝΗ ΕΓΚΕΦΑΛΙΚΑ ΝΕΚΡΗ ΕΝΩ ΗΤΑΝ ΕΤΟΙΜΟΙ ΝΑ ΤΗΣ ΑΦΑΙΡΕΣΟΥΝ ΤΑ ΟΡΓΑΝΑ ''ΑΝΑΣΤΗΘΗΚΕ''


Το έγκλημα της επιστήμης να θεωρεί κλινικά νεκρούς όσους δεν είναι!

«Η επιστήμη λέει ότι πέθανε, αλλά ο Θεός είναι Παντοδύναμος» 
-Παρέμβαση (προσωπική εμπειρία) του κ. Δημητρίου Τσαντήλα, καθηγητή της Χειρουργικής του Α.Π.Θ
Πριν από δεκαπενταετία, εφημερεύων επιμελητής στο Ιπποκράτειο Νοσοκομείο, είχαμε μια κοπέλα 19 χρονών, μετά από ατύχημα και ήταν εγκεφαλικά νεκρή. Την κρατήσαμε ένα μήνα, σαράντα μέρες στον αναπνευστήρα και μετά, λοιπόν, κινητοποιήθηκε η ομάδα των μεταμοσχεύσεων για να πάρουν τα όργανα.

Όπως είπε κι ο κ. Καρακατσάνης πρέπει να υπογράψει αναισθησιολόγος, ένας νευρολόγος και ο θεράπων ιατρός. Οι δύο τα είχαν κανονίσει τα πάντα, πήραν υπογραφές, ετοιμαστήκαν τα χαρτιά όλα για τη μεταμόσχευση και περιμέναν, όμως, να πάρουν και τη δική μου υπογραφή, του θεράποντος χειρουργού.
Με ειδοποιούν λοιπόν αμέσως και πηγαίνω στο Ιπποκράτειο και μου λένε «έλα, υπέγραψε, για ν' αρχίσει η μεταμόσχευση». Λοιπόν, βέβαια το σπίτι μου από το Ιπποκράτειο είναι πέντε λεπτά με το αυτοκίνητο· εμένα μου φάνηκε χρόνος ολόκληρος μέχρι να φτάσω στο Ιπποκράτειο και προσευχήθηκα, να δω... λέω «Θεέ μου, φώτισέ με να μη γίνει αυτό που δεν πιστεύω».
Λοιπόν πράγματι πήγα στο Ιπποκράτειο, εκεί μπήκαμε στο γραφείο μου, μου φέρανε τα χαρτιά οι συνάδελφοι, να υπογράψω κι εγώ και να τελειώνει. Τους λέω, «δώστε μου, ευχαριστώ πολύ, περάστε έξω, φωνάξτε μου τη μητέρα μέσα». Λοιπόν, φωνάζουνε τη μητέρα μέσα και άρχισα να της κάνω μια ενημέρωση. Λέω ότι, η επιστήμη λέει ότι πέθανε. Εγώ σαν χειρουργός που πιστεύω, που είμαι Χριστιανός, δεν πιστεύω σ' αυτά τα πράγματα. Και κάτι άλλο επιπλέον, ότι ο Θεός είναι ικανός. Μπορεί! Είναι Παντοδύναμος, μπορεί να κάνει και κάποιο θαύμα! Επομένως λέω, αν θέλεις να πεθάνει η κόρη σου, υπέγραψε. Εγώ διαφωνώ σαν γιατρός προσωπικά. Εγώ δεν θα υπέγραφα.
Οπότε, ξεσηκώθηκε λοιπόν η μητέρα, όχι γιατρέ, λέει, προς Θεού, λέει, τι λες τώρα, λέει, και μόνο που αυτό μου είπες, λέει, μου φτάνει. Λοιπόν, οπότε, λέω, θα υπογράψεις; Όχι, πώς, τι, λέει, θα υπογράψω; Όταν υπάρχει και μία ελπίδα! Κι εγώ πιστεύω στον Θεό, ότι μπορεί να κάνει και το θαύμα του.
Οπότε βγαίνω, λοιπόν, έξω, με πιάνουν οι συνάδελφοι, τι έγινε; Λέω, δεν θέλει η μαμά να υπογράψει. (πρέπει να υπογράψει η μητέρα ότι δέχεται) Μα, λένε, αυτό.... Όχι, γιατρέ, λέει, εγώ δεν υπογράφω!
Λοιπόν, το αποτέλεσμα. Λοιπόν, σε μια εβδομάδα η κοπέλα ανένηψε, έγινε καλά· είχα μάλιστα κι έναν βοηθό, είναι τώρα παιδοχειρουργός, λοιπόν ο οποίος το θυμάται το περιστατικό και είναι ανεξίτηλα μέσα στην καρδιά του τυπωμένο. Λοιπόν, η κοπέλα αυτή βγήκε από το νοσοκομείο μας, μάλιστα την κρατήσαμε κανένα μήνα μετά και τη γυρίζαν στους διαδρόμους που περπατούσε, και είναι σ' ένα χωριό της Αριδαίας, παντρεύτηκε κι έχει παιδάκια!
Αν μου επιτρέπεται, για να μη σας φάω το χρόνο, να κάνω μόνο δυο σχόλια μικρούλια. Λοιπόν, εφόσον η διάγνωση του εγκεφαλικού θανάτου μπαίνει καθαρά με ανθρώπινα κριτήρια, τα οποία ανθρώπινα κριτήρια ουδέποτε είναι αλάθητα, ας το σκεφτούμε. Τι θα μας πούνε αυτοί για τους μοναχούς, στους οποίους είναι γνωστό ότι δεν υπάρχει πτωματική ακαμψία. Θα μας πουν ότι ζούνε; Ε, ας μας εξηγήσουν! Ζουν ή δεν ζούνε;
Και δεύτερον και τρίτον και τελευταίο. Αυτή η υπερευαισθησία μας για να σώσουμε δέκα, είκοσι, τριάντα, εκατό ανθρώπους... γιατί να μην υπάρχει, να υπάρχει και μια ανάλογη ευαισθησία, που σκοτώνουμε τριακόσιες χιλιάδες μωρά, πριν γεννηθούν; Τα σκοτώνουμε και προσπαθούμε να δημιουργήσουμε κλωνοποιημένα ανθρωπόμορφα τέρατα για να τους πάρουμε τα όργανά τους. Μήπως αυτό είναι ύποπτο;
Παρέμβαση (προσωπική εμπειρία) του κ. Δημητρίου Τσαντήλα, καθηγητή της Χειρουργικής του Α.Π.Θ., στην εκδήλωση για την Ενημέρωση για τις Μεταμοσχεύσεις

"Το μέρος που είναι η καρδιά επήγαινε να πετάξει"

Στο «Μετά φόβου Θεού» πολλοί πατέρες κοινώνησαν. Έβαλα κι εγώ μετάνοια και μετέλαβα.

Από τη στιγμή που μετέλαβα, μου ήλθε μια χαρά υπερβολική, ένας ενθουσιασμός. Μετά την ακολουθία έφυγα στο δάσος μόνος μου, γεμάτος χαρά και αγαλλίαση.

Τρέλα! Νοερώς έλεγα την Ευχαριστία πηγαίνοντας για την Καλύβα. Με πάθος έτρεχα μες στο δάσος, πηδούσα απ' τη χαρά μου, άνοιγα σ' έκταση τα χέρια μ' ενθουσιασμό, δυνατά και φώναζα: «Δόξα Σοι ο Θεοοοός! Δόξα Σοι ο Θεοοοός!».

Ναι, τα χέρια μου μείνανε ξερά, γίνανε κόκκαλο, ξύλο κι ανοιγμένα ίσια σχημάτιζαν με το σώμα μου σταυρό. Δηλαδή, αν με έβλεπες απ' το πίσω μέρος, θα έβλεπες ένα σταυρό. Το κεφάλι μου σηκωμένο προς τον ουρανό, το στέρνο ετέντωνε με τα χέρια να φύγει για τον ουρανό. Το μέρος που είναι η καρδιά επήγαινε να πετάξει.

Αυτό που σας λέω είναι αλήθεια, το είχα πάθει. Πόση ώρα ήμουν σ'αυτή την κατάσταση δεν ξέρω. Όταν συνήλθα, έτσι όπως ήμουν, κατέβασα τα χεράκια μου και σιωπηλός με δάκρυα προχώρησα πάλι με βρεγμένα τα μάτια μου.


Γέροντος Πορφυρίου Καυσοκαλυβίτου, Βίος και Λόγοι, εκδ. Χρυσοπηγής

«Ζητεῖται φλόγα...
ζητεῖται ἔσχατος διά Χριστόν·
νά μοιράσει τήν Ἀλήθεια·
νά μοιράσει τή Δικαιοσύνη·
νά μοιράσει τό Ψωμί·
τό Χριστό νά μοιράσει
στόν ἄ-υπνο, στόν ἄ-φιλο,
στόν ἄ-θεο ἄνθρωπο τῆς ἐποχῆς μας...»

Ένα καταπράσινο… τσουνάμι στη φύση!

Εικόνες που κόβουν την ανάσα απαθανάτισαν στο φωτογραφικό φακό τους δύο Πολωνοί φωτογράφοι στη Μοραβία, όπου -όπως βλέπετε- η φύση βρίσκεται σε μεγάλη χρωματική… έκρηξη, επιλέγοντας το πράσινο ως το βασικό χρώμα για να μεγαλουργήσει!
perierga.gr - Ένα καταπράσινο... τσουνάμι στη φύση!
Ο Kedrovsky Marek και ο Krystof Brovko δημιούργησαν μια εκπληκτική συλλογή φωτογραφιών με τίτλο “Green Hills”, αποτυπώνοντας στο φακό τεράστια καταπράσινα “κύματα”, όπως αυτά δημιουργούνται μέσα στα εύφορα λιβάδια της Τσεχικής Δημοκρατίας.
perierga.gr - Ένα καταπράσινο... τσουνάμι στη φύση!
Μεγάλες εκτάσεις με ποώδη φυτά, επιμελώς οργωμένα σε σειρές, μοιάζουν με πίνακες ζωγραφικής, ενώ σε μερικές περιπτώσεις, έτσι όπως “ανεβαίνουν” στους λόφους, δίνουν την εντύπωση στο θεατή ότι ένα καταπράσινο “τσουνάμι” έχει καλύψει τα πάντα.
perierga.gr - Ένα καταπράσινο... τσουνάμι στη φύση!
“Η μεγαλοσύνη του Θεού  μεγαλουργεί για άλλη μία φορά. Το πράσινο δημιουργεί έναν τεράστιο… ωκεανό, που χάνεται στο μάτι του θεατή, ενώ τα… κύματα στους λόφους προετοιμάζουν για το τσουνάμι που έρχεται…”, λένε οι φωτογράφοι. Και δεν έχουν άδικο!
perierga.gr - Ένα καταπράσινο... τσουνάμι στη φύση!
perierga.gr - Ένα καταπράσινο... τσουνάμι στη φύση!
perierga.gr - Ένα καταπράσινο... τσουνάμι στη φύση!
perierga.gr - Ένα καταπράσινο... τσουνάμι στη φύση!
perierga.gr - Ένα καταπράσινο... τσουνάμι στη φύση!
perierga.gr - Ένα καταπράσινο... τσουνάμι στη φύση!
perierga.gr - Ένα καταπράσινο... τσουνάμι στη φύση!
perierga.gr - Ένα καταπράσινο... τσουνάμι στη φύση!
perierga.gr - Ένα καταπράσινο... τσουνάμι στη φύση!
perierga.gr - Ένα καταπράσινο... τσουνάμι στη φύση!
πηγή