Πέμπτη, 23 Νοεμβρίου 2017

Τετάρτη, 22 Νοεμβρίου 2017

Μακάρι να σεβόμασταν τον εαυτό μας και την Ελλάδα όσο μας σέβονται οι ξένοι

Την Δευτέρα 20 Νοεμβρίου 2017 διάβασα στις ειδήσεις της ημέρας σχετικά με την επίσημη επίσκεψη του Προέδρου της Πολωνίας στη Αθήνα.
Κατά την εθιμοτυπική επίσκεψη και κατάθεση στεφάνου στο μνημείο μπροστά στην Βουλή των Ελλήνων, ο Πολωνός πρόεδρος μετά την κατάθεση στεφάνου γονάτισε μπροστά σε αυτό.
Δεν ξέρω αν έχει ξαναγίνει από άλλον ξένο επίσημο ή από Έλληνα. Πρώτη φορά παρατήρησα τέτοια τιμητική ενέργεια προς τους νεκρούς μας.
Έγραψα σε έναν Πολωνό συνάδελφο και του εξέφρασα τον θαυμασμό μου για την τιμητική αυτή ενέργεια.
Μου απήντησε επί λέξει
We respect the Greek nation, so there is no wonder that our representative shows this respect when visiting Greece.
πηγή 

Συγκλονίζει η Ανθή Βούλγαρη: «Είδα τον Άγιο Ιωάννη τον Ρώσο!

Ο όγκος στον εγκέφαλο, το δίλημμα για το χειρουργείο και η αλλαγή κοσμοθεωρίας
Η συγκινητική ιστορία της δημοσιογράφου Ανθής Βούλγαρη. Η ίδια βρέθηκε στο πλατό της εκπομπής του Epsilon και περιέγραψε στην Τατιάνα Στεφανίδου την περιπέτεια υγείας που πέρασε. Η ίδια διαγνώστηκε με καλοήθη όγκο στον εγκέφαλο.
Ο μόνος τρόπος για να αντιμετωπιστεί ήταν ένα πολύ δύσκολο χειρουργείο -κράτησε σχεδόν 8 ώρες- το οποίο την προβλημάτισε αλλά αποφάσισε να το κάνει.
Για την Ανθή Βούλγαρη έπαιξε ρόλο και η μεγάλη της πίστη αφού όπως περιγράφει η ίδια είδε μετά το χειρουργείο τη μορφή του Αγίου Ιωάννη του Ρώσου. Για την πίστη της Θεό, την νοσηλεία, τις δύσκολες στιγμές αλλά και τη μεγάλη στήριξη που δέχτηκε μίλησε η ίδια.
Δεν παρέλειψε να αναφέρει και στο πόσο πολύ της στάθηκε ο σύντροφός της σε όλο αυτό το πρόβλημα υγείας που πέρασε. Σήμερα, είναι χαμογελαστή και αισιόδοξη για το μέλλον.

πηγή

Οι πρώτες αντιδράσεις γονέων και στο βάθος σεξουαλική αγωγή από το νηπιαγωγείο

Αποτέλεσμα εικόνας για Χαράλαμπος Άνδραλης
Χαράλαμπος Άνδραλης


Σταματημό δεν έχουν τα χτυπήματα κατά της ελληνικής νεολαίας από το μηδενιστικό ασκέρι που με πολιτική εξαπάτηση του λαού αναρριχήθηκε στην εξουσία. Μετά τα παν-θρησκευτικά και τη θεματική εβδομάδα για την καταπολέμηση της «ομοφοβίας και τρανσφοβίας», έρχεται υποχρεωτικό μάθημα σεξουαλικής αγωγής, με το οποίο θα μαθαίνουν τα νήπια ότι είναι φυσιολογική η ομοφυλοφιλία ή το μασκάρεμα στο αντίθετο φύλο, ενώ παράλληλα θα καλούνται να αναζητούν το φύλο τους στο οποίο θα είναι έτοιμα να κατασταλάξουν στα 15 τους.

Ο πρώην υπουργός παιδείας Φίλης είχε δηλώσει στη βουλή κατά τη συζήτηση για την ψήφιση της επέκτασης του συμφώνου συμβίωσης στα ομόφυλα ζευγάρια: «Είναι υποχρέωση της Κυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ με τρόπο υπεύθυνο, με τρόπο που να αξιοποιεί
τους επιστήμονες και όχι άσχετα πρόσωπα, με τρόπο που να συγκροτεί ένα εκπαιδευτικό πλαίσιο, να φέρει στα σχολειά τη σεξουαλική διαπαιδαγώγηση. Είναι το ελάχιστο που μπορούμε να κάνουμε, για να μην επαναληφθούν κάποια άλλη στιγμή στη Βουλή κραυγές και απόψεις σαν και αυτές που ακούσαμε εδώ μέσα και οι οποίες δεν τιμούν τη Βουλή»[1].
Η γενική γραμματέας ισότητας δήλωσε ενώπιον της επιτροπής της βουλής για το δημογραφικό ότι «χρειάζεται πολύ δουλειά και γι’ αυτό έχουμε ρίξει πολύ δουλειά και στα σχολεία, δηλαδή τα θέματα της έμφυλης ισότητας, της σεξουαλικής αγωγής κ.λπ». Επιπλέον είπε ότι «η συγκεκριμένη κυβέρνηση δέχεται επιτέλους να μπει από τα νηπιαγωγεία μέχρι τα πανεπιστήμια η σεξουαλική αγωγή» και ότι «από μικρό το παιδί θα μπαίνει σ’ αυτά τα θέματα για να γίνει πιο υγιής πολίτης για να αντιμετωπίζει τη ζωή του ακόμα και την οικογένεια με μία άλλη οπτική»[2]!
Και για να επενδύσουν το τόλμημα αυτό με λίγο «λαϊκό αίτημα», έρχεται το «χαμόγελο του παιδιού» με εκστρατεία συλλογής υπογραφών να ζητήσει τη σεξουαλική διαπαιδαγώγηση για την «προστασία των παιδιών» από τη σεξουαλική κακοποίηση[3]. Ωστόσο, ο ίδιος φορέας ουδέποτε διαμαρτυρήθηκε για την εκπόρνευση των παιδιών που στα 15 χρόνια τους θα υποκινούνται από παιδεραστές και ψευδοπροοδευτικούς να «διορθώσουν» το φύλο που τους έδωσε ο Θεός.
Βεβαίως, για κάποιο λόγο τα επιτρέπει αυτά ο Θεός. Είναι η περίοδος που καλούμαστε να ομολογήσουμε την πίστη μας, θυσιάζοντας λίγο από την ησυχία μας και ίσως τσαλακώνοντας τη δημόσια εικόνα μας. Ο δρόμος προς τον Παράδεισο δεν ήταν ποτέ στρωμένος με ανέσεις και βολέματα. Ο Άγιος Παΐσιος μας διαβεβαιώνει ότι «μὲ ὅλα αὐτὰ τὰ βλάσφημα γίνεται καὶ ἕνα καλό, χωρίζει ἡ ἤρα ἀπὸ τὸ σιτάρι, κοσκινίζεται ὁ κόσμος» και ότι «Ἂν δὲν ἀρχίσουν μερικοὶ νὰ χτυποῦν τὸ κακό, νὰ ἐλέγχουν δηλαδὴ αὐτοὺς ποὺ σκανδαλίζουν τοὺς πιστούς, θὰ γίνη μεγαλύτερο κακό»[4].
Φρονώ ότι δεν έχει τόσο σημασία το αποτέλεσμα, όσο η αντίδρασή μας. Να μη δεχτούμε αμαχητί αυτό το νεοταξικό παιδομάζωμα. Το αποτέλεσμα το αφήνουμε στο Θεό, ο Οποίος είναι και Εκείνος που τελικά επιτρέπει ή ανατρέπει τα εναντίον μας σχέδια. Αλλά δεν μας βοηθάει με το ζόρι όταν εμείς δεν θέλουμε ή απλώς αδιαφορούμε. Το «έχει ο Θεός» να το λέμε για να εκφράσουμε την πίστη μας και όχι για να επαναπαυθούμε στην απραξία μας.
Το ενθαρρυντικό είναι ότι πολλοί γονείς αντιστέκονται έμπρακτα με την επιστροφή των βιβλίων των θρησκευτικών. Αυτό ήταν μία πολύ καλή αρχή και όλοι ελπίζουμε να έχει και συνέχεια. Νομίζω ότι αυτή η ομολογιακή αντίδραση είναι το «κάτι λίγο» που ζητάει από εμάς ο Θεός για να επέμβει και να βοηθήσει τα παιδιά μας να περάσουν αλώβητα τις νάρκες της νέας εποχής.
Όσο για εκείνους τους γονείς και τα παιδιά που δέχονται πόλεμο και στοχοποίηση από καθηγητές και διευθυντές για αυτή τους κίνηση, την απάντηση την δίνει ο Χριστός: «χαίρετε καὶ ἀγαλλιᾶσθε, ὅτι ὁ μισθὸς ὑμῶν πολὺς ἐν τοῖς οὐρανοῖς[5]». Τα παιδιά σας πήραν το σπουδαιότερο εφόδιο για την εποχή που ζούμε, το μαρτυρικό φρόνημα. Μην κάνετε πίσω. Αν επιμένουν οι καθηγητές σε ποινικά κολάσιμες πράξεις μπορείτε να προβείτε σε μηνύσεις, αγωγές και καταγγελίες για πειθαρχικές ευθύνες, διότι με τις ανάρμοστες συμπεριφορές καθηγητών και διευθυντών που μας καταγγέλλουν διάφοροι γονείς, συντελείται η βάναυση προσβολή της προσωπικότητας, τόσο υμών των ιδίων όσο και των παιδιών σας, ενώ σε συγκεκριμένες περιπτώσεις μπορεί να κινηθεί ποινική δίωξη με βάση τον αντιρατσιστικό νόμο.
Κι εσείς που δεν επιστρέψατε τα βιβλία ακόμα για να μη στοχοποιηθεί το παιδί σας, μη φοβηθείτε να το πράξετε. Είναι λογικοί οι ενδοιασμοί σας και απόλυτα σεβαστοί. Όμως, μην αφήσετε τα παιδιά αφύλακτα στο στόμα της θεοσοφικής πανθρησκείας στην οποία κατηχούν αυτά τα βιβλία-φάκελλοι. Η αντίδρασή μας πρέπει να φθάσει μαζική πρώτα στον Ουρανό και μετά στα αυτιά του νέου Ηρώδη, που δεν θέλει να σκοτώσει το σώμα τους, αλλά τις αθάνατες ψυχές τους. Και έτσι ίσως ξυπνήσουν και οι - ευτυχώς ελάχιστοι - «συγκλονιστικοί καπετάνιοι» που συμπλέουν με το αντίχριστο σύστημα, μάλλον από αφέλεια και όχι ενσυνείδητα, αφού οι νεομπολσεβίκοι πάντοτε αθετούν τις συμφωνίες με τους εκκλησιαστικούς φορείς.
Το θέμα των θρησκευτικών, άλλωστε, δεν έχει κλείσει καθώς εκκρεμεί η απόφαση της Ολομελείας του Συμβουλίου της Επικρατείας, την οποία το υπουργείο θα βρει τρόπο να παρακάμψει αν δεν υπάρξει μαζική αντίδραση από γονείς, δασκάλους και θεολόγους.
ΥΓ: Για όλους αυτούς που εκστρατεύουν κατά των αθώων ψυχών με σκοπό να τις οδηγήσουν στα ψυχικά αδιέξοδα μίας χωρίς Θεό ζωής, ο Χριστός διαβεβαίωσε ότι θα είναι καλύτερο να δέσουν μία πέτρα στο λαιμό τους και να πέσουν στη θάλασσα[6]!



[1] http://www.minedu.gov.gr/news/16885-23-12-15, Η ομιλία του Υπουργού Παιδείας, Έρευνας και Θρησκευμάτων, Νίκου Φίλη στη Βουλή για το Σύμφωνο Συμβίωσης.
[2] https://www.youtube.com/watch?v=oJ0f1nFBa50 Από το 2:41:00 έως 2:43:00
[3] https://meneimystiko.gr/petition/ (Υπογράφω για τα παρακάτω: 1. Να θεσμοθετηθεί η σεξουαλική διαπαιδαγώγηση στα σχολεία από την α΄βάθμια εκπαίδευση με στόχο αφενός να ενημερώνονται τα παιδιά με έγκυρο τρόπο για τα σχετικά ζητήματα και αφετέρου θα εμπεριέχει την ευαισθητοποίησή των παιδιών στο τι να αρνούνται, τι να υποψιάζονται και για τι να αναζητούν βοήθεια σε περίπτωση που νιώσουν απειλούμενα.)
[4] Ἡ παρουσία τῶν Χριστιανῶν εἶναι πλέον ὁμολογία πίστεως. Mπορεῖ κανεὶς μὲ τὴν προσευχὴ νὰ βοηθήση περισσότερο ἀλλὰ τὴν σιωπή του θὰ τὴν ἐκμεταλλευτοῦν οἱ ἄλλοι καὶ θὰ ποῦν: "Ὁ τάδε καὶ ὁ τάδε δὲν διαμαρτυρήθηκαν, ἑπομένως εἶναι μὲ τὸ μέρος μας, συμφωνοῦν μαζί μας".. Ἔτσι θὰ τονωθοῦν λίγο οἱ πιστοί, ἀλλὰ καὶ θὰ ἐμποδισθοῦν λίγο ὅσοι πολεμοῦν τὴν Ἐκκλησία. Ἡ Ἐκκλησία δὲν εἶναι δικό τους καΐκι, νὰ κάνουν βόλτες. Εἶναι σκάφος τοῦ Χριστοῦ. Ἀυτοὶ εἶναι  κατακριτέοι. Τὸ μόνο ποὺ τοὺς ἐνδιαφέρει εἶναι νὰ ἔχουμε μεγάλο μισθὸ, πολυτελὲς αὐτοκίνητο, νὰ τρέχουν στὶς διασκεδάσεις.... Τί θὰ κάνη ὁ Θεός, ἄλλο θέμα.
Λόγοι Γέροντος Παϊσίου, Πνευματική Αφύπνιση, Τόμος Β
[5] Ματθ. 5, 12
[6] ὃς δ᾿ ἂν σκανδαλίσῃ ἕνα τῶν μικρῶν τούτων τῶν πιστευόντων εἰς ἐμέ, συμφέρει αὐτῷ ἵνα κρεμασθῇ μύλος ὀνικὸς εἰς τὸν τράχηλον αὐτοῦ καὶ καταποντισθῇ ἐν τῷ πελάγει τῆς θαλάσσης. (Ματθ. 18,6).

Αν αυτός ο Γέροντας συστήνεται ως "Κλήμης ο αμαρτωλός", τι να πούμε και εμείς οι υπόλοιποι;




Η φωτογραφία είναι του Γέροντα Κλήμη στο λιμάνι της Δάφνης.


ΜΑΡ-13-1996-Τετάρτη
Ιερά Σκήτη Αγίας Άννας- Άγιο Όρος

Ανάμεσα στους λιγοστούς ανθρώπους που επιβιβάστηκαν από την Αγίου Παύλου, ήταν και ένας μικρόσωμος υπερήλικος μοναχός, που όπως αντιλήφθηκα έχαιρε σεβασμού και ήταν ιδιαίτερα γνωστός ανάμεσα στους υπόλοιπους ρασοφόρους συνεπιβάτες μας. Οπωσδήποτε, η εξωτερική του εμφάνιση ήταν χαρακτηριστικά εντυπωσιακή, σχεδόν μια μορφή βιβλική. Κάπως σκυφτός, περπατούσε κουρασμένα στηριζόμενος σε ένα αυτοσχέδιο μπαστούνι από κλαδί ξύλου. Τα πολύ μακριά λευκά γένια αναλύονταν πάνω στο στήθος του σε μπερδεμένους πλοκάμους, σχεδόν συμπαγείς, που θύμιζαν ξεφτισμένα σχοινιά. Ήταν φανερό, ότι είχε χρόνια να πλυθεί. Από τον ώμο του κρέμονταν ένα ταγάρι, ενώ τα ράσα και τα υποδήματα του ήταν από την πολυκαιρία και την χρήση έτοιμα να διαλυθούν. Ένας ξασπρισμένος, πρώην μαύρος σκούφος, έφτανε μέχρι τα δασειά λευκά φρύδια και αντί για ζώνη, είχε περασμένο στη μέση του ένα απλό σχοινί. Ένας παρίας καλόγερος, που θύμιζε τους άστεγους εκείνους ρακοσυλλέκτες των μεγάλων πόλεων. Και όμως, τίποτα στο φωτεινό εκείνο πρόσωπο με τα υγρά μάτια, δεν άφηνε την υποψία κάποιας μιζέριας ή ενός ανικανοποίητου πόθου.
Αφήσαμε την προβλήτα του Αγίου Παύλου και συνεχίσαμε νοτιότερα μέσα σε ένα ελαφρύ παγωμένο αεράκι. Σε λίγα λεπτά, πιάσαμε στην προβλήτα της Νέας Σκήτης της Αγίας Άννας και συνεχίζοντας ακόμη λίγο, φτάσαμε στον προορισμό μας και αποβιβαστήκαμε στην προβλήτα της Σκήτης της Αγίας Άννας. Μαζί μας αποβιβάστηκαν μερικοί ακόμη και ανάμεσα τους ο υπερήλικος εκείνος καλόγερος.
Το πλοιάριο συνέχισε το δρομολόγιο για νοτιότερα και εμείς απομείναμε σε ένα μώλο με καμιά 15αριά μουλάρια, κατάσπαρτο από καβαλίνες και ανάλογη μυρωδιά.
Πλησιάσαμε το γεροντάκι και ρωτήσαμε, αν θα μπορούσαμε να τον βοηθήσουμε σε κάτι. Αρνήθηκε καλωσυνάτα, λέγοντάς μας ότι το μόνο που μεταφέρει είναι το ταγάρι του και αυτό άδειο. Τον ρωτήσαμε έπειτα το όνομα του και πήραμε την αφοπλιστική για την ειλικρινή της ταπεινότητα, απάντηση: «Το όνομά μου είναι Κλήμης παιδιά μου, Κλήμης ο αμαρτωλός…». Ο γέροντας για καλή μας τύχη είχε τη διάθεση να μιλήσει και εμείς πιάνοντας την ευκαιρία να ωφεληθούμε από τα λεγόμενα του, αναβάλαμ για λίγο την ανάβαση μας στη Σκήτη. Δυστυχώς, μόνο λίγες σκόρπιες φράσεις, μου έμειναν στη μνήμη, καθότι η μεγάλη ηλικία και το ψεύδισμα της ομιλίας του, συν τις συχνές αλλαγές των θεμάτων, έκαναν δύσκολη την παρακολούθηση του. Χαράκτηκαν όμως ανεξίτηλα στη μνήμη μου, τόσο η κατά τα άλλα, χαριτωμένη και αξιαγάπητη παρουσία του, όσο και τα διαρκώς δακρυσμένα μάτια του, που τα σκούπιζε με την αναστροφή του χεριού του. «Προσέχετε παιδιά μου, προσοχή και προσευχή. Να είστε καλοί άνθρωποι για να βρίσκετε καλούς ανθρώπους. Να μην στενοχωρούμε τον Χριστό μας και τον λυπούμε με ό,τι κάνουμε. Εκείνος ήρθε για να μας σώσει, για να μας βοηθήσει και εμείς οι άνθρωποι τον σταυρώσαμε και τον βασανίσαμε (δάκρυα). Περίσσεψε η αχαριστία παιδιά μου, και η κακία των ανθρώπων. Πλησιάζει και η ημέρα της κρίσης, δεν βλέπετε τι γίνεται στον κόσμο; Γι’ αυτό να προσέχετε παιδιά μου από τον πονηρό, να πάτε με τον Χριστό μας για να σωθείτε. Ήρθα στο Όρος μετά τον πόλεμο, νέο παιδί, και από τότε είμαι εδώ, πενήντα χρόνια. Και τι μας είχαν κάνει τότε οι γερμανοί…». Το πρόσωπο του καλοκάγαθου γέροντα, πότε άστραφτε με ιστορικές μνήμες, που κάπου είχε διαβάσει ή ακούσει, και πότε γινόταν θλιμένο και δάκρυζε με έναν αυθορμητισμό που σε μαγνήτιζε. Αναφερόταν στον στρατηγό Ναρσή και στους άπιστους εχθρούς και χτυπούσε το ραβδί του σχεδόν με θυμό στο χώμα. Μιλούσε για κάποιους βυζαντινούς αυτοκράτορες και για τους ήρωες του 1821 με τέτοιο πάθος, που νόμιζες ότι ζούσε νοερά εκείνα τα γεγονότα.

Κάποτε, ήρθε η ώρα να αρχίσουμε την ανάβαση προς την Σκήτη που φαινόταν πολύ ψηλά, μετέωρη, ανάμεσα σε βράχια ανεμοδαρμένα και καταπράσινες απότομες πλαγιές. Ο γέρων Κλήμης, αφού μας περιέγραψε το πώς θα βρίσκαμε το κελί του στην Σκήτη, μας προέτρεψε να ξεκινήσουμε μόνοι. «Εγώ θα ανέβω σιγά- σιγά, προχωρήστε εσείς να πάτε στο Δικαίο.

τοστειλε το mail

Τρέχουν σαν άλογα τα χρόνια φτερωτά κι εγώ κρατιέμαι από την αναπνοή σου




ΒΑΘΙΕΣ ΑΝΑΠΝΟΕΣ

Βαθιές αναπνοές
σαν κτύποι στο κελί μου
τα λόγια σου καλή μου
σ'αυτό το βουητό.

Βαθιές αναπνοές
ανάσες της ερήμου
μικρό λευκό κερί μου
τη φλόγα σου κοιτώ.

Κλείνω τα βλέφαρα τα μάτια ανοιχτά
παίρνω βαθιές αναπνοές απ' τη ζωή σου
τρέχουν σαν άλογα τα χρόνια φτερωτά
κι εγώ κρατιέμαι από την αναπνοή σου...

Βαθιές αναπνοές
αγγελοβάλσαμό μου
σ'αυτόν τον καλπασμό μου
κρυμμένη προσευχή.

Βαθιές αναπνοές
όλα τα σ'αγαπώ σου
πάνω στο πρόσωπό σου
σαν φώτα στη βροχή.

Κλείνω τα βλέφαρα τα μάτια ανοιχτά
παίρνω βαθιές αναπνοές απ'τη ζωή σου
τρέχουν σαν άλογα τα χρόνια φτερωτά
κι εγώ κρατιέμαι από την αναπνοή σου...

 Στίχοι : Ηλίας Κατσούλης
Μουσική : Παντελής Θαλασσινός
Ερμηνεία : Παντελής Θαλασσινός.
Κάποιες από τις φωτογραφίες ανήκουν στον φωτογράφο Γιώργο Τσούμπα
Φωτογραφία τρελογιάννη

Περνούν γι αληθινά της νύχτας τα όνειρα καμιά φορά
 θαρρώ πως ειν' καράβια & πουλιά έτοιμα να πετάξουν
 κι όταν ρωτώ τις μέρες μου γιατί στ' αλήθεια δεν θ' αλλάξουν 
μου λεν πως ταξιδεύουνε στων χρόνων πάνω τα φτερά

«Έρως έρωτι νικάται»!

Η αγάπη ως ουσία της Ασκητικής της Ορθοδοξίας

 Και λέει κανείς, γιατί άραγε σήμερα εμείς οι λιγότερο ασκητικοί χριστιανοί, μας πιάνει ένας τρόμος, όταν ακούμε για άσκηση; Και κάπως αισθανόμαστε άβολα. Γιατί μας έχει διαφύγει αδελφοί μου μια μεγάλη αλήθεια της πίστης μας…. Την συνοψίζει ο Άγιος Ιωάννης της Κλίμακος, σε τρείς λέξεις: «ἔρως ἔρωτι νικᾶται».
   
 Ένας έρωτας λέει, νικιέται απο έναν άλλο, μεγαλύτερο έρωτα…


   Τι είναι εκείνο, που μας κρατάει δεμένους με τα πάθη μας; Τα έχουμε ερωτευτεί!


     Τα έχουμε αγαπήσει, μέσα στήν πτώση μας, μέσα στήν εμπάθεια μας, τα έχουμε σφιχταγγαλιάσει. Είμαστε ερωτευμένοι με τα πάθη μας, με την γαστριμαργία μας, με την πορνεία μας, με την υπερηφάνια μας, τον εγωισμό, την κενοδοξία μας και ολα αυτά…
Και πως θα μπορέσουμε να θεραπευτούμε απο αυτά; Μόνο με επιταγές νομικού τύπου; Δεν πρέπει να είσαι κοιλιόδουλος; Δεν πρέπει να είσαι γαστρίμαργος; Δεν πρέπει να είσαι πόρνος, δεν πρέπει να είσαι υπερήφανος;
     Καλά είναι και αυτά, αλλά εχω την αίσθηση οτι δεν είναι ικανά, να γεμίσουν τον άνθρωπο απο μια φιλότιμη διάθεση να πετάξει απο επάνω του αυτά τα πάθη…
    Ερχεται λοιπόν ο Άγιος Ιωάννης της Κλίμακος και μας λέει, οτι για να πάψουμε να έχουμε αυτούς του έρωτες, τούς έρωτες για τα γήινα πάθη μας, χρειάζεται να έρθει μέσα στήν καρδιά μας ένας μεγαλύτερος έρωτας!
     Οπότε ξαφνικά η άσκησή μας, δεν γίνεται απλώς η αποφυγή κάποιων παθών. Ούτε καν θα λέγαμε η μίμιση κάποιων καλών πράξεων, κάποιων αρετών, αλλά η άσκησή μας πλέων αλλάζει περιεχόμενο, και δεν είναι τόσο »αυτονόητο» αυτό το περιεχόμενο της άσκησης.

Η άσκησή μας θα έλεγα, αρχίζει και μοιάζει με την προσπάθεια που κάνει κάποιος που έχει ερωτευτεί, να πλησιάσει, το πρόσωπο που ερωτεύτηκε…Ας φέρουμε αυτό το παράδειγμα, μην σκανδαλιζόμαστε. Κάποιος αγαπά μια κοπέλα έτσι; Και τι κάνει; Γυρίζει γύρω-γύρω απο το σπίτι της, πηγαίνει και τις μιλάει, ευκαίρος-ακαίρος τις κάνει μια πολιορκία πιο ουσιαστική…

Αυτό ακριβώς γίνεται η άσκηση, όταν την κάνουμε απο Αγάπη.
Από έρωτα και από φιλότιμο, για Τον Χριστό μας.

Η άσκηση πλέον αποκτά ενα δυναμικό χαρακτήρα, δεν είναι απλώς η αποχή απο τα κακά, και το να κάνουμε τα καλά, αλλά είναι κάτι περισσότερο, είναι η προσπάθεια της ψυχής μου να πολιορκήσει τον Χριστό, και να Τον βάλει μέσα της, να Τον ενθρονίσει στήν καρδιά της.
Και αυτό είναι που αλλάζει πλέον και την διάθεση του ανθρώπου, φανταστείτε κάποιον να σας λεέι: Να κάνεις εκείνο! Να κάνεις το άλλο! Να μην κάνεις εκείνο, να μην κάνεις το άλλο…
Αυθορμήτως δημιουργείται και μια αντίδραση, και πολλές φορές πας και κάνεις ακρίβως τα αντίθετα, απο αυτά που σου λέει.
Έρχεται όμως ενα αγαπήμενο πρόσωπο, και σου λέει: αν μ΄αγαπάς, μην με στεναχωρείς, κάνε εκείνο σε παρακαλώ…
Και κατευθείαν αλλάζει η διάθεση σου, αυτή την αλήθεια μας λέει ο Άγιος Ιωάννης της Κλίμακος. Αυτή την αλήθεια μας λέει με άλλα λόγια ο ίδιος ο Κύριος μας… Ο Ιησούς Χριστός:
»Εὰν ἀγαπᾶτέ με.. (λέει στο κατά Ιωάννη Ευαγγέλιο) τὰς ἐντολὰς τὰς ἐμὰς τηρήσατε…»

Να λοιπόν, βάζει την αγάπη στο πρόσωπό Του να νικήσει, τις ψεύτικες αγάπες που μας οδηγούν μακρυά απο τον δρόμο των εντολών Του… Να πως πρέπει λοιπόν ο χριστιανός να ζεί την άσκηση του, να ζεί την πνευματική του προσπάθεια ως ενα αγώνισμα αγάπης. Ως ενα αγώνισμα ερωτικό!
Να γιατί, οι Ασκητές της Εκκλησίας μας δεν έχουν καμία ομοιότητα, με ανθρώπους ιδιόρυθμους, ανθρώπους »παράξενους».
Δεν έχουν αυτήν την παραξενιά οι Ασκητές της Ορθοδόξου Εκκλησίας!

Γιατί; 
Γιατί είναι κατά βάσην άνθρωποι αγάπης.
Είναι άνθρωποι εράσμιοι και ερωτικοί. Είναι άνθρωποι που αγαπούν, και απο αυτή την πλειοδοσία της καρδιάς, στήν αγάπη πρός Τον Χριστό, αποδίδονται ολοένα και περισσότερο σε μεγαλύτερη προσπάθεια, σε μεγαλύτερη άσκηση, σε μεγαλύτερη πολιορκία Του Χριστού.
Ας πολιορκήσουμε και εμείς αδελφοί μου Τον Χριστό με τέτοιο φρόνημα.
π. Γεώργιος Σχοινάς

Πηγή

Παναγία ἡ Ὁδηγήτρια, ὁδηγὸς πρὸς τὴν ἐλευθερία

Κήρυγμα Μητροπολίτου Μόρφου  Νεοφύτου στὴ Θεία Λειτουργία τὴν Κυριακὴ Θ΄ Λουκᾶ ποὺ τελέσθηκε στὸν καθεδρικὸ ναὸ τοῦ Ἁγίου Μάμαντος στὴν κατεχόμενη Μόρφου (19.11.2017). Μετὰ τὴν Ὀπισθάμβωνο εὐχὴ ἀναπέμφθηκε εἰδική εὐχὴ γιὰ τὴν ἀνομβρία ἀπὸ τὸν Πανιερώτατο Μητροπολίτη Μόρφου π. Νεόφυτο ἐνώπιον τῆς εἰκόνας τῆς Παναγίας τῆς Ὁδηγήτριας, ἡ ὁποία εὐρίσκεται ἀναρτημένη στὸ τέμπλο τοῦ ναοῦ, καὶ στὴ συνέχεια ἀκολούθησε ἡ λιτάνευσή της πέριξ τοῦ ναοῦ.

Τέσσερις άνθρωποι από διαφορετικές χώρες το κατέγραψαν με τον φακό τους

Το Άγιο Όρος με την φωτογραφική ματιά τεσσάρων φωτογράφων

«Βλέπουν» διαφορετικά μέσα από τον φακό τους τις εικόνες του Αγίου Όρους, ένας Τούρκος, ένας Σέρβος, ένας Ρώσος, ένας Πολωνός φωτογράφος;
Διαφοροποιείται το φωτογραφικό «βλέμμα» ανάλογα με την πίστη, την θρησκεία, το δόγμα του φωτογράφου;
Αποτυπώνει αλλιώς το ίδιο θέμα -την έννοια του «θείου»- το «μάτι» ενός καθολικού χριστιανού, ενός μουσουλμάνου, ενός ορθόδοξου, διαμαρτυρόμενου ή...άθεου;
«Άγιον Όρος: Κατ΄ εικόνα του φωτογραφικού βλέμματος» είναι ο τίτλος μιας ιδιαίτερης έκθεσης, 56 συνολικά φωτογραφιών -εικονικών αποσπασμάτων του Αγίου Όρους- όπως το είδαν και το κατέγραψαν με τον φακό τους τέσσερις «ξένοι» φωτογράφοι.
Ο Valery Bliznyuk από την ορθόδοξη Ρωσία, ο Ali Borovali, από την μουσουλμανική Τουρκία, ο Zbigniew Kosc, από την καθολική Πολωνία και ο Zoran Purger, από τη Σερβία, «καταθέτουν» ο καθένας τη γνώση, την αίσθηση και την τέχνη τους, σε 56 φωτογραφίες (14 ο καθένας), οι οποίες συνθέτουν το υλικό της έκθεσης φωτογραφίας.

Το Άγιον Όρος υπήρξε και συνεχίζει να είναι, ένας ιδιαίτερος πόλος έλξης για όλους τους δημιουργούς, ιστορικούς, συγγραφείς, ποιητές, ζωγράφους και κυρίως φωτογράφους. Οι τέσσερις φωτογράφοι επισκέφθηκαν πολλές φορές την αθωνική πολιτεία και βίωσαν την εμπειρία του προσκυνητή-περιηγητή, καταγράφοντας μέσα από τον φωτογραφικό τους φακό μοναδικές στιγμές από το φυσικό τοπίο, τις λατρευτικές συνήθειες των μοναχών, τον καθημερινό τους βίο και κατέληξαν να εστιάσουν στα πρόσωπα των γερόντων του Άθω.
Η έκθεση -διοργάνωση της Αγιορείτικης Εστίας της Θεσσαλονίκης- αφού έκανε την μακρά πορεία της, «ταξιδεύει» τώρα στη Βουλγαρία, όπου σε συνεργασία με τον Δήμο Βελίκο Τύρνοβο της γειτονικής χώρας, το Κέντρο Ελληνικής γλώσσας και Πολιτισμού και τη Θεολογική Σχολή του Πανεπιστημίου του Βελίκο Τύρνοβο «Αγ. Κύριλλος και Μεθόδιος», παρουσιάζεται στη δημοτική γκαλερί «Rafael Michailov» από την Παρασκευή, 17 Νοεμβρίου έως και την Κυριακή, 10 Δεκεμβρίου 2017.

Η έκθεση θα είναι ανοιχτή καθημερινά, από Δευτέρα έως Παρασκευή, 09:00-19:00 και Σάββατο, 10:30-19:00.
Υπενθυμίζεται ότι η έκθεση πρωτοπαρουσιάστηκε στη Θεσσαλονίκη, στους εκθεσιακούς χώρους της Αγιορείτικης Εστίας, από τον Σεπτέμβριο του 2015 έως και τον Μάρτιο του 2016.

Ακολούθως μεταφέρθηκε στο Σισμανόγλειο Μέγαρο του γενικού προξενείου της Ελλάδας στην Κωνσταντινούπολη, όπου παρέμεινε από τις 6 έως 28 Μαΐου 2016. Εγκαινιάστηκε από τον Οικουμενικό Πατριάρχη, Βαρθολομαίο, στην Λευκωσία, όπου παρουσιάστηκε, από τις 29 Σεπτεμβρίου έως τις 7 Οκτωβρίου 2016, καθώς και στην πόλη της Κατερίνης, στην οποία παρέμεινε από τις 14 έως 27 Νοεμβρίου 2016. Τελευταία στάση της έκθεσης ήταν το Βελιγράδι, όπου παρουσιάστηκε από τις 29 Μαρτίου έως 20 Μαΐου 2017, στην Κρύπτη του Αγίου Σάββα.
πηγή

Θεωρία της ακτίστου δόξης της Αγίας Τριάδος

Αποτέλεσμα εικόνας για μεταμορφωση
 

Σφάλμα ο φιλοσοφικός στοχασμός περί Θεού!


π. Ι. Ρωμανίδης


Η γνώση της Αγίας Τριάδος είναι γνωστή από την θεοπτική ενέργεια του Θεού. Ο θεούμενος αποκτά προσωπική πείρα ότι η ενέργεια της δόξης της Αγίας Τριάδος είναι άκτιστη.

«Ο θεούμενος, όταν δη την αγία Τριάδα, ξέρει ότι είναι άκτιστη και η δόξα κλπ. Από την εμπειρία της Θεώσεως βγαίνουν όλα αυτά τα πράγματα».

Η θεωρία του ακτίστου Φωτός από τους θεουμένους είναι απλανής, δηλαδή είναι αληθής, δεν υπεισέρχεται ψεύδος, και ο θεόπτης δεν πλανάται. Με «το Άκτιστον αυτοπτικόν όμμα του Θεού» ο θεόπτης διακρίνει το άκτιστο Φως, τόσο από το κτιστό φως του ηλίου, όσο και από το κτιστό φως του διαβόλου, ο οποίος μερικές φορές «μετασχηματίζεται εις άγγελον φωτός» (Β΄ Κορινθίους Ια', 14).

Υπάρχουν σαφείς διαφορές μεταξύ ακτίστου και κτιστού φωτός, όπως βεβαιώνουν οι «πείρα μεμυημένοι».

«Το άκτιστο Φως δεν έχει σχήμα ούτε μορφή ούτε είδος. Γι' αυτό λέγεται άμορφο, ασχημάτιστο, ανείδεο. Αυτό είναι κτύπημα εναντίον του Πλάτωνος, ο οποίος πιστεύει ότι ο άνθρωπος πρέπει να γνωρίση τα είδη, τα αμετάβλητα είδη. Δηλαδή, αυτή η ορολογία καταφέρεται εναντίον του Πλάτωνος. Και, όταν οι Πατέρες λένε ότι είναι ανείδεος η δόξα του Θεού, σημαίνει ότι δεν είναι τα είδη του Πλάτωνος. Γι' αυτό λέμε, ότι αυτή η ορολογία καταφέρεται εναντίον του Πλάτωνος. Και ασχημάτιστος κ.ο.κ.».

Μετά την ενσάρκωση του Δευτέρου Προσώπου της Αγίας Τριάδος η αποκάλυψη του Θεού γίνεται στην ανθρώπινη φύση του Λόγου. Αυτό σημαίνει ότι και η ανθρώπινη φύση του Χριστού γίνεται πηγή της ακτίστου ενεργείας του Θεού, αλλά αυτό που φανερώνεται στον Χριστό, είναι η άκτιστη δόξα της θεότητός Του. Οι Μαθητές του Χριστού αξιώθηκαν μερικές φορές να δουν την άκτιστη δόξα της θεότητος στην ανθρώπινη φύση του Λόγου. Αυτή η αποκάλυψη γίνεται με δύο τρόπους: με τα θαύματα και με την φανέρωση της Βασιλείας του Θεού στο Θαβώρ και στην Πεντηκοστή. Αλλά για το θέμα αυτό θα γίνη λόγος πιο κάτω, στην ενότητα για την ενανθρώπηση του Λόγου.

Από όσα προεκτέθησαν, φαίνεται ότι ο Τριαδικός Θεός υπάρχει, όχι γιατί μας το είπαν οι φιλόσοφοι ούτε γιατί μπορούμε εμείς να αποκτήσουμε λογικές αποδείξεις περί Αυτού, αλλά γιατί οι Προφήτες, Απόστολοι, Πατέρες αξιώθηκαν να δουν την δόξα Του, την Βασιλεία Του, το Φως Του, στον άσαρκο Λόγο της Παλαιάς Διαθήκης και στον σεσαρκωμένο Λόγο της Καινής Διαθήκης.

Οι όροι «υπόσταση», «ουσία», «ενέργεια», «ομοούσιο», «τρόπος υπάρξεως», «άκτιστο» είναι διατύπωση της εμπειρίας των θεουμένων. Δεν πρόκειται για φιλοσοφικούς όρους ούτε για στοχασμούς, αλλά για ρήματα και νοήματα που διατυπώνουν, όσο είναι δυνατόν στην ανθρώπινη γλώσσα, την θεοπτική εμπειρία, για να οδηγήσουν τους ανθρώπους στην μέθεξη της δόξης του Θεού. Όποιος στοχάζεται με αυτούς τους όρους φιλοσοφικώς δεν μπορεί να αποκτήση αυθεντική και καθαρή γνώση της ακτίστου δόξης του Τριαδικού Θεού.


Πηγή: "Εμπειρική Δογματική τής Ορθοδόξου Καθολικής Εκκλησίας κατά τις προφορικές παραδόσεις τού π. Ι. Ρωμανίδη" Τόμος Β΄.  Τού σεβ. Μητρ. Ναυπάκτου και αγ. Βλασίου Ιεροθέου.



Περί τριών πραγμάτων μην βιάζεσαι να μιλάς:
Περί του Θεού - μέχρι να στερεώσεις την πίστη σ’ Αυτόν.
Περί της αμαρτίας του άλλου - μέχρι να θυμηθείς τη δική σου.

Περί της επόμενης ημέρας - μέχρι την αυγή της.


περί καλού και κακού του Αγ Νικολάου Βελιμίροβιτς

5 αντιφλεγμονώδεις τροφές που προλαμβάνουν τις ασθένειες

Unsplash
Όταν ο οργανισμός βάλλεται από ερεθίσματα (όπως πχ. έναν παθογόνο μικροοργανισμό ή μια τοξίνη), αντιδρά.
Το ανοσοποιητικό σύστημά του είναι το «κέντρο ελέγχου»: καθορίζει τον τρόπο αντίδρασης σε κάθε ερέθισμα.
Η φλεγμονή αποτελεί αντίδραση του σώματος σε λοίμωξη, βλάβη ή ερεθισμό.
Πόνοι στην πλάτη ή ημικρανίες μπορούν να αποτελέσουν συμπτώματα φλεγμονής. Αν η φλεγμονή δεν ελεγχθεί και γενικευτεί μπορεί να οδηγήσει σε χρόνιες παθήσεις όπως πχ αρθρίτιδα, καρδιακές παθήσεις, νόσους του εντέρου, Αλτσχάιμερ ή διαβήτη και να επιδεινώσει ασθένειες όπως πχ. το άσθμα.
Το στρες και μια διατροφή που περιλαμβάνει τους «λευκούς εχθρούς» -ζάχαρη, αλάτι, αλεύρι- μπορούν να αφήσουν την φλεγμονή να πάρει διαστάσεις και να «εγκατασταθεί» στο σώμα.
Η διατροφή, λοιπόν, αποτελεί καθοριστικής σημασίας παράγοντα για την πρόληψη και αντιμετώπιση της φλεγμονής.
Ο βραβευμένος σεφ Seamus Mullen μπόρεσε να νικήσει την ρευματοειδή αρθρίτιδα ακολουθώντας μια διατροφή με ιαματικές ιδιότητες για τον οργανισμό του (η πορεία της αντιμετώπισης της ασθένειάς του καταγράφηκε στο βιβλίο Real Food Heals).
«Κατάλαβα ότι η κακή υγεία μου συνδεόταν με την κακή διατροφή που έκανα –μια διατροφή με υδατάνθρακες και ζάχαρη-.
Οι γιατροί εξεπλάγησαν με την πρόοδο που έκανα. 5 τροφές βοήθησαν αποτελεσματικά στην προσπάθειά μου και μου άλλαξαν την υγεία…Aυτές οι τροφές μπορούν να βοηθήσουν δραστικά στην πρόληψη των φλεγμονών και κατ'επέκτασιν των ασθενειών».
  1. Καρύδα: «Την χρησιμοποιώ στη μαγειρική μου σε διαφορετικές μορφές. Για μένα, το λάδι καρύδας με τις αντιφλεγμονώδεις ιδιότητές του μπορεί να γίνει ένας δυνατός σύμμαχος του ανοσοποιητικού συστήματος».
  2.  Αβοκάντο: «Είναι μια από τις υγιεινές τροφές του διαιτολογίου, με υψηλή θρεπτική αξία. Με καλά λιπαρά, φυτικές ίνες. Μειώνει τα επίπεδα της κακής χοληστερίνης και αυξάνει τα επίπεδα της καλής. Με βιταμίνες Β, Κ και Ε.
  3.  Αυγά: «Τα αυγά είναι μια τροφή-θησαυρός για μένα. Τα αυγά μπορούν να προσφέρουν στον οργανισμό βιταμίνες Α, D, E και Κ. Πρωτεΐνες και καλά λιπαρά».
  4.  Σπαράγγια: "Τα σπαράγγια είναι πηγή φυτικών ινών, βιταμίνης A και C. H αντιφλεγμονώδης και αντιοξειδωτική δράση τους τα κατατάσσει ψηλά στη λίστα με τις ευεργετικές τροφές για τον οργανισμό".
       5  Λιπαρά ψάρια: Όπως οι ρέγγες, οι σαρδέλες, ο σολομός, η πέστροφα και ο τόνος. Πηγή ω-3 λιπαρών οξέων απαραίτητων για την ομαλή λειτουργία του οργανισμού.
πηγή

Θανάσης Σκορδαλός ο κορυφαίος λυράρης της Κρήτης!



Στα πανηγύρια μαζεύεται κόσμος πολύς. Υπάρχει λίγος σαματάς, στρίμωγμα, κάποιες φωνές και ανήσυχες ουρές για το αντίδωρο και τον άρτο. Κάποια στιγμή, ο κόσμος φεύγει κι η εκκλησιά αδειάζει. Βάζουμε ηλεκτρική και συγυρίζουμε τη κατάσταση να γίνουνε τα πράγματα όπως πριν. Μάλλον αδύνατο. Τα πράγματα δε θα μπορέσουν να ξαναγίνουν ποτέ ίδια όπως ήταν δηλαδή προτού το πανηγύρι αρχινήσει. Όλος αυτός ο κόσμος μπορεί να μας έβγαλε “απ' την ησυχία” που είχαμε συνηθίσει να 'χουμε στο ναό, ωστόσο ο τελικά ξεκίνησει στην εορτή να έρθει. Όλο και κάτι θ' άφησε λοιπόν. Μη σκέφτεσαι με τη μια το παγκάρι. Υπάρχει και το παρακάλι! Όποια και να 'ναι η διάθεσή μας, όταν πάμε σε μιαν εκκλησιά που γιορτάζει, σίγουρα κάτι θ' αφήσουμε : ένα ευχαριστώ, ένα παρακαλώ, ένα συγνώμη. Αυτά μπολιάζουν στα στασίδια, ανακατεύονται με τη μυρωδιά του λιβανιού που χάνεται και τα λουλούδια στο βάζο -που στην ουσία πεθαίνουν αφού κόπηκαν απ' το χώμα- αγκομαχούν να φωτοσυνθέσουν και βρίσκουνε φως απ' των ανθρώπων τις προσευχές κι έτσι καταφέρνουν κάτι λίγο να ζήσουν παραπάνω. Οι προσευχές δε γεμίζουν ενεργειακά τον τόπο -όπως θα 'λεγε κάποιος της Άπω Ανατολής- αλλά ενωμένες μες το θυμιατήρι γίνονται μια προσευχή, κοινή της Εκκλησίας προς τον Κτίστη. Κι Αυτός απαντάει: σήμερα στο Πανηγύρι μας -μες το Αγιοπότηρο- ήρθε ο Χριστός και σώθηκαμ' όλοι. Τίποτε λοιπόν δεν είναι όπως προχτές. Ήρθαμε δυο μέρες πιο κοντά στης Βασιλείας Του τον Ερχομό. Σα τρίχρονα παιδιά μας πήρε όλους η Παρθένος απ' το χέρι.
Το εκκλησάκι μας σήμερα το πρωί μετά το Πανηγύρι.
π.Ι.
Τὸ κενὸ ὑπάρχει ὅσο δὲν πέφτεις μέσα του. 
 Ὀδ. Ἐλύτης

Η ιδεολογία των κυβερνητικών φιλοδωρημάτων…

Η κυβέρνηση των «αριστερών» ανδρεικέλων αφού ακρωτηριάζει και πελεκίζει καθημερινά τον ελληνικό λαό και με τον ηδονισμό του πωρωμένου δολοφόνου, έρχεται τώρα να εμπορευτεί το φρικώδες έργο της, με του μοίρασμα κάποιων ψίχουλων!!! Εδώ, έξω από τη μοχθηρία του κυβερνητικού εμπαιγμού και της αυθάδους κοροϊδίας του ελληνικού λαού, προωθείται, από την... «αριστερά» του 4ου Ράιχ και η ανάλογη φασιστική φιλοσοφία: Η φιλοσοφία της «φιλανθρωπίας», της «ελεημοσύνης»!!!


Η φιλοσοφία, δηλαδή, της ΥΠΟΤΑΓΗΣ των εξαθλιωμένων στις διαθέσεις «ελεημοσύνης» της ΕΞΟΥΣΙΑΣ.

Με πιο απλά λόγια: Η ιδεολογία της «ελεημοσύνης» και των φιλοδωρημάτων είναι ο εθισμός των ανίσχυρων, τσαλαπατημένων, απελπισμένων και εξαθλιωμένων ατόμων (από τους λήσταρχους και δημίους τους), στο να ΑΝΑΖΗΤΟΥΝ λύσεις παρηγοριάς από τα χέρια των δημίων τους, από τα χέρια των κτηνάνθρωπων της εξουσίας…

Με αυτό το ναρκωτικό της δόλιας «ελεημοσύνης» επιχειρεί και αυτή η «αριστερή» κυβέρνηση, η οποία βρίσκονται στην πρώτη γραμμή της καταλήστευσης, της καταστροφής και της εξαθλίωσης του ελληνικού λαού να ΕΜΠΟΡΕΥΤΕΙ το μακάβριο έργο της (το έργο του νεοταξικού φασισμού που υλοποιεί), καλλιεργώντας ονειρικές καταστάσεις παρηγοριάς, οι οποίες επιχειρούν να ΥΠΟΚΑΤΑΣΤΗΣΟΥΝ τη λαϊκή απελπισία και οργισμένη ενέργεια με την ελεημοσύνη της ΕΞΟΥΣΙΑΣ.

Και μετά κάποιοι αναζητούν το ΦΑΣΙΣΜΟ, όχι στον ΕΦΙΑΛΤΗ που ζούμε με φορεσιές «αριστερές», αλλά στα λείψανα του 3ου Ράιχ, τα οποία αποτελούν τους χρήσιμους προβοκάτορες του 4ου Ράιχ…

πηγή
 .

 Τους έλεγε ότι είναι ψεύτης,
αλλά δεν τον πίστευαν.
Τους απαριθμούσε ένα προς ένα
τα ψέματα που τους είχε πει,
αλλά και πάλι δεν τον πίστεψαν.

Στο τέλος, άρχισε να κλαίει αληθινά
για την εθελότυφλη ευπιστία τους,
και αυτοί άρχισαν να τον χειροκροτούν εύθυμα.
Τότε κατάλαβε πια,
ότι εκείνοι,
ήταν μεγαλύτεροι ψεύτες από τον ίδιο.

Γ.Γ.Γ.

Τρίτη, 21 Νοεμβρίου 2017

ΓΕΡΟΝΤΑΣ ΙΑΚΩΒΟΣ : Σημείο Θεού στην εποχή μας

Εισήγησις π. Παύλου Ιωάννου, Μητροπολίτου Σισανίου - Σιατίστης

Άρης Σερβετάλης: «Πιστεύω στη διαδρομή της μετάνοιας, της κάθαρσης και της θέωσης.»

                                                                                 

 Ο ηθοποιός μιλά με αφορμή την παράσταση «Ριχάρδος Β΄»

Ενσαρκώνοντας έναν βασιλιά που πέφτει, που ο τίτλος, η ιδιότητα και η εξουσία αποσπώνται βίαια από το πρόσωπό του, εξωθώντας τον να επιστρέψει στον εαυτό, ο ηθοποιός Άρης Σερβετάλης μάς μιλά για την παράσταση «Ριχάρδος Β΄».

Ο Άρης Σερβετάλης βιώνει - μέσα από τον ρόλο του - την τραγωδία της επίγνωσης ενός κόσμου που απελευθερώνεται από την αυταπάτη, και μιλά για την παράσταση και για την τοποθέτησή του απέναντι στις δύσκολες καταστάσεις.


Σκιαγραφείστε μας τον χαρακτήρα του Ριχάρδου Β΄.

- Ριχάρδος. Βασιλιάς Ριχάρδος. Ένας νεαρός μονάρχης. Μια επηρμένη προσωπικότητα. Ένα φερέφωνο των κολάκων. Σαρκάζει και υποκρίνεται, εγκλωβισμένος μέσα στη λάμψη της αυταρέσκειάς του. Σκληρός, δίχως συναισθηματισμούς, εκφέροντας τους πιο λυρικούς και ποιητικούς λόγους. Ένας βασιλιάς που εκθρονίζεται και βεβηλώνεται, που γίνεται σκλάβος της δυστυχίας του και που υποτάσσεται σε αυτήν σαν βασιλιάς. 
Ένα πρόσωπο που συνειδητοποιείται, όταν στερηθεί το βασιλικό του στέμμα. Όταν αποποιηθεί τον τίτλο του και την ιδιότητά του...
                                                                                              
                                          

Πού τον οδηγεί η πτώση του από τον θρόνο;


- Στη συνειδητοποίηση πως δεν είναι εφικτό να είσαι ευχαριστημένος με τίποτα, ώσπου να βρεις την ησυχία, βλέποντας πως τίποτα δεν είσαι...

Τι επιχειρεί να αναδείξει η παράσταση;

- Την πορεία του ανθρώπου από την απόλυτη καταξίωση στη βεβήλωση και την αποκαθήλωση. Τον μεγάλο μηχανισμό της εξουσίας που αντικαθιστά ανθρώπους και μένει αναλλοίωτος μέσα στην ιστορία. Ένα παραμύθι που αφηγείται τον τρόπο που η “ιδιότητα” καταπίνει το “πρόσωπο”...

- Στο δικό μας ζοφερό παρόν και μέλλον, ποια είναι τα κυρίαρχα συναισθήματά σας για όσα συμβαίνουν;

Η τοποθέτησή μου απέναντι στα γεγονότα που κλονίζουν είναι ίδια με αυτήν, που θα είχα σε μια μεγάλη περίοδο ενός χειμώνα ακραίων καιρικών φαινομένων. Επιφυλακτικότητα, πίστη και υπομονή...

Πιστεύετε σε μία - έστω και μακρινή - εξυγίανση;


- Πιστεύω στη διαδρομή της μετάνοιας, της κάθαρσης και της θέωσης. 
Σε μια προσωπική εξυγίανση...

(Πηγή: naftemporiki.gr)
Σχόλιο Π. κοινωνίας: Άξια προσοχής και ομολογία, τα λόγια ενός σύγχρονου ηθοποιού και πιστού χριστιανού, μου θύμισαν εκείνα του Αγίου Παϊσίου, που έλεγε πως:
'' Όταν διορθώσω εγώ τον εαυτό μου, διορθώνεται ένα κομμάτι της Εκκλησίας, (και της κοινωνίας) οπότε μπορούμε να συνεννοηθούμε...''
Παλαιότερα είχε επίσεις εκφράσει την αγάπη του για την Ορθόδοξη πίστη...

''Διαβάζω τον Άγιο Παισιο, τον Άγιο Νικόλαο Βελιμίροβιτς. Μου αρέσει να διαβάζω βίους Αγίους. Μία ιδιαίτερη σχέση έχω με τον Άγιο Διονύσιο τον Αρεοπαγίτη, και τον Ιωάννη τον Πρόδρομο.

Επισκέπτομαι ένα συγκεκριμένο μοναστήρι στη Πελοπόννησο, κοντά στη Δημητσάνα, είναι αφιερωμένο στον Τίμιο Πρόδρομο...'' ~ Άρης Σερβετάλης
Σχετική εικόνα
Εύχομαι στόν αδερφό μας, με την βοήθεια του Χριστού να βαδίσει αυτή την διαδρομή, που γνωρίζει πως είναι η μόνη απάντηση, σε ολα το νόημα της ανθρώπινης ύπαρξης...


~ Ὁμιλία Ἀρχιμ. Σάββα Ἁγιορείτου εις την Πατερική Θεολογία, π. Ἰωάννη Ρωμανίδη''

Ὁ ρόλος τῆς Ἐκκλησίας εἶναι νά θεραπευτεῖ ἡ ψυχή τοῦ ἀνθρώπου. Νά θεραπευτεῖ ὁ νοῦς τοῦ ἀνθρώπου, πού εἴπαμε πώς εἶναι ἡ κύρια δύναμη τῆς ψυχῆς. Καί τί σημαίνει θεραπεία; Νά ἀποβάλει τόν σκοτισμό. Νά ξεσκοτιστεῖ. Γιά νά μπορέσει νά δεῖ τόν Θεό...

Πήγαιναν γιά παράδειγμα οἱ ἄνθρωποι στόν Ἅγιο Πορφύριο ἤ στόν Γέροντα Παΐσιο καί, πρίν ποῦνε τήν ἐρώτηση, ἐκεῖνοι τούς ἔλεγαν τήν ἀπάντηση στό πρόβλημά τους. Πῶς γινόταν αὐτό; Ἀκριβῶς ἐπειδή εἶχαν μέσα τους τή νοερά προσευχή, τή νοερά ἐνέργεια καί τό διορατικό χάρισμα...

Δέν τά ἔχει δώσει μόνο στούς ἁγίους· σέ ὅλους τά ἔχει δώσει. Γιατί ὅμως δέν τά ἔχουμε ἐμεῖς φανερά κι ἐνεργά; Διότι ὑπάρχει αὐτός ὁ σκοτισμός τῆς ψυχῆς ἀπό τίς ἁμαρτίες καί τά πάθη...
''

 πηγή

Ο Μικρος Νικολας.....Με τον χορο των ''Βουτηχταδων''

ΑΦΙΕΡΩΜΑ του ΓΕΡΜΑΝΙΚΟΥ ZDF στο ελληνικό αυτοκίνητο PONY!

ΔΕΙΤΕ ΚΑΙ ΚΛΑΨΤΕ...

Ἡ ἀγάπη δὲν εἶναι νὰ κοιτάζουμε ὁ ἕνας τὸν ἄλλο, ἀλλά νὰ βλέπουμε μαζί πρὸς τὴν ἴδια κατεύθυνση.


Α. Ντε Σἐντ Ἐξιπερί

Δευτέρα, 20 Νοεμβρίου 2017

Ω γλυκυτάτη, και πράγμα και όνομα, Μαριάμ,δεν ημπορώ να χορτάσω τους επαίνους των μεγαλείων σου!

 

 

ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΔΗΜΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ

Από την "Ερμηνεία εις την ενάτην
Ωδήν της Παρθένου και Θεοτόκου Μαρίας"

Ω γλυκυτάτη, και πράγμα και όνομα, Μαριάμ, τι πάθος είναι τούτο, όπου αισθάνομαι εις τον εαυτόν μου; Εγώ δεν ημπορώ να χορτάσω τους επαίνους των μεγαλείων σου! Όσον γαρ περισσότερον τα επαινώ, τόσον περισσότερον τα ορέγομαι, και ο πόθος μου επ' άπειρον προβαίνει, και η επιθυμία μου ακόρεστος γίνεται· διό και πάλιν επιθυμώ να τα επαινέσω. Τοσούτον είναι θαυμαστά τα μεγαλεία σου Θεοτόκε, ώστε όπου όλοι, οι περί τας λογικάς τέχνας και επιστήμας καταγινόμενοι, θεωρούντες νοερώς ταύτα εφιλοτιμήθησαν, ο καθ' ένας εξ' αυτών να σε επαινέση με τα της τέχνης και επιστήμης του ίδια. Και οι μεν Γραμματικοί σε ονομάζουν, μετά του Υιού σου, Άλφα και Ωμέγα· αρχήν των του Θεού θαυμάτων και τέλος των αυτού διδαγμάτων· οι δε λογικευόμενοι σε καλούν μέσον όρον των ιδικών τους συλλογισμών. Διότι, καθώς εν εκάστω συλλογισμώ αποδεικνύεται εν καθ' ετέρου δι ετέρου, τοιουτοτρόπως και δια μέσου σού απεδείχθη το εν, ήτοι ο υπερούσιος Λόγος και Θεός, καθ' ετέρου, ήτοι μετά της ανθρωπίνης φύσεως, και εν πρόσωπον και μία υπόστασις μετ' αυτής εχρημάτισεν. Οι ρήτορες εσένα ονομάζουν πολυσύνδετον ζωντανόν και έμψυχον επίλογον και ανακεφαλαίωσιν όλων των αρετών και χαρισμάτων, όσα εμοιράσθησαν εις όλα τα κατά μέρος κτίσματα, ουράνια και επίγεια. Οι Αριθμητικοί εσένα λέγουν ότι πλουτείς την κατ' αυτούς αναλογίαν· διότι, ον λόγον και σχέσιν έχει ο ουράνιος Πατήρ προς τον Χριστόν, τον αυτόν έχεις και συ, η επίγειος Μήτηρ, προς τον αυτόν Χριστόν. Εσένα οι Γεωμέτραι νοούν κύκλον ευρυχωρότατον· επειδή εχώρησας εν τη αγιωτάτη κοιλία σου όλον το τρίγωνον, ήγουν αυτήν την υπερούσιον και αχώρητον Τριάδα, με το να έγινες Μήτηρ μιας των αυτής Αγίων Υποστάσεων· αλλά και κέντρον οι αυτοί σε ονομάζουν, εν ω στήσας τον διαβήτην του ο νοητός ευκλείδης και αριστοτέχνης Λόγος, εγύρισε παγκάλλιστα όλην την περιφέρειαν της ενσάρκου Οικονομίας του. Εσένα καλούν οι Μουσικοί και Ιεροψάλται, τώρα άκρον και μέγα Μαθηματάριον και Οικηματάριον, τώρα δις δια πασών συμφωνίαν και πάγχορδον αρμονίαν τε και επταφωνίαν, και τώρα σε παρομοιάζουν με την εναρμόνιον λύραν· επειδή με το μέσον της μιας εκ των τριών θεϋπόστατων χορδών, την οποίαν εβάστασας εν τη κοιλία και ταις αχράντοις χερσί σου, εμελώδησας ένα μέλος, όπου εγλύκανεν όλα τα ουράνια, άμα και τα επίγεια.
Εσένα οι Αστρονόμοι, τώρα μεν, σφαίραν πολύαστρον ονομάζουν· καθώς γαρ εκείνη είναι πεπυκνωμένη με τα αμέτρητα άστρα, έτσι και συ είσαι πεπυκνωμένη με τα αναρίθμητα φωταυγή χαρίσματα του αγίου Πνεύματος· τώρα δε, Σελήνην αργυροειδή και ολόφωτον· καθώς γαρ η Σελήνη, πανσέληνος ούσα, γεμίζει και πλουτίζει τα δεκτικά σώματα των εκείνης απορροιών, έτσι και συ γεμίζεις και πλουτίζεις τους Ορθοδόξους με τας ποικιλλοτρόπους απορροίας των θεομητορικών σου χαρίτων. Και τώρα, Πλειάδα σε ονομάζουν, ήτοι Πούλιαν, διότι, καθώς η Πούλια φυλάττει αχώριστον τον σύνδεσμον και την ένωσιν, είτε των επτά αστέρων της, κατά τους παλαιούς, είτε των τεσσαράκοντα κατά τους νεώτερους Αστρονόμους, και μάλιστα τον Γαλιλαίον, δια του τηλεσκοπίου θεωρήσαντα τούτους, έτσι και συ φυλάττεις συνδεδεμένους εν τη αγάπη πάντας τους προς σε ευλαβείς Ορθοδόξους και φαίνεσαι ωσάν μια φιλόστοργος όρνις, συναγμένα έχουσα τα νοσσία σου. Και οι μεν Ηθικοί, εσένα φημίζουν άριστον μετά Θεόν αγαθόν και πληρεστάτην ευδαιμονίαν· οι δε Οπτικοί, εσένα γνωματεύουν θαυμάσιον τηλεσκόπιον, δια μέσου του οποίου απεκαλύφθη η προαιώνιος και κεκρυμένη βουλή του Θεού και ημείς οι χριστιανοί, ακριβέστερον ορώμεν, δι' αυτού, τα πόρρω όντα και απόκρυφα του Θεού μυστήρια. Εσένα οι Μηχανικοί υποθέτουν υπομόχλιον ενεργητικώτατον, επάνω εις το οποίον ο μηχανικώτατος Αρχιμήδης και μέγας αρχιτέκτων Θεός, επιστηρίξας τον ιδικόν του μοχλόν, εκίνησεν όχι μόνον όλην την γήν, αλλά και όλον τον ουρανόν και, ούτω, μετέστησεν αυτά από την φθορά εις την αφθαρσίαν και από την τροπήν εις την ατερψίαν. Οι δε Φυσικοί θαύμα θαυμάτων υπερφυές σε ονομάζουν· ακολουθούντες γαρ εις τους φυσικούς των κανόνας και νόμους, δεν δύνανται να νοήσουν το ιδικόν σου Μυστήριον· πώς δηλαδή διέμεινας Παρθένος εν τω τόκω και μετά τόκον! Πώς σώμα δια σώματος χωρεί, χωρίς καμμίαν διαφθοράν! Πώς ο Θεός σαρξ γίνεται και πώς περατούται το άπειρον! Άπερ κατά φυσικόν λόγον πάντη υπάρχει αδύνατα. Οι Μεταφυσικοί, εσένα νοούν αφηρημένην και θεωρητικήν αλήθειαν, θείον σκοπόν και τελειότητα τελειοτήτων. Εσένα οι των θείων Γραφών έμπειροι αποκαλούν ακροστιχίδα πάντων των Προφητών· πίνακα των δύο διαθηκών· υπόθεσιν των Αποστόλων· ύλην των πατέρων και Διδασκάλων· στερέωμα των Μαρτύρων· παρηγορίαν των Οσίων· της νοεράς προσευχής διδάσκαλον, της ταπεινώσεως εισηγήτριαν, της αγάπης της διπλής παράδειγμα έμψυχον, ίνδαλμα παρόμοιον της αρχικής ωραιότητος· θαύμα των Αγγέλων, άγαλμα της φύσεως, ανδριάντα θεόγλυπτον· Θεού αμίμητον μίμημα, ύλην παναρμόνιον του λόγου της σωματώσεως, φανέρωσιν των της θείας ακαταληψίας βυθών· εργαστήριον της ενώσεως των συνελθουσών επί Χριστού φύσεων· και, δια να είπω το τελευταίον και έσχατον, εσένα Θεοτόκε οι θεολόγοι ονομάζουν Μεθόριον Κτίστου και κτίσεως, τιμιωτέρα των Χερουβείμ, ενδοξοτέραν ασυγκρίτως των Σεραφείμ, Θεόν μετά Θεόν και της Αγίας Τριάδος τα δευτερεία έχουσαν. 
πηγή

Ὅποιος παλεύει μέ τά πάθη του ἐκπληρώνει τίς ἐντολές τοῦ Κυρίου

Όσιος Θεοφάνης ο Έγκλειστος

 Ὁ δρόμος τοῦ χριστιανοῦ εἶναι γεμᾶτος ἐμπόδια, πού γίνονται ὁλοένα καί πιό πολλά. Ἀγωνισθεῖτε λοιπόν μέ ἀνδρεία καί ἡρωϊσμό, ἀκολουθώντας τόν Ἀπόστολο Παῦλο. Ὅποιος παλεύει μέ τά πάθη του ἐκπληρώνει τίς ἐντολές τοῦ Κυρίου. Ἀνάλογα μέ τόν ἀγῶνα του ἐξαγνίζεται. Καί ἀνάλογα μέ τόν ἐξαγνισμό του πλησιάζει τόν Κύριο, πού ὑποσχέθηκε ὅτι: «ἐλευσόμεθα καί μονήν ποιήσομεν» (Ἰωάν.14, 23) στήν καθαρή καρδιά».

 «Ὅταν ψυχραίνεται ὁ ζῆλος γιά τήν πνευματική ζωή πρέπει μέ κάθε τρόπο νά τόν θερμαίνουμε καταφεύγοντας μέ φόβο καί τρόμο στόν Θεό. Ἡ ραθυμία, ἡ ἀκηδία, ἡ ἀθυμία, ἡ κατάθλιψη τοῦ πνεύματος καί τοῦ σώματος θά μᾶς ἔρχονται καί καμιά φορά θά μᾶς ταλαιπωροῦν ἀρκετό καιρό. Δέν πρέπει νά δειλιάζουμε. Θά παραμένουμε σταθεροί καί ἀνδρεῖοι στίς ἀρχές μας, ἐκτελώντας μέ ὑπομονή τά καθήκοντά μας .
 Ας μην πιστεύουμε ότι θα έχουμε πάντοτε εσωτερική θέρμη ή ότι θ’ απολαμβάνουμε διαρκώς εσωτερική γλυκύτητα. Αυτό μην το ελπίζετε. 
 Αντίθετα, να περιμένετε συχνά ξαφνικές μεταπτώσεις. Γι’ αυτό όταν σας πολεμά η ακηδία και η κατάθλιψη, να τις αντιμετωπίζετε σαν κάτι συνηθισμένο στην πνευματική ζωή. Δεν επιτρέπεται να γογγύζουμε. Ας κάνουμε υπομονή την περίοδο αυτή και θα έρθουν φωτεινές ημέρες. Έχετε θάρρος και αγωνισθείτε στην προσευχή. Είναι πηγή παρηγοριάς, Είναι φωτισμός στους λογισμούς και δύναμη στον αγώνα.

 Οι θλίψεις στην παρούσα ζωή είναι περισσότερες από τις χαρές. 

 Άλλοτε τις στέλνει ο Θεός για να ξυπνήσουμε από τον πνευματικό ύπνο, να σταματήσουμε τις αμαρτίες, να καθαρισθούμε με την μετάνοια.
 Και άλλοτε τις στέλνει για να υποταχθούμε περισσότερο σ’ Αυτόν που όλα τα ρυθμίζει. 
Να δείξουμε ανδρεία και υπομονή δοξάζοντάς Τον. Σε κάποια απ’ αυτές τις αιτίες οφείλονται και οι δικές σας θλίψεις. Εξετάζεται λοιπόν τον εαυτό σας, ειρηνεύεται και εμπιστεύεσθε στο θέλημα του Θεού, το σοφό και άγιο. 
«Σας κυνηγά η μια συμφορά μετά την άλλη; Ξέρετε τι σημαίνει αυτό; Ο Θεός σας θυμήθηκε! Δεν είναι συνηθισμένο να σκέφτεται κανείς έτσι, αλλά αυτή είναι η αλήθεια. Και σας θυμήθηκε ο Θεός όχι με οργή, αλλά με έλεος. 
Βέβαια εσείς νιώθετε μόνο τη στέρηση και τον χαμό. Δεν βλέπεται όμως το έλεος που βρίσκεται πίσω από αυτά και μέσα σ’ αυτά.» 
«Σας συκοφάντησαν άδικα; Υπομείνετε καρτερικά. Θα θεωρηθεί αυτό επιτίμιο για εκείνα που πραγματικά φταίτε. Από την άποψη αυτή η συκοφαντία είναι μία πρόνοια του Θεού για εσάς. Πρέπει λοιπόν να έχετε ειρήνη με τους συκοφάντες σας, όσο και αν αυτό σας φαίνεται δύσκολο.» 

«Η υγεία σας κλονίσθηκε. Κλονισμένη υγεία μπορεί να σημαίνει και κλονισμένη σωτηρία, όταν από τα χείλη του ασθενούς ακούγονται γογγυσμοί και κραυγές απελπισίας. Είθε ο Κύριος να σας βοηθήσει να απαλλαγείτε από τη συμφορά αυτή. 
 Η υγεία και η αρρώστια είναι και τα δύο μέσα σωτηρίας, όταν τα εκμεταλλευόμαστε με το πνεύμα της πίστεως στον Θεό που μας αγαπά και προνοεί για εμάς. Τα ίδια όμως είναι και μέσα καταστροφής, όταν τα αντιμετωπίζουμε με λανθασμένη νοοτροπία.» Συμφιλιωθείτε λοιπόν με τη δοκιμασία σας. Υπομείνετέ την με υποταγή στον Κύριο, πιστεύοντας ότι έτσι θα ευεργετηθείτε και εσείς και οι οικείοι σας. Θυμηθείτε και την καρτερία των αγίων μαρτύρων, οι οποίοι μετά τα βασανιστήρια παρέμεναν στη φυλακή πέντε, δέκα ή και είκοσι ακόμη χρόνια έχοντας ανακούφιση και απόλαυση την ζωντανή ελπίδα του Παραδείσου. 

πηγή :Αποσπάσματα από το βιβλίο «Απάνθισμα Επιστολών-Οσίου Θεοφάνους του Εγκλείστου», Ιερά Μονή Παρακλήτου, 2008

Ποῖος πταίει; Ἢ μᾶλλον, ποῖος ΔΕΝ πταίει; Καὶ ἐπὶ τὸ Ἁγιογραφικώτερον, τίς καθαρὸς ἀπὸ ῥύπου;

Φωτογραφία της Ludmilla Simone.

Παραμύθι με λυπημένο τέλος


Στίχοι:  
Μιλτιάδης Πασχαλίδης
Μουσική:  
Μιλτιάδης Πασχαλίδης




Κάποτε γνώρισα μια λίμνη
μάτια μου, μάτια μου
κάποτε γνώρισα μια λίμνη
που ‘θελε να ‘ναι θάλασσα

Και κάθε που χαράζει
την τρώει το μαράζι
και κάθε που χαράζει
την τρώει το μαράζι

Κάποτε αντάμωσα μια πέτρα
μάτια μου, αχ μάτια μου
κάποτε αντάμωσα μια πέτρα
που ‘θελε βράχος να γενεί

Και κάθε που χαράζει
την τρώει το μαράζι
και κάθε που χαράζει
την τρώει το μαράζι

Κάποτε αγάπησα μια κόρη
μάτια μου, μαύρα μάτια μου
που ρωτούσε κάθε αγόρι
πότε γυναίκα θα γενεί

Και κάθε που χαράζει
την τρώει το μαράζι
και κάθε που χαράζει
την τρώει το μαράζι

Έχουν περάσει χρόνοι δέκα
μάτια μου, αχ μάτια μου
η κόρη γίνηκε γυναίκα
μα εγώ απόμεινα παιδί

Και κάθε που χαράζει
με τρώει το μαράζι
και κάθε που χαράζει
με τρώει το μαράζι

Τις καρδιές των ανθρώπων της τωρινής πονηρής γενεάς, εκτός λίγων εξαιρέσεων, αντί να αναπαύεται το πνεύμα του Κυρίου, αναπαύεται το πνεύμα του διαβόλου, και γι’ αυτό καταντήσαμε σ’ αυτό το χάλι.

 Γέροντας Φιλόθεος Ζερβάκος

Η οικουμενιστική προπαγάνδα του "ΑΜΕΝ"

Υπάρχει “άγιος” αιρετικός;



Η εορτή της Υψώσεως του Τιμίου Σταυρού στον Ιερό Ναό Αγίου Καραμπέτ Αρμενίων Ορθοδόξων Αθήνας
katanixis:Μετά από σχετική ανάρτηση στο facebook θα επιχειρήσουμε να ρίξουμε λίγο φως στο θέμα.

1) Η δημοσίευση βρίσκεται στην κατηγορία σε ξεχωριστή κατηγορία, που αναφέρεται σε άλλες θρησκείες. Υπάρχει άλλη κατηγορία π.χ. για τους καθολικούς.
Οπότε αναμφίβολα δεν πρόκειται για Ορθόδοξη εκκλησία.
2) Το σχετικό δημοσίευμα όμως, είναι έτσι γραμμένο, που μπορεί πολύ εύκολα να προκαλέσει σύγχυση στον ανυποψίαστο αναγνώστη. Στην πραγματικότητα αναφέρεται σε μια λατρευτική σύναξη, ετεροδόξων και μάλιστα καταδικασμένων αιρετικών.
Πρόκειται για δημοσίευση μιας επίσημης ανακοίνωσης της οικείας κοινότητας, που έχει κάθε δικαίωμα να εκφράζεται όπως επιθυμεί για την πίστη του.
3) Η σκοπιμότητα, η στρατηγική του αρχισυντάκτη του μέσου, είναι η συναισθηματική ταύτιση με τους άλλους, που τόσα χρόνια τους "στιγματίζαμε" και δεν είχαμε ούτε "κοινωνία" ούτε είχανε βήμα σε μέσα πανελλαδικής εμβέλειας. Να μας παρουσιάσει με κάποιον τρόπο πως τον ίδιο Σταυρό προσκυνούμε, Ορθόδοξοι εμείς Ορθόδοξοι και αυτοί, Ιερό Ναό εμείς το ίδιο και αυτοί, Αγίους έχουμε εμείς "Άγιο Καραμπέτ" και αυτοί. Επιχειρείται να αμβλυνθούν οι διαφορές και να τονιστούν όσα μας ενώνουν.
4) Ο ιδιοκτήτης του μέσου είναι ο υπεύθυνος τύπου του Οικουμενικού Πατριαρχείου.

Δείτε την είδηση εδώ