Κυριακή, 18 Φεβρουαρίου 2018

«Ήθελον δάκρυσιν εξαλείψαι, τών εμών πταισμάτων Κύριε τό χειρόγραφον, καί τό υπόλοιπον τής ζωής μου, διά μετανοίας ευαρεστήσαί σοι, αλλ' ο εχθρός απατά με, καί πολεμεί τήν ψυχήν μου. Κύριε, πρίν εις τέλος απόλωμαι, σώσόν με. .»

τρελογιαννης


Φίλοι και φίλες της παράγκα μας , συγχωρέστε μας κι ο Θεός συγχωρέσει σας!

  Καλό στάδιο , 

καλή συμμετοχή στην πείνα των ταπεινών 
και καταφρονεμένων , στην πείνα και δίψα 
του σύμπαντος κόσμου για το αρχαίον κάλλος που απωλέσαμε λόγω της υπερφίαλης αφροσύνης μας...

τρελογιάννης

τρελογιάννης

Ο κατανυκτικός εσπερινός της συγχώρησης


sygnomi_mesa_fin
Φτάνοντας στην πιο ιερή περίοδο της Εκκλησίας μας, τη Μεγάλη Τεσσαρακοστή, έχουμε αφήσει πίσω μας τις τρεις πρώτες εβδομάδες του Τριωδίου, που ήταν η περίοδος της προετοιμασίας και της βαθμιαίας προσέγγισης στην περίοδο της νηστείας. Η Εκκλησία μας από τη Δευτέρα της πρώτης από τις επτά εβδομάδες της Σαρακοστής εισέρχεται σε μια περίοδο αγώνα. Αυτή την πρώτη εβδομάδα την ονομάζουμε Καθαρή Εβδομάδα και την πρώτη μέρα της, όπως γνωρίζεις, τη λέμε «Καθαρά Δευτέρα».
esperinos-agapis-19
Βέβαια, όπως συμβαίνει καθημερινά, η ακολουθία του 24ώρου αρχίζει με τον Εσπερινό, ο οποίος ψάλλεται το απόγευμα της προηγούμενης μέρας. Άρα ο Εσπερινός της Καθαρής Δευτέρας ψάλλεται την Κυριακή το απόγευμα. Αυτή η τελευταία Κυριακή πριν την Καθαρή Δευτέρα είναι η Κυριακή της Τυρινής ή Τυροφάγου. Ο Εσπερινός που γίνεται το απόγευμα της μέρας αυτής λέγεται  κατανυκτικός εσπερινός ή εσπερινός της συγχωρήσεως

Οι Χριστιανοί δεν είναι καλό να μπουν σ΄ αυτή την ιερή περίοδο της Εκκλησίας έχοντας οποιοδήποτε βάρος στην ψυχή τους και κυρίως με τους άλλους. Έτσι, τη μέρα αυτή σ΄ όλους τους ενοριακούς ναούς, αμέσως μετά τον Εσπερινό, όλοι οι πιστοί περνούν μπροστά από τον ιερέα που στέκεται στην Ωραία Πύλη. Ο ιερέας ζητά συγχώρεση από όλους και στη συνέχεια όλοι περνούν μπροστά από μπροστά του, φιλούν το χέρι του και ζητούν κι αυτοί συγχώρεση. Είναι ο Εσπερινός της συμφιλίωσης, της ενότητας και της αδελφοσύνης.
Στις πόλεις μάλιστα η ακολουθία του Εσπερινού γίνεται λίγο νωρίτερα και στη συνέχεια οι ιερείς πηγαίνουν στον μητροπολιτικό ναό για να «συγχωρεθούν» με τον επίσκοπο. Έτσι ο κλήρος και ο ορθόδοξος λαός μπορούν να προχωρήσουν αδελφωμένοι στην πνευματική πορεία της Σαρακοστής, που θα κορυφωθεί με την Μεγάλη Εβδομάδα.

Στὴν ἀρχαία Ἐκκλησία ὁ βασικὸς σκοπὸς τῆς Σαρακοστῆς ἦταν νὰ προετοιμαστοῦν οἱ Κατηχούμενοι, δηλαδὴ οἱ νέοι ὑποψήφιοι χριστιανοί, γιὰ τὸ βάπτισμα πού, ἐκεῖνο τὸν καιρό, γίνονταν στὴ διάρκεια τῆς ἀναστάσιμης Θείας Λειτουργίας. Ἀλλὰ ἀκόμα καὶ τώρα ποὺ ἡ Ἐκκλησία δὲν βαφτίζει πιὰ τοὺς χριστιανοὺς σὲ μεγάλη ἡλικία καὶ ὁ θεσμὸς τῆς κατήχησης δὲν ὑπάρχει πιά, τὸ βασικὸ νόημα τῆς Σαρακοστῆς παραμένει τὸ ἴδιο. Γιατί, ἂν καὶ εἴμαστε βαφτισμένοι, ἐκεῖνο ποὺ συνεχῶς χάνουμε καὶ προδίνουμε εἶναι ἀκριβῶς αὐτὸ ποὺ λάβαμε στὸ Βάπτισμα. Ἔτσι τὸ Πάσχα γιὰ μᾶς εἶναι ἡ ἐπιστροφή, ποὺ κάθε χρόνο κάνουμε, στὸ βάπτισμά μας καὶ ἑπομένως ἡ Σαρακοστὴ εἶναι ἡ προετοιμασία μας γι᾿ αὐτὴ τὴν ἐπιστροφὴ - ἡ ἀργὴ ἀλλὰ ἐπίμονη προσπάθεια νὰ πραγματοποιήσουμε τελικὰ τὴ δική μας διάβαση», τὸ Πάσχα» μας στὴ νέα ἐν Χριστῷ ζωή. Τὸ ὅτι, καθὼς θὰ δοῦμε, οἱ ἀκολουθίες στὴ σαρακοστιανὴ λατρεία διατηροῦν ἀκόμα καὶ σήμερα τὸν κατηχητικὸ καὶ βαπτιστικὸ χαρακτήρα, δὲν εἶναι γιατὶ διατηροῦνται «ἀρχαιολογικὰ» ἀπομεινάρια, ἀλλὰ εἶναι κάτι τὸ ζωντανὸ καὶ οὐσιαστικὸ γιὰ μᾶς. Γι αὐτὸ κάθε χρόνο ἡ Μεγάλη Σαρακοστὴ καὶ τὸ Πάσχα εἶναι, μιὰ ἀκόμα φορά, ἡ ἀνακάλυψη καὶ ἡ συνειδητοποίηση τοῦ τί γίναμε μὲ τὸν «διὰ βαπτίσματός» μας θάνατο καὶ τὴν ἀνάσταση.

Ἕνα ταξίδι, ἕνα προσκύνημα! Καθὼς τὸ ἀρχίζουμε, καθὼς κάνουμε τὸ πρῶτο βῆμα στὴ χαρμολύπη» τῆς Μεγάλης Σαρακοστῆς βλέπουμε - μακριά, πολὺ μακριὰ - τὸν προορισμό. Εἶναι ἡ χαρὰ τῆς Λαμπρῆς, εἶναι ἡ εἴσοδος στὴ δόξα τῆς Βασιλείας. Εἶναι αὐτὸ τὸ ὅραμα, ἡ πρόγευση τοῦ Πάσχα, ποὺ κάνει τὴ λύπη τῆς Μεγάλης Σαρακοστῆς χαρά, φῶς, καὶ τὴ δική μας προσπάθεια μιὰ πνευματικὴ ἄνοιξη». Ἡ νύχτα μπορεῖ νὰ εἶναι σκοτεινὴ καὶ μεγάλη, ἀλλὰ σὲ ὅλο τὸ μῆκος τοῦ δρόμου μιὰ μυστικὴ καὶ ἀκτινοβόλα αὐγὴ φαίνεται νὰ λάμπει στὸν ὁρίζοντα. Μὴ καταισχύνῃς ἡμᾶς ἀπὸ τῆς προσδοκίας ἡμῶν, Φιλάνθρωπε!»


+π.Αλεξ.Σμέμαν-Μεγάλη Τεσσαρακοστή,πορεία προς το Πάσχα

''Η Μνησικακία είναι η Σφραγίδα του Αντιχρίστου και η Καρδιά του Μνησίκακου είναι Σφραγισμένη με αυτή τη Σφραγίδα του Αντιχρίστου. Όταν ο Αντίχριστος και το πνεύμα του Αντιχρίστου το οποίο Κυβερνά στον Κόσμο, βάλει στον Άνθρωπο αυτή τη Σφραγίδα, τότε απ' αυτή τη Σφραγίδα της Μνησικακίας Αποθνήσκει η Καρδιά του Ανθρώπου, δηλ. γίνεται Νεκρή και Ανίκανη να Θλίβεται για τις Αμαρτίες, χάνει την Πνευματική Αίσθηση και τον Φόβο του Θεού. Έτσι, ο Άνθρωπος αποθνήσκει, όταν η καρδιά του είναι σφραγισμένη με το μίσος. Αυτή, η κατάρα της μνησικακίας κάνει τον άνθρωπο τόσο αναίσθητο, ώστε οι άνθρωποι από μόνοι τους να θανατώνονται κατά διάφορους τρόπους. Αυτό κάνει τον έναν να γίνεται αρνητής της πίστεως, τον άλλον να αυτοκτονεί, άλλον στα μαχαίρια, άλλον να γίνεται προδότης, άλλον βλάσφημον, άλλον μελαγχολικόν, χωρίς να νοιώθει ειρήνη στην καρδιά του..''

τρελογιαννης
∽ Όσιος Νείλος ο αγιορείτης και Μυροβλύτης

Όταν η Μοσάντ κι η Cia προσφέρουν καλό μεροκάματο!



Για τα "παιδάκια" της ΚΕΡΦΑ, ΑΝΤΑΡΣΥΑ, ΑΝΤΙΦΑ και CIA...

Πέρυσι είχαμε πάει περιοδεία στα νησιά του ανατολικού Αιγαίου και μας έλεγαν στην Σάμο ότι οι μισθοί στις δραστηριοποιούμενες στο νησί ΜΚΟ, κυμαίνονται γύρω στα 1300 ευρώ. Αυτό μας το εξομολογήθηκε ένας νεαρός, ο οποίος εργαζόταν σε μια τέτοια ΜΚΟ.

Καταλαβαίνετε τώρα, πώς ματατρέπουν σε γενίτσαρους τα παιδιά μας; Ε, δεν είναι και λίγα 1300 ευρουλάκια κάθε μήνα εν μέσω τέτοιας κρίσης.

Οπότε, μην απορείτε για τα "παιδάκια" της ΚΕΡΦΑ, ΑΝΤΑΡΣΥΑ, ΑΝΤΙΦΑ και CIA. Ούτε να ψάχνετε κάποιο... ιδεολογικό υπόβαθρο στις δράσεις τους. Μεροκάματο παίρνουν, και μάλιστα αρκετά αδρό. Το ίδιο και πολλοί καλοθελητές που λειτουργούν ως τρολς στο διαδίκτυο. Πολλοί απ' αυτούς πληρώνονται με το κομμάτι (ανά σχολιασμό). Ειδικές τιμές έχουν εκείνες οι αναρτήσεις που καλούν σε μη άμυνα για το Αιγαίο, την Κύπρο, ή την Μακεδονία.

Επιδοτούμενες επίσης είναι και οι χιλιάδες αφίσες τους που έχουν κατακλύσει τους δρόμους Όπως η τελευταία...

O κανακάρης του μπαμπά του, προσωπικός φίλος του Τσίπρα, "αριστερός απεργός", "δημοσιογράφος" με παρέμβαση του μπαμπά του στο εκσυγχρονισμένο πασοκ, ηγείται της "αντιεθνικιστικής" ΡΟΣΙΝΑΝΤΕ... με "αντιφασιστική" εμπειρία από τις ΜΚΟ των "μεταναστών" του Σόρος και σια... Φασίστας εθνικιστής από το πασοκ του Γιωργάκη και μετέπειτα του Τσίπρα!

 Giorgos Ierodiakonos
viata-adevaratului-calugar-3.jpg

   Δεν έχεις πνευματική υγεία, γι' αυτό σκέφτεσαι έτσι. Άν είχες πνευματική υγεία, θά έβλεπες και τά ακάθαρτα καθαρά. Όπως θά έβλεπες τά φρούτα, έτσι θά έβλεπες και τήν κοπριά, γιατί ή κοπριά βοήθησε νά γίνουν τά φρούτα.
Όποιος έχει καλούς λογισμούς, έχει πνευματική υγεία και το κακό το μετατρέπει σε καλό. Θυμάμαι στην Κατοχή, όσα παιδιά είχαν γερό οργανισμό, έτρωγαν μέ όρεξη ένα κομμάτι μπομπότα  καί ήταν όλο υγεία. Ένω κάτι πλουσιόπαιδα, παρόλο πού έτρωγαν ψωμί μέ βούτυρο, επειδή δέν είχαν γερό οργανισμό, ήταν φιλάσθενα. Έτσι και στην πνευματική ζωή.
Ένας, άν έχη καλούς λογισμούς, καί νά τον χτυπήσης άδικα, θά πη: "Το επέτρεψε ό Θεός, γιά νά εξοφλήσω παλιά μου σφάλματα, δόξα τω Θεώ!". Ένω ένας άλλος πού δέν έχει καλούς λογισμούς, καί νά πάς νά τον χαϊδέψης, θά νομίζη πώς πάς νά τον χτυπήσης. Πάρτε παράδειγμα άπό έναν μεθυσμένο. Άν είναι κακός, τά σπάζει όλα επάνω στο μεθύσι. Άν είναι καλός, ή θά κλαίη ή θά συγχωράη. Ένας μεθυσμένος έλεγε: "Χαρίζω άπό έναν κουβά λίρες σε όποιον μέ φθονεί"!

άγιος Γέροντας Παΐσιος

Φάτε σκόρδα ... αν θέλετε την υγεία σας!

Φάτε σκόρδα ... αν θέλετε την υγεία σας!Πολλοί ισχυρίζονται το ότι να τρώει κανείς λίγο σκόρδο παραπάνω είναι ευεργετικό για την υγεία. Είναι, όμως, αρκετά αποτελεσματικό στην πρόληψη και την θεραπεία πολλών ασθενειών ειδικά όταν το καταναλώνετε με άδειο στομάχι.
Οι επιστήμονες έχουν κάνει πολλές μελέτες και τα αποτελέσματα έδειξαν ότι όταν καταναλώνετε σκόρδο, πριν φάτε ή πιείτε κάτι, θα αυξήσει τη δύναμη σας καθιστώντας ένα εξαιρετικό ισχυρό φυσικό αντιβιοτικό.
Πολλοί άνθρωποι έχουν διαπιστώσει ότι το σκόρδο μπορεί να ανακουφίσει πραγματικά τα συμπτώματα της υπέρτασης. Δεν ρυθμίζει μόνο την κυκλοφορία, εμποδίζει επίσης διάφορα προβλήματα στην καρδιά και τονώνει τη σωστή λειτουργία του ήπατος και της ουροδόχου κύστης σας.
Το σκόρδο είναι επίσης αποτελεσματικό στη θεραπεία στομαχικών προβλημάτων, όπως η διάρροια. Κάποιοι μάλιστα ισχυρίζονται ότι το σκόρδο είναι μια καταπληκτική θεραπεία για τα νευρικά προβλήματα, αλλά μόνο όταν καταναλώνεται με άδειο στομάχι.
Όπως έχουμε ήδη αναφέρει, το σκόρδο είναι πολύ αποτελεσματικό στην αντιμετώπιση των προβλημάτων του στομάχου – διεγείpει τη σωστή πέψη και καλή χώνεψη. Θα σας βοηθήσει επίσης να ελέγχετε το άγχος σας, και έτσι θα σταματήσει την παραγωγή του οξέος στο στομάχι που το σώμα σας παράγει κάθε φορά που αγχώνεστε.
Το σκόρδο είναι γνωστό για τα οφέλη για την υγεία του σε κάθε μέρος του κόσμου. Αυτός είναι ο κύριος λόγος που οι άνθρωποι άρχισαν να το αποκαλούν «θεραπευτική τροφή» εδώ και πολύ καιρό.
Στην εναλλακτική ιατρική το σκόρδο θεωρείται ότι είναι ένα από τα πιο αποτελεσματικά τρόφιμα όταν πρόκειται για την αποτοξίνωση. Οι ιατροί σε αυτόν τον κλάδο θεωρούν ότι το σκόρδο είναι τόσο ισχυρό ώστε να καθαρίζει τον οργανισμό από τα παράσιτα και τα σκουλήκια, προλαμβάνειασθένειες όπως ο διαβήτης, ο τύφος, η κατάθλιψη, ακόμα και ορισμένα είδη καρκίνου.
Αν είστε αλλεργικοί στο σκόρδο, δύο σημαντικά πράγματα υπόψη: ποτέ δεν τα τρώτε ωμά, και αν έχετε οποιαδήποτε ξέσπασμα του δέρματος, υψηλή θερμοκρασία του σώματος, ή ένα πονοκέφαλο, σταματήστε την κατανάλωσή του.
Μερικές μελέτες έχουν δείξει ότι η κατανάλωση σκόρδου μπορεί να έχει μερικές φορές παρενέργειες σε ασθενείς που λαμβάνουν φάρμακα για HIV/AIDS. Δώστε ιδιαίτερη σημασία σε αυτό να είστε εξαιρετικά προσεκτικοί. Βεβαιωθείτε ότι το σκόρδο είναι ασφαλές για σας, πριν να αρχίσετε να το καταναλώνετε.
Η έντονη μυρωδιά και γεύση δεν πρέπει να σας σταματήσει από το να το χρησιμοποιείτε για όλα τα οφέλη του στην υγεία. Τα συμπληρώματα σκόρδου είναι ένα μεγάλο υποκατάστατο για ωμού σκόρδου και ειδικά σε αυτή τη μορφή μπορείτε να εκμεταλλευτείτε τα οφέλη του.
zeis.jpg

ψάχνοντας τον γέρο - Ευχαριστώ ...

          Optimized-epi-prosopikou-gia-Pempti1.jpg
Μ' ένα φθαρμένο σκούφο για σκεπή
κι ένα κομποσχοίνι μόνη αποσκευή
στον κόσμο τριγυρνούσε.
Χαμηλόφωνα μιλούσε
κι όποτε τον κλώτσαγαν απλώς χαμογελούσε
κι έλεγε «ευχαριστώ».
Τον κορόιδεψα κι εγώ
μαζί με όλο το χωριό
που τον βρήκαμε χαζό
και μας έκανε δουλειές στο τζάμπα.
Όλη νύχτα ξενυχτούσε με μια λάμπα
κόμπο - κόμπο έμπλεκε με δάκρυ
προσευχές στου ουρανού την άκρη
κι έπιανε κουβέντα με τον ίδιο το Θεό
Συνεχώς παρακαλούσε να τον πάρει από δω.
Του 'κανε ο Θεός τη χάρη
Και μια νύχτα που είχε βάρδια το φεγγάρι
του 'στειλε ένα παλικάρι
που το λέγαν Μιχαήλ
Τον ταξίδεψε με φλόγα ως τις αγκαλιές
των Μαρτύρων τις ζεστές φωλιές.
Το πρωί τον ψάχναμε τον γέρο - Ευχαριστώ
μήτε στους στάβλους ήταν μήτε στο βουνό.
Ένα παιδί μάς έφερε τον σκούφο τον πλεχτό
που μύριζε λιβάνι, μύρο και κερί.
Στην Εκκλησιά τον βάλαμε πλάι στον Γεώργιο το Νικητή
παρηγοριά μας είναι πια κι ελπίδα ακριβή
κι όλοι περάσαμε από κει
γράψαμε «συγγνώμη» και βάλαμε υπογραφή.


Από το «Έρωτες και μάχες αυτοτελείς» του Βασίλη Μαρουλά

ΝΑ ΠΩΣ ΘΑ ΣΩΘΕΙ Η ΠΑΤΡΙΔΑ ΜΑΣ

Η Έλενα-μοναχή Φιλαρέτη, η αχθοφόρος του πόνου ...


Η 'Ελενα ήταν η «τρυφερή» χαρά μας στην φοιτητική μας παρέα στη Θεσσαλονίκη· θεολόγος που δεν «θεολογούσε»· μ'αυτό το κάτι απ' τα αδιαύψευστα που μόνον οι ψυχές γνωρίζουν να σε τραβά δίπλα της, να σε κάνει να νοιώθεις «καλόν ημάς έστιν ώδε» · αυτό που αναπαύει δίχως λόγια , ανεπιτήδευτα, χωρίς προσπάθεια, το ξεχείλισμα κι η ευωδία της ψυχής, αυτό που οι ελάχιστοι -οι εκλεκτοί- το έχουν χάριτι Θεού.
Πόνεσε πολύ, μα ποτέ δεν διαμαρτυρήθηκε· ούτε ένα δάκρυ ούτε ένα «αχ!».
Ανεπιτυχείς εγχειρήσεις στα παραμορφωμένα πόδια που την έκαναν αδύναμη να κινηθεί μόνη της. Η συνοστέωση και τα προβλήματα συμπίεσης των νεύρων, οι ίλιγγοι, η μυική αδυναμία-ατροφία, το αδύνατο ανοσοποιητικό σύστημα με τις συνεχείς λοιμώξεις στην παραμικρή επίσκεψη, οι συνεχείς ναυτίες, το κατεστραμμένο απ'τα βαρειά φάρμακα στομάχι, η κορτιζόνη, η δύσπνοια και τα προβλήματα των πνευμόνων...
«Έγινα έγκλειστη θέλω δεν θέλω-μου έγραφε. Ο Θεός να βοηθήσει...Υπομονή να δίνει ο Κύριος για όλα. Ελένη της υπομονής! «Ειρηνεύετε μέσα στην αγάπη των αγίων μας και της Παναγίας μας» έγραφε και το βίωνε καθημερινά. Και μέσα στον πόνο της παρακολουθούσε «με αγωνία τα προβλήματα των φίλων και προσευχόταν». «Εμείς δόξα τω Κυρίω. Τα νέα τα ίδια. Πάντα σιωπή του πόνου για ευλογία στην ζωή μας μια και είμαστε ανάξιες για πολλά πράγματα. Μιλώ πάντα προσωπικά, έγραφε εξαιρώντας την συγκάτοικο-συνοδοιπόρο καιδιακόνισσα της ζωής της που η πρόνοια του Θεού έστειλε αληθινό επίγειο φύλακα άγγελο. Να εύχεσθε και για μας. Η προσευχή και απλά η σκέψις μας, για το κάθε πρόβλημα του καθενός στον Θεό θα σώσει όλους μας, για να μας χαρίσει την πολυπόθητη και αιώνια ζωή. Δεν γράφω κήρυγμα, απλές σκέψεις μέσα από πόνο που ο καθένας μας είτε φανερά, είτε μόνος περνά...»
  Η Έλενα που τόσο πόνεσε, ποτέ δεν πόνεσε κάποιον, ποτέ δεν θύμωσε με κάποιον, ούτε έθιξε-μόνον προσευχήθηκε- για όποιον την έβλαψε ή ζημίωσε (γιατί έζησε και τέτοιες δοκιμασίες). Αν και αντιλαμβανόταν τα πάντα, αντιπαρέρχονταν τους πειρασμούς με σιωπή ή με χιούμορ. «Κάναμε πολύ ωραία βόλτα σήμερα, ε Δήμητρα», έλεγε γελώντας μετά από πολύωρη-άσκοπη διαδρομή για το Πανόραμα ενός ταξιτζή, συγκαταβαίνοντας στην αδυναμία του «για το κάτι παραπάνω».
Ποτέ δεν την άκουσα να σχολιάσει κάποιον!
Διακριτική, ήρεμη πάντα και ευγενική στήριζε όλους με τον καλό της λόγο, το ζεστό της βλέμμα, το χαμόγελό της. Τα λόγια της λίγα, αγαπητικά, από καρδίας, με ουσία ζωής από τότε που ήταν πολύ νέα, πολύτιμα. «Μην κουράζεσθε πολύ, απαντούσε στις νεανικές μου υπερβάσεις, γιατί η υγεία είναι το πολύτιμο δώρο του Θεού· εάν την χάσει κάποιος τότε καταλαβαίνει.(Με συγχωρείς που στα γράφω έτσι καθαρά, την αλήθεια σου λέγω...αν την χάσεις δεν ξαναβρίσκεται εύκολα...Γνωρίζω και εγώ από ασθένεια).
 Ο Θεός θα δώσει την καλύτερη λύσι...και ό,τι θα γίνει , θα είναι για ωφέλεια ψυχής και ταπείνωση... Θα κάνετε ό,τι μπορείτε για τα παιδιά χωρίς άγχος και με το σταυρό σας θα ξεκινάτε...Τόσοι αφανείς Γέροντες, μα και φανεροί προσεύχονται...Μετά όλοι αυτοί που σας αγαπούν και σας σκέπτονται.
 Ο Γιάννης με τα έξι παιδιά· τώρα που είναι κοντά στο Θεό, θα φροντίσει Εκείνος για όλη την οικογένεια... Καθένας και κάθε μας ημέρα με τον δικό της Σταυρό...»
Καθαρή και περιποιημένη , όμορφη μέσ' στα απλά της ρούχα, αξιοπρεπής μ' όλα τα περιορισμένα οικονομικά, όχι μόνον δεν άφηνε περιθώρια οίκτου για την αναπηρία της, αλλά σ' έκανε να θαυμάζεις πόσο θετικά και με πόση εμπιστοσύνη στο Θεό την αντιμετώπιζε, σαν δώρο Θεού και ξεχωριστή ευλογία στη ζωή της. Ώρες-ώρες ακτινοβολούσε από χαρά. «Νοιώθω ότι πετάω», μου έλεγε όντας καθηλωμένη στο καρότσι της και κουνούσε τα χέρια σα φτερά. Και αγαπούσε πλέρια.
Αγαπούσε όλους τους ανθρώπους, τα λουλούδια, τα πουλιά , την κτίση και τον Κτίστη, την Παναγία μας, τους Αγίους, τον Γέροντά μας, που σαν στοργικός πατέρας την περιέθαλψε απ' την ώρα που πήγε κοντά του μέχρι τις πολύ δύσκολες ώρες της οδύνης στη μονή της μετάνοιάς της, δίνοντάς της στο τέλος έπαθλο-εφόδιο για την αλλη ζωή το Αγγελικό Σχήμα.
 «Ο π. Σ. πήρε τηλέφωνο...έγραφε όλο χαρά. Παίρνει και μιλάμε. Έχει αγάπη και πολλά χαρίσματα μα τα κρύβει, φανερώνεται πάντα στο αμήν. Θέλω ώρες να σου μιλώ γι'αυτόν και τα λόγια που μας λέγει και πόσο μας αγαπά...Η προσευχή του είναι πολύ μεγάλη παρά τα λόγια του, που βέβαια δεν είναι, λιγότερο ωφέλιμα.»
Φιλοπατερική, φιλακόλουθη, φίλη της προσευχής και της νηστείας, δεν χαρίστηκε στον εαυτό της, ούτε στις δύσκολες ώρες. Τήρησε το πρόγραμμά της, χωρίς δικαιολογημένες παρεκκλίσεις, αθόρυβα, με συναίσθηση, εν μετανοία και υπακοή. ΄Ηταν φίλη της σιωπής, μα και φίλη της ζωής και των ανθρώπων.
«Μου λείπει η θάλασσα, μου λείπουν οι άνθρωποι» , μου έγραψε όταν η αρρώστια την έκλεισε μέσα. «Όσο και να λένε την Αθήνα ζούγκλα, εγώ ένοιωθα και ζούσα όμορφα, έβγαλα το Γυμνάσιο-Λύκειο Γλυφάδας με πλούσια παιδιά, που ακόμα με πολλά απ' αυτά αλληλογραφούμε». Χαιρόταν τη ζωή. «Μου διάβαζει η Δήμητρα. Χαίρομαι με την Ιστορία, την ποίηση, τη Γεωγραφία, τους κλασσικούς, τους Πατέρες της εκκλησίας. ..Αγαπώ πολύ τα βιβλία, την κλασσική μουσική, μή γελάσεις, τις κουκλίτσες (είχε πολλές ρομαντικές πορσελάνινες, που τις δώριζε) και γενικά δεν βρίσκω κάτι που να μην το αγαπώ όταν είναι όμορφο...»
Αγιογραφούσε όταν μπορούσε, δημιουργούσε όσο μπορούσε. «Έκανα και ένα μεγάλο μέρος ενός χαλιού· τώρα λίγο ζεσταίνομαι και παρουσιάζει το χέρι μου κάποιες φλεγμονές. Γράφω κάπου κάπου...»
«Η Δήμητρα έχει ένα ολάνθιστο μπαλκόνι...αν και μικρό. Σου στέλνω την αγάπη τους, στο μωβ μου βάζο, οι σομόν μεγάλες (4) μαργαρίτες και ο γαλανός ουρανός... Έλπισον επί Κύριον και Αυτός σε διαθρέψει...»
Κάποιοι συνήθιζαν να «κατακρημνίζουν» τους ανάπηρους (και περισσότερο τους παραπληγικούς και τους νοητικά καθυστερημένους) συνανθρώπους μας στον καιάδα της παραγωγικότητας ή να τους σκοτώνουν σαν «άχθος αρούρης» πριν ανοίξουν τα μάτια τους στο φως. Αλλά και σε πόσους η ευλογία αυτή δεν γίνεται επαχθής εξ' αιτίας ημών.
 Κι όμως η Έλενα έκανε το άχθος της ευλογία· απλά, αθόρυβα, ταπεινά, δι ευχών.
Κι η χαρά της ξεχείλισε και πότισε όλους εμάς γύρω της. Η παρουσία της έδωσε δύναμη σε όλους εμάς τους αρτιμελείς, υγιείς, που πνιγόμαστε σε μια κουταλιά νερό. ΄Οταν ήμουν στην ξενιτειά η σκέψη της, τα γράμματά της, οι προσευχές της με στήριξαν.
 Το ίδιο και στην πατρίδα, «στην ξενιτεία του κόσμου τούτου». Και την τελευταία φορά πριν φύγει, όταν εξουθενωμένη έσυρα τα βήματά μου στο κρεββάτι του πόνου της, η χαρά της με έκανε να νοιώσω ότι δεν δικαιούμαι να θλίβομαι για το άχθος που κουβαλούσα· έφυγα άλλος άνθρωπος...
 Και τώρα γυρνώντας πίσω και βλέποντας τη χαριτωμένη ζωή της, νοιώθω στις κοινές-απειροελάχιστες, συγκριτικά- δοκιμασίες να σηματοδοτεί και τη δική μου πορεία. Το «πάντα συνεργεί εις αγαθόν» στο μυστήριο της σωτηρίας...
 Αγαπημένη μας Έλενα, το όνομα που δόθηκε στη κουρά σου δεν ήταν τυχαίο.
 Αγάπησες και στολίστηκες με αρετές· Πραότητα,Ταπείνωση, Απλότητα, Υπομονή, Αγάπη... «Καλλιέργησες το κήπο σου, αφήνοντας τους άλλους να φτιάξουν το δικό τους όπως ήθελαν, μα τον έκανες τόσο όμορφο που όποιος περνούσε δίπλα του, ήθελε να κάνει και το δικό του τόσο ωραίο».
 Ολοι σε αγαπήσαμε και θέλαμε να σε έχουμε κι άλλο κοντά μας. Πονέσαμε που έφυγες.
  Σήμερα στην εξόδιο ακολουθία σου όλοι προσευχηθήκαμε και όλοι κλάψαμε, παρόντες και απόντες· ο ασθενής και υποβασταζόμενος Γέροντάς μας που ήρθε να σε ευλογήσει, οι Πατέρες, η Γερόντισσα και οι αδελφές, οι συγγενείς, εμείς οι φίλοι σου, ο «Σπυράκος» σου, που χάρη στις θερμές προσευχές σου και τις ευχές του πατρός Παισίου, που σου πέρασε το κομποσχοίνι στο χέρι, καταδικασμένος απ' τους γιατρούς, γεννήθηκε υγιέστατος.
 Η αρρώστεια σε απέσυρε διακριτικά από την καθημερινότητά μας και πιστέψαμε ότι θα 'κανε μικρότερο το κενό που θ' άφηνες. Όμως τώρα νοιώθουμε πόσο μας λείπεις...
  Αδελφή Φιλαρέτη, σήμερα που έφυγες, πιστεύω πως οι Άγγελοι και οι Άγιοι σε ασπάζονται χαρούμενοι και πως ο Άγιος Συμεών «θα σε βάλει στο ράσο του και θ' ανεβείτε μαζί τη σκάλα, να μη φοβηθείς, να παρουσιαστείτε μαζί στο Θεό» και πως το «ολάνθιστο μπαλκόνι» του ουρανού θα ευωδιάσει απ' το πηγαιμό σου.
  Συχνά μου έγραφες: «Να μας θυμάσαι στη προσευχή σου, όπως κι εμείς ταπεινά θυμόμαστε εσάς».
Μέσα μου βαθειά το νοιώθω πως δεν θα μας ξεχνάς από εκεί ψηλά· όλους εμάς τους αχθοφόρους της ζωής· εσύ που τόσο πόνεσες, μα και τόσο ευλογήθηκες.
 Καλόν Παράδεισο!
Σε ασπάζομαι
η φίλη σου Κ. Γ Αθήνα

Ο Μακεδονομάχος καπετάν Γιαγλής, δια χειρός παπα Αναστάση




Ο καπετάν Γιαγλής, Αρχισερδάρης της Ιεράς Κοινότητας του Αγίου Όρους, υπήρξε μια από τις κορυφαίες μορφές του Μακεδονικού Αγώνα. Γεννήθηκε το 1869 στην Ιερισσό και κοιμήθηκε σαν Μοναχός Γαβριήλ σε Κελλί του Αγίου Όρους το 1946.
Ο ιερομόναχος Αναστάσιος, Γέροντας του Ιερού Κουτλουμουσιανού Κελλιού Τιμίου Προδρόμου, αυτοδίδαχτος ζωγράφος, απεικονίζει τη μορφή του ήρωα, με τον μοναδικό δικό του τρόπο.





Η ουσία του αμαρτήματος του Αδάμ.



Γέροντα Σωφρόνου του Έσσεξ  

«Ο Θεός φως εστι και σκοτία εν αυτώ ουκ έστιν ουδεμία» (Α’ Ιωάν. 1,5). Η εντολή που δόθηκε στους πρωτόπλαστους στον παράδεισο, αποδεικνύει και συγχρόνως δηλώνει ότι, παρότι ο Αδάμ είχε απόλυτη ελευθερία εκλογής, η εκλογή του να φάει από το δένδρο της γνώσεως του καλού και του κακού θα είχε σαν αποτέλεσμα μια διακοπή σχέσεως με το Θεό, τη μοναδική πηγή της ζωής. Λαβαίνοντας γνώση του κακού – με άλλα λόγια με την υπαρξιακή σχέση με το κακό, αφού γεύτηκε ο Αδάμ το κακό, αναπόφευκτα διέκοψε τη σχέση του με το Θεό, ο οποίος με κανένα τρόπο δεν μπορεί να έχει σχέση με το κακό (Β’ Κορ. 6,14.15). Διακόπτοντας τη σχέση με το Θεό ο Αδάμ πεθαίνει. «Η δ’ αν ημέρα φάγητε απ’ αυτού» και έτσι απομακρυνθείτε από εμένα, περιφρονώντας την αγάπη μου, την εντολή μου, το θέλημα μου, «θανάτω αποθανείσθε» (Γεν. 2,17). Ο ακριβής τρόπος κατά τον οποίο «εδοκίμασεν» ο Αδάμ τον καρπό της γνώσεως του καλού και του κακού δεν είναι ουσιώδης. Η αμαρτία του ήταν η αμφιβολία του για το Θεό, η επιθυμία του να καθορίσει τη ζωή του ανεξάρτητα από το Θεό, ακόμα η απομάκρυνση από αυτόν κατά τον τύπο του Εωσφόρου. Αυτό ακριβώς είναι η ουσία του αμαρτήματος του Αδάμ. Ήταν μια κίνηση προς αυτοθεοποίηση. Ο Αδάμ μπορούσε να επιθυμεί φυσικά την θεοποίηση, άλλωστε είχε δημιουργηθεί κατ’ εικόνα Θεού, αλλά αμάρτησε στον τρόπο θεοποιήσεως, γιατί αυτή δεν έγινε δια μέσου της ενώσεώς του με το Θεό αλλά με ρήξη. Το ερπετό εξαπάτησε την Εύα, τη σύζυγο που ο Θεός είχε δημιουργήσει για τον Αδάμ, ισχυριζόμενο ότι ο Θεός έθετε αυτή την απαγόρευση που τους περιόριζε την ελευθερία τους να αναζητήσουν γνώση Θείας πληρότητας, την οποία ο Θεός δεν επιθυμούσε γι’ αυτούς που «θα ήταν ως θεοί γινώσκοντες το καλόν και το κακόν» (Γεν. 3,5).

Το ότι απερρίψαμεν την πρωταρχικήν ημών κλήσιν, συνιστά τον πυρήνα της παγκοσμίου τραγωδίας. Το πανωλέθριον πάθος της υπερηφανίας υπερνικάται μόνον δια της ολοκληρωτικής μετανοίας, δια της οποίας κατέρχεται επί του ανθρώπου η ευλογία της ταπεινώσεως του Χριστού, ήτις απεργάζεται ημάς τέκνα του ουρανίου Πατρός.

Η υπερηφάνια είναι η αρχή του κακού, η ρίζα πάσης τραγωδίας…Εν αυτή ευρίσκεται η ουσία του άδου. Η υπερηφάνια είναι σκότος απαίσιον, ο αντίπους της Θείας Αγαθωσύνης.. Η σωτηρία εξ αυτού του άδου είναι δυνατή μόνον δια της μετανοίας...Η μετάνοια είναι ανεκτίμητον δώρον προς την ανθρωπότητα. Η μετάνοια είναι το Θείον θαύμα δια την αποκατάστασιν ημών μετά την πτώσιν. 

Η θεμελιώδης αρχή του κηρύγματος του Χριστού –«μετανοείτε· ήγγικε γαρ η Βασιλεία των Ουρανών» (Ματθ. 4,17)– απωλέσθη υφ’ ημών. Είναι σαφές ότι τούτο δεν ήτο άλλο, ει μη η συνέχισις του εν τω Παραδείσω αρξαμένου μεγάλου διαλόγου μεταξύ του Θεού και του ανθρώπου (βλ. Γέν. 3,8 κ.ε.). Οι κληθέντες υπό του Θεού εις μετάνοιαν, Αδάμ και Εύα, ηρνήθησαν να αναγνωρίσουν την αδικίαν αυτών. Η Εύα μετά μικροψυχίας ενοχοποίησε τον Όφιν, ο δε Αδάμ μετ’ αυθαδείας και την Εύαν και Αυτόν τον Θεόν, Όστις έδωκεν εις αυτόν τοιαύτην γυναίκα.

Βέβαια στο κέντρο όλων βρίσκεται για μας ο Χριστός, Θεός και Άνθρωπος. Χωρίς Αυτόν παραμένουμε στο σκοτάδι. Χωρίς Αυτόν είμαστε ανίκανοι να διακρίνουμε πού εμφανίζεται η «αμαρτία», δηλαδή η έκπτωση από τη Θεία Αγάπη του Πατρός. 

Ήδη προ πολλού πρέπει να έχουμε εγκαταλείψει την αφελή αντίληψη της αμαρτίας.
Η αμαρτία είναι ρήξη της σχέσεώς μας με τον Θεό, ο οποίος είναι το απόλυτο Φως, η απόλυτη Γνώση, η απόλυτη Αγάπη. Με Αυτόν δεν μπορεί να συνδεθεί τίποτε αταίριαστο. Αν θέλουμε να είμαστε μαζί του και εν Αυτώ, πιστά τέκνα Του, τότε πρέπει και εμείς να είμαστε Άγιοι, όπως και Αυτός είναι Άγιος.

Καθένας μας, αν ακολουθήσουμε το Χριστό, μπορούμε να δικαιώσουμε τον εαυτό μας κατά την προσωπική μας ύπαρξη, αφού ανιστορήσουμε τη θεία εικόνα μέσα μας με γενική μετάνοια, και μ’ αυτή τη συμπεριφορά μπορούμε να βοηθήσουμε να δικαιωθούν και οι προπάτορες μας. Φέρομε μέσα μας την κληρονομιά των αμαρτιών των προγόνων μας και με την αρχή της οντολογικής ενότητας του ανθρωπίνου γένους θεραπεία δική μας σημαίνει και θεραπεία και αυτών. Είμαστε τόσο συνδεδεμένοι εσωτερικά ώστε ο άνθρωπος δεν σώζει μόνο τον εαυτό του.

Ο δρόμος που χάραξαν οι Πατέρες ζητά σταθερή πίστη και μακρά υπομονή...Η πλήρης νίκη πάνω στην αμαρτία δεν είναι δυνατή, παρά μόνο αν ο Θεός έρθει και κατοικήσει μέσα μας· αυτό είναι καθαρά η θέωση μας, χάρη στην οποία θα μπορούμε να τον θαυμάσουμε «ως αυτός εστί».

Αποσπάσματα από τα βιβλία του Γέροντος Σωφρονίου Σαχάρωφ:Η ζωή του ζωή μου, μετ. Πρωτ. π. Δημήτριος Βακάρος, εκδ. Πουρναρά, Θεσσαλονίκη,1983.
Οψόμεθα τόν Θεόν καθώς εστίνέκδ. Ι.Μ. Τιμίου Προδρόμου, Έσσεξ Αγγλίας 1996.

ΠΕΡΙΜΕΝΟΝΤΑΣ ΤΟΥΣ ΒΑΡΒΑΡΟΥΣ



— Τι περιμένουμε στην αγορά συναθροισμένοι;



        Είναι οι βάρβαροι να φθάσουν σήμερα.



— Γιατί μέσα στην Σύγκλητο μια τέτοια απραξία;

  Τι κάθοντ’ οι Συγκλητικοί και δεν νομοθετούνε;



        Γιατί οι βάρβαροι θα φθάσουν σήμερα.

        Τι νόμους πια θα κάμουν οι Συγκλητικοί;

        Οι βάρβαροι σαν έλθουν θα νομοθετήσουν.





—Γιατί ο αυτοκράτωρ μας τόσο πρωί σηκώθη,

 και κάθεται στης πόλεως την πιο μεγάλη πύλη

 στον θρόνο επάνω, επίσημος, φορώντας την κορώνα;



        Γιατί οι βάρβαροι θα φθάσουν σήμερα.

        Κι ο αυτοκράτωρ περιμένει να δεχθεί

        τον αρχηγό τους…


-Kαβάφης-

Το τελευταίο, ανέγγιχτο δάσος του πλανήτη

Perierga.gr - Το τελευταίο, ανέγγιχτο δάσος του πλανήτηΤα απομακρυσμένα δάση του βορειοανατολικού Περού είναι τεράστια -τόσο τεράστια ώστε τα σύννεφα που σχηματίζονται από πάνω τους μπορούν να επηρεάσουν τις βροχοπτώσεις στις δυτικές Ηνωμένες Πολιτείες. Η περιοχή φιλοξενεί μοναδικά είδη φυτών και ζώων.Οι επιστήμονες που μελετούν την πανίδα και τη χλωρίδα της περιοχής μπορούν να αποκτήσουν γνώσεις για τις εξελικτικές διαδικασίες και για την οικολογική και γεωλογική ιστορία του Αμαζονίου.
Σήμερα, η περιοχή φιλοξενεί ένα από τα νεότερα εθνικά πάρκα του δυτικού ημισφαιρίου. Ο Εθνικός Δρυμός Yaguas θα προστατεύσει εκατομμύρια στρέμματα άγριας φύσης  αλλά και τους αυτόχθονες, από την τεχνολογική ανάπτυξη και την αποψίλωση.
Perierga.gr - Το τελευταίο, ανέγγιχτο δάσος του πλανήτη
«Αυτό είναι ένα μέρος όπου το δάσος φτάνει μέχρι τον ορίζοντα», δήλωσε ο Corine Vriesendorp, οικολογικός συντηρητής στο The Field Museum στο Σικάγο» και συμπληρώνει «πως πρόκειται για ένα από τα τελευταία μεγάλα άθικτα δάση στον πλανήτη».
Το νέο πάρκο του Περού αποτελεί πια αλυσίδα ενός δικτύου πάρκων που δημιουργήθηκαν πρόσφατα με στόχο τη διατήρηση των δασών στις χώρες της Νότιας Αμερικής, όπως στο Εκουαδόρ, στη Χιλή και στην Κολομβία.
Perierga.gr - Το τελευταίο, ανέγγιχτο δάσος του πλανήτη
Περισσότεροι από 1.000 άνθρωποι, που ανήκουν σε έξι διαφορετικές ομάδες ιθαγενών, ζουν μέσα στο δάσος του Περού συνολικής έκτασης 125 μιλίων. Για αυτούς, ο τόπος αυτός θεωρείται «σαχαμάμα», μια λέξη που στην τοπική διάλεκτο σημαίνει «μητέρα ζούγκλα», η ιερή καρδιά της περιοχής που παράγει τη χλωρίδα και την πανίδα από την οποία εξαρτώνται οι ιθαγενείς της περιοχής.

Perierga.gr - Το τελευταίο, ανέγγιχτο δάσος του πλανήτη
πηγή

Οι Τούρκοι θέλουν πόλεμο

Τα τραγικά «ΤΑ ΝΕΑ» οπως επισης όλος δημοσιογραφικός συμφέρτος περιλαμβανομένων και όλων των τουρκοκαναλων, είναι αυτα που προωθούσαν στην Ελληνική κοινωνία, αντί εθνικιστικά, αντιπατριωτικό, ανθελληνικά, πάσιφιστικα αφιονια. ΑΥΤΟΙ πούλαγαν την ΕΕ, το ΝΑΤΟ και τις ΗΠΑ πανάκια στην διαρκη και συνεχή απειλή των Τούρκων. Είναι αυτοι που ενεθάρρυναν την κατάργηση του ΕΝιαιου Αμυντικού Δογματος με την Κύπρο. Είναι αυτοι που δεν ετοίμαζαν τον λαό για την αποκατάσταση την εδαφικης και πολιτικης Ανεξαρτησίας της Κύπρου μας. Είναι αυτοι που στο πασίγνωστο ερώτημα, τι προτιμάτε κράτος και κοινωνία φρούριο σαν το Ισραήλ η δυτικές δημοκρατικές κοινωνίες, απαντούσαν το δεύτερο....Είναι ΑΥΤΟΙ που ανέβαζαν και κατέβαζαν κυβερνήσεις, Είναι ΑΥΤΟΙ που αγιογράφουν τις εικόνες των κλεπτων που ανεβάζουν στην εξουσία για να τους ελέγχουν και να τους εκβιάζουν...και τώρα έχουν το θρασος μας ενημερώνουν...
Αυτοι οι επαγγελματίες ανθέλληνες που επιδίωξαν να καπελώσουν γιατί φοβήθηκαν μήπως και στην συγκέντρωση των Αθηνών για την Μακεδονία, ακουστούν οι αλήθειες που ειπώθηκαν στην Θεσσαλονίκη ιδιαίτερα από τον Θρακιωτη Καραισκο.....
Ξυπνάμε ραγιάδες!

 
Μένει κανείς άναυδος κάθε φορά που αποκαλύπτεται το ελληνικό έλλειμμα μνήμης και κρίσης. Τα γεγονότα στα Ιμια κάθε άλλο παρά θα έπρεπε να αφήσουν έκπληκτη την Ελλάδα: ο τούρκος πρόεδρος Ερντογάν τα έχει προαναγγείλει εδώ και πολύ καιρό, τουλάχιστον από τα τέλη του φθινοπώρου 2016, όταν προέβη σε μπαράζ δηλώσεων σκληρής, συστηματικής και καθολικής αμφισβήτησης της Συνθήκης της Λωζάννης, κάτι που επανέλαβε και στην Αθήνα. Για πλάκα; 
Στην Ελλάδα επικράτησε η άποψη ότι η αμφισβήτηση αυτή έχει στόχο το εσωτερικό του ακροατήριο. Μπορεί, αλλά τριτογενώς, ουδεμία σχέση έχει με το κεντρικό πρόβλημα. Η ουσία είναι ότι η αναθεωρητική Τουρκία θέλει και αισθάνεται πλέον ισχυρή να επιβάλει νέα σύνορα.
Οι Τούρκοι θέλουν πόλεμο. Το φωνάζουν καιρό τώρα οι ίδιοι ανοιχτά και επίσημα: το έκανε ο αρχηγός των ενόπλων δυνάμεων προ ημερών στο Αιγαίο χωρίς περιστροφές, το είπε με το όνομά του ρητά και ξεκάθαρα. Το κάνουν συστηματικά οι αρμόδιοι υπουργοί, το κάνει ακόμα περισσότερο η ηγεσία της αντιπολίτευσης στην Αγκυρα. 
Και, πάνω απ' όλα, το πιστοποιεί πλήρως η πραγματικότητα: τα εξοπλιστικά τους προγράμματα με έμφαση στην οικοδόμηση ισχυρότατου στόλου - για πρώτη φορά στη σύγχρονη ιστορία υπερτερούν ήδη σήμερα της Ελλάδας σε ναυτικές δυνάμεις - η αποφασιστικότητά τους που απεδείχθη δεδομένη ακόμα και έναντι των ΗΠΑ στη Συρία, η στάση τους στην κυπριακή ΑΟΖ όπου πρακτικά έχουν ήδη επιβάλει ναυτικό αποκλεισμό στο ιταλικό γεωτρύπανο, η μετατόπιση και αναθέρμανση των εντάσεων, όσο ποτέ, στα Ιμια και στη συνέχεια στο κρίσιμο Καστελλόριζο, η ρητορική Ερντογάν στη Θράκη. 
Κι όμως, ενώ συμβαίνουν όλα αυτά, εμείς κάνουμε συστηματικά πως δεν ακούμε και δεν βλέπουμε. Οποιος μιλά για αυτά είναι δήθεν "ακραίος εθνικιστής", ενώ η επίσημη Ελλάδα περιμένει ως μάννα εξ ουρανού μια "συμπαράσταση" από την ΕΕ, η οποία, όμως, ξεκίνησε σε επίπεδο twitter του προέδρου Τουσκ και το πολύ πολύ να φτάσει και στο facebook - γιατί παραπέρα δεν πρόκειται να πάει, τουλάχιστον στον κρίσιμο χρόνο.

Ο εμβολισμός του σκάφους του Λιμενικού πρέπει να εκληφθεί από την Ελλάδα ως το τελευταίο στάδιο "προειδοποίησης" του ξεσπάσματος μιας πραγματικά σοβαρής επιθετικής στρατιωτικής ενέργειας της Τουρκίας. Οι επιτελείς στην Αθήνα το γνωρίζουν αυτό καλά και δεν έχουν αμφιβολίες για το πού θα πάνε τα πράγματα. 
Πρέπει όμως να το καταλάβουν και οι πολιτικοί επικεφαλής και να σταματήσουν επιτέλους να παίζουν αυτό το βολικό για τους ίδιους κρυφτό με την πραγματικότητα. 
Η Ελλάδα είναι εξαιρετικά πιθανό να βρεθεί σύντομα πλέον μπροστά σε στιγμές μεγάλων, οριακών αποφάσεων. Το να κάνει ότι δεν το βλέπει δεν αποτελεί λύση, όπως δεν αποτελεί και το να κρυφτεί πίσω από τις όποιες μυστικές "συμφωνίες" της νύχτας των Ιμίων ή της Μαδρίτης. 
Η Ελλάδα πρέπει να αποφασίσει τι θέλει. Η απόπειρα επιβολής στρατιωτικών τετελεσμένων είναι πλέον δεδομένη. Και το ερώτημα είναι ένα: θα τα δεχθεί ή θα τα αποκρούσει; Και πώς; Ολα τα άλλα είναι απλώς τραγικές αυταπάτες.

Ο ΠΑΠΠΟΥΣ ΝΤΟΜΠΡΙ.


Μία φιγούρα βγαλμένη από την Βίβλο κατοικούσε εδω κι 103 χρόνια στη Σόφια της Βουλγαρίας...
ο παππούς Ντόμπρι όπως τον αποκαλούσαν, έφυγε από τη ζωή, την Τρίτη (13/02), σε ηλικία 103 ετών...!

Η ιστορία του μυστηριώδους ηλικιωμένου, ο οποίος στα 96 του χρόνια υποστήριζε πως υποφέρει και ξεπληρώνει την μεγαλύτερη αμαρτία που έχει κάνει στη ζωή του ζητώντας κάθε μέρα συγχώρεση από τον Θεό, εντυπωσιάζει και εξάπτει την περιέργεια του κοινού.

Πώς ένας γλυκός ηλικιωμένος ζητιάνος μπορεί να έχει κάνει τη μεγαλύτερη δωρεά στην Ορθόδοξη Εκκλησία της Βουλγαρίας μετά τον Τσάρο; Τον Ντόμπρι Ντόμπρεβ ή αλλιώς τον «Παππού» Ντόμπρι μπορούσες να τον συναντήσεις μπροστά από την μεγαλύτερη Ορθόδοξη Εκκλησία στα Βαλκάνια, τον καθεδρικό ναό του «Αλεξάνδρου Νευσκι» στη Σόφια της Βουλγαρίας.

Οι περισσότεροι άνθρωποι όταν τον έβλεπαν πίστευαν πως είναι ένας απλός ζητιάνος. Ο γλυκός, ρακένδυτος ηλικιωμένος περπατούσε κάθε μέρα από το χωριό Μπέλοβο στη Σόφια, διασχίζοντας χιλιόμετρα, χειμώνα-καλοκαίρι. Ούτε το απόλυτο ψύχος δεν μπορούσε να τον σταματήσει από το να ολοκληρώσει τη συγκεκριμένη διαδρομή. Κάθε μέρα. Ο «Παππούς Ντόμπρι» αναγνωρίζεται στην χώρα ως άγιος, καθώς έχει καταφέρει να δωρίσει 36.000 λέβα στο μοναστήρι «Ελενίτσα», 7.000 λέβα στην εκκλησία «Επτά Αγιοι», 11.000 λέβα στη εκκλησία «Αγιος Κύριλλος και Αγιος Μεθόδιος» και 37.400 λέβα στον ναό «Αλέξανδρος Νεύσκι», ενώ ο ίδιος λαμβάνει μόλις 200 λέβα, δηλαδή περίπου 100 ευρώ την ημέρα. Ωστόσο, αυτό μοιάζει να μην αποτελεί εμπόδιο, καθώς ο «άγιος» της Σόφιας συνέχιζε να πραγματοποιεί δωρεές. Μάζευε χρήματα από τον κόσμο στο δρόμο και τα εδινε στο Θεό. Ο ίδιος μάλιστα είχε πει πως «μετά από μερικά χρόνια, όλοι θα καταλάβουν την σημασία αυτής της πράξης».

Ο γραφικός γέροντας στεκόταν μπροστά από την  Εκκλησία και με τα μπλε παιδικά του μάτια ευχόταν στους περαστικούς να έχουν υγεία και τους παρακινούσε να δοξάζουν το Θεό. «Τα νιάτα και τα χρήματα φεύγουν, οι φιλίες δεν είναι σίγουρες, η ομορφιά κρατάει για λίγα χρόνια, η έπαρση στη ζωή είναι μικρή, αλλά μας αποκαλύπτει που κρύβεται η αλήθεια. Και η αλήθεια είναι ο ίδιος ο Θεός», ελεγε ο παππούς Ντόμπρι. Πολλοί συγκινούνταν από την αγιότητα του «Παππού» Ντόμπρι, και του φιλούσαν το χέρι ως ένδειξη σεβασμού δείχνοντας την αγάπη τους. Ο «άγιος» της Σόφιας ευαισθητοποιούσε και συγκινούσε μεταδίδοντας την ΑΓΑΠΗ και κάνοντας τους ανθρώπους να ξεχνούν την ατημέλητη όψη του...Ο Θεος να τον αναπαύσει εν σκηναίς δικαίων..


Today, Dobri Dobrev died after a short illness, he was 103. He used to to walk many miles into the city to beg for alms to rebuild Bulgarian churches and monasteries, many believe he was a living Saint. Please pray for his soul, he truly deserves your prayers. May his sins be forgiven, remitted, may his debts be forgiven, and may the Lord save his soul, granting him rest with the Saints eternally. Amen.

Για την τρίτη την φαρμακερή λεμεεε..

foties.jpg

Σάββατο, 17 Φεβρουαρίου 2018

Ας κρατήσουν οι χοροί


Ας κρατήσουν οι χοροί
και θα βρούμε αλλιώτικα
στέκια επαρχιώτικα βρε
ώσπου η σύναξις αυτή
σαν χωριό αυτόνομο να ξεδιπλωθεί

Mέχρι τα ουράνια σώματα
με πομπούς και με κεραίες
φτιάχνουν οι Έλληνες κυκλώματα
κι ιστορία οι παρέες

Kάνει ο Γιώργος την αρχή
είμαστε δεν είμαστε
τίποτα δεν είμαστε βρε
κι ο Γιαννάκης τραγουδεί
άμα είναι όλα άγραφα κάτι θα βγει

Kαι στης νύχτας το λαμπάδιασμα
να κι ο Άλκης ο μικρός μας
για να σμίξει παλιές
κι αναμμένες τροχιές
με το ροκ του μέλλοντός μας

O ουρανός είναι φωτιές
ανεμομαζώματα
σπίθες και κυκλώματα βρε
και παρέες λαμπερές
το καθρεφτισμά τους στις ακρογιαλιές

Kι είτε με τις αρχαιότητες
είτε με ορθοδοξία
των Eλλήνων οι κοινότητες
φτιάχνουν άλλο γαλαξία

Να κι ο Mπάμπης που έχει πιει
κι η Λυδία ντρέπεται
που όλο εκείνη βλέπετε βρε
κι ο Αχιλλέας με τη Zωή
μπρος στην Πολαρόιντ κοιτούν γελαστοί

Τότε η Έλενα η χορεύτρια
σκύβει στη μεριά του Τάσου
και με μάτια κλειστά
τραγουδούν αγκαλιά
Εθνική Ελλάδος γεια σου

Τι να φταίει η Bουλή
τι να φταιν οι εκπρόσωποι
έρημοι και απρόσωποι βρε
αν πονάει η κεφαλή
φταίει η απρόσωπη αγάπη που `χε βρει

Mα η δικιά μας έχει όνομα
έχει σώμα και θρησκεία
και παππού σε μέρη αυτόνομα
μέσα στην τουρκοκρατία

Να μας έχει ο Θεός γερούς
πάντα ν’ ανταμώνουμε
και να ξεφαντώνουμε βρε
με χορούς κυκλωτικούς
κι άλλο τόσο ελεύθερους σαν ποταμούς

Και στης νύχτας το λαμπάδιασμα
να πυκνώνει ο δεσμός μας
και να σμίγει παλιές κι αναμμένες τροχιές
με το ροκ του μέλλοντός μας

οι οδηγίες για την απέλαση αυτών των δαιμόνων δεν είναι συνημμένο..

τρελογιαννης

Ο λαός του Θεού απέναντι στους οικουμενιστές

Ἐρωτήματα καίρια γιά τήν πορεία τοῦ καθένα μας στήν Πίστη στήν περίοδο τῆς αἵρεσης, ἡ ἀντιμετώπιση ἐκ μέρους κλήρου καί λαοῦ τῶν αἱρετικῶν καί αἱρετιζόντων ἐπισκόπων, ἡ ἀποτείχιση καί ἡ διακοπή μνημοσύνου, ὁ ἔπαινος τῶν παραδοσιακῶν ἱερέων καί ἡ τιμωρία τῶν οἰκουμενιστῶν, ἡ σχέση μέ τόν οἰκουμενιστή πνευματικό μας, ὁ ἐκκλησιασμός καί ἡ ἀσφαλής μετοχή μας στά Μυστήρια, εἶναι κάποια ἀπό τά βασικά σημεῖα τῆς Ὁμιλίας. 

 Ἡ Ὁμιλία πραγματοποιήθηκε τήν Τετάρτη 14 Φεβρουαρίου 2018 στις 7:00μμ., στήν αἴθουσα «ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ» τοῦ χριστιανικοῦ συλλόγου «ἅγιος Ἰωσήφ ὁ Ἡσυχαστής» πού βρίσκεται στή Θεσσαλονίκη, Μοναστηρίου 183 στό δεύτερο ὄροφο.

Σεφέρης προς Ευάγγελο Αβέρωφ το 1958: Μ' αυτά θα φέρετε τους Τούρκους στην Κύπρο - Ακριβώς έτσι ξεπουλάνε και τη Μακεδονία σήμερα

Άγνωστες λεπτομέρειες από την αντιζυριχική στάση του Γ. Σεφέρη

 Νίκος Παπαναστασίου
Με τη φράση «μ’ αυτά θα φέρετε τους Τούρκους στην Κύπρο», ο νομπελίστας ποιητής Γιώργος Σεφέρης έφερε προ των ευθυνών του τον υπουργό Εξωτερικών της Ελλάδας Ευάγγελο Αβέρωφ, όταν, το Δεκέμβρη του 1958, ο Τούρκος ΥΠΕΞ Φατίν Ζορλού έβαλε στο τραπέζι στο Παρίσι σχέδιο λύσης του Κυπριακού.
Ο Σεφέρης ήταν τότε πρεσβευτής της Ελλάδας στο Λονδίνο και, μόλις έλαβε γνώση του τουρκικού σχεδίου -στο οποίο στηρίχθηκαν οι Συμφωνίες Ζυρίχης και Λονδίνου- έσπευσε να στείλει οργίλο υπόμνημα στον πολιτικό του προϊστάμενο. Εις μάτην, όμως, αφού το «ψητό» ήταν ήδη έτοιμο, με βάση και τα λεχθέντα λίγες μόνο ημέρες πριν από τον Πρωθυπουργό της Ελλάδας Κωνσταντίνο Καραμανλή, ότι «το Κυπριακό έχει μεταβληθεί σε εθνική γάγγραινα και αποτελεί εθνική περιπέτεια στην οποία σύρεται η Ελλάς και η μόνη λύση που απομένει είναι μια απ’ ευθείας συνεννόηση με τους Τούρκους» (Βουλή των Ελλήνων, 14.12.1958).
Η διακήρυξη Καραμανλή, που είχε στηριχθεί και στη δήλωση Μακαρίου στη Βρετανίδα βουλευτή Μπάρμπαρα Κασλ για στροφή στην ανεξαρτησία αντί στην Ένωση, τον Σεπτέμβρη του ίδιου χρόνου, απετέλεσε ουσιαστικά την εκκίνηση της μυστικής διπλωματίας και των διαβουλεύσεων μεταξύ ανώτατων πολιτικών ιθυνόντων της Ελλάδος και της Τουρκίας που οδήγησαν στη Συμφωνία της Ζυρίχης.
Συνεργάτες στην ετοιμασία του σχεδίου που παρουσίασε στη γαλλική πρωτεύουσα ο Ζορλού υπήρξαν ασφαλώς οι Βρετανοί, αλλά και οι Αμερικανοί, σύμφωνα με τον Τούρκο πρεσβευτή στην Αθήνα, Βεργκίν. Όπως χαρακτηριστικά έγραψε, «σημαντικό ρόλο στην αίσια λήξη της κυπριακής διαμάχης υπέρ της Τουρκίας έπαιξαν οι Η.Π.Α.»
Το υπόμνημα Σεφέρη, στο οποίο εκφραζόταν επίσης η κάθετη αντίδραση του νομπελίστα ποιητή στον διαμοιρασμό της εξουσίας στην Κύπρο (70%-30%) και κυρίως στην αποδοχή της Τουρκίας ως εγγυήτριας δύναμης με δικαίωμα μονομερούς επέμβασης στην Κύπρο, εξόργισε τον Αβέρωφ. Αυτός δε ήταν και ο λόγος που ο Σεφέρης δεν κλήθηκε στη συζητήσεις στη Ζυρίχη, όπως συνέβη με τον Τούρκο συνάδελφό του στο Λονδίνο. Αλλά και οι Άγγλοι είχαν δείξει την έχθρα τους προς τον Σεφέρη, με πλέον χαρακτηριστική τη «σύσταση» του πρέσβη τους στην Αθήνα προς το Φόρεϊν Όφις, όταν ο ποιητής προτεινόταν για να τοποθετηθεί στην αγγλική πρωτεύουσα, ότι «ήταν ολίγον βαρήκοος και πολύ ενωτικός»!
«Η τραγωδία προχωρεί, το παιδί χειροτερεύει!..»
Ο Σεφέρης, και μετά το υπόμνημά του προς Αβέρωφ, έδειχνε την ανησυχία του για την τροπή που έπαιρναν τα πράγματα στο Κυπριακό.
«Η τραγωδία προχωρεί», έγραφε από το Λονδίνο στη γυναίκα του, στις 26 Ιανουαρίου 1959, και συμπλήρωνε: «Το κρίμα είναι ότι η ατζαμοσύνη έγινε και ποιος το πληρώνει;» Γνωρίζοντας, επίσης, ότι η αλληλογραφία προς τη γυναίκα του Μαρώ ανοιγόταν (!), γράφει υπαινικτικά, συνθηματικά προς αυτήν μόλις πήρε τις πρώτες πληροφορίες από τη Ζυρίχη:«...Τ' απόγευμα είχα νέα από την Ελβετία· το παιδί χειροτερεύει· οι γιατροί της Αθήνας έκαμαν ασυγχώρητες ανοησίες... Είναι απίστευτο τι στραβομάρες μπορούν να κάνουν οι άνθρωποι κι επειδή πήραν μια φορά τον κατήφορο, να επιμένουν να κατρακυλήσουν ώς τον πάτο. Τώρα δεν είναι απίστευτο να φέρουν το παιδί και εδώ (εντός των ημερών). Τους εδώ γιατρούς τους ξέρεις. Ο Θεός να βοηθήσει!..» (9.2.1959).
ΠΡΟΒΛΕΨΕ, δηλαδή, ο διπλωμάτης Σεφέρης την καταβαράθρωση του Κυπριακού «μέχρι τον πάτο» σε βάρος της ελληνικής πλευράς, αλλά και τη συνέχεια-τέλος που δόθηκε στο Λονδίνο, με την επισήμανση για τους «εδώ γιατρούς», εννοώντας καθαρά τους Άγγλους πολιτικούς. Πολύ δηκτική ακόμα η καταγραφή που έκανε στο ημερολόγιό του: 
«Καραμανλής-Αβέρωφ πάνε να συναντήσουν Ζορλού-Μεντερές Ζυρίχη. Ό,τι και να λένε νομίζω νύμφη κουκουλώθηκε· δε λυπάμαι για τίποτε απ' ό,τι έκανα - εύχομαι να μη λυπούμαι γι' αυτούς»…
«Πάει να τα κάνει θάλασσα»
Όταν, στις 15 Φεβρουαρίου ’59 ο Μακάριος έφτασε στο Λονδίνο, τον υποδέχτηκε ο Σεφέρης, ο οποίος έτρεφε αισθήματα εκτίμησης και εμπιστοσύνης προς αυτόν. Όταν όμως στη συνέχεια ο Αρχιεπίσκοπος αμφιταλαντευόταν στις θέσεις του, του καταλόγιζε πως «έκανε το ζαβό τόσες εβδομάδες και τώρα, την τελευταία στιγμή, πάει να τα κάνει θάλασσα»! Έβλεπε, βέβαια, και αναγνώριζε ο Σεφέρης τις πιέσεις στον Μακάριο από τους Καραμανλή και Αβέρωφ, αλλά και από Κύπριους παράγοντες, με βάση δε αυτές, έγραψε στο ημερολόγιό του στις 18 Φεβρουαρίου 1959: «Η σημερινή μέρα ήταν από τις πιο άσκημες για τους Έλληνες. Κατηγορούσαμε τον Μακάριο, όπως άλλοτε οι Άγγλοι και οι Τούρκοι».
Ο Γιώργος Σεφέρης, λόγω παλιών διαφορών με τον Πρωθυπουργό Γεώργιο Παπανδρέου, συνταξιοδοτήθηκε το 1963 στα 63 του, ως συνταξιούχος έγινε πρέσβης επί τιμή και το 1969, όταν προέβη σε δήλωση επικριτική της στρατιωτικής διακυβέρνησης, του αφαιρέθηκε τόσο ο βαθμός όσο και το διπλωματικό διαβατήριο!
Οι Συμφωνίες Zυρίχης υπονόμευαν την Κ.Δ.!
ΟΙ συμφωνίες της Ζυρίχης και του Λονδίνου δημιούργησαν στην Κύπρο έναν τύπο «εξαρτημένου - ανεξάρτητου κράτους υπό την κηδεμονία της Μ. Βρετανίας, της Ελλάδας και της Τουρκίας, που όμοιό του, έστω και ως δείγμα, δεν υπήρχε στον κόσμο! Υπονόμευαν εξαρχής την ανεξαρτησία της νεογέννητης Κ. Δημοκρατίας, αφού την έθεταν υπό την κηδεμονία των τριών εγγυητριών δυνάμεων - Βρετανίας, Ελλάδας και Τουρκίας, ενώ με ένα περίπλοκο διοικητικό σύστημα διατηρούσαν ουσιαστικά τα στεγανά μεταξύ των δύο κοινοτήτων και άνοιγαν τον δρόμο για τα όσα επακολούθησαν. Οι έντονες επικρίσεις όταν υπογράφηκαν ήταν πολλές, όμως δεν έλειψαν και θριαμβολογίες:
ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ (Πρωθυπουργός της Ελλάδας, δήλωση στις 11/2/1959, ημέρα της υπογραφής της συμφωνίας της Ζυρίχης): «Η ημέρα αυτή ανήκει εις τας ευτυχεστέρας ημέρας της ζωής μου και θα αποτελέση σταθμόν εις την ιστορίαν της Κύπρου. Εις την Ζυρίχην εθέσαμεν με τον πρωθυπουργό της Τουρκίας κ. Μεντερές τας βάσεις διά την επίλυσιν ενός εκ των δυσκολοτέρων διεθνών ζητημάτων. Εσχεδιάσαμεν λύσιν, διά της οποίας αποδίδεται μετά μακραίωνα δουλείαν εις τον κυπριακόν λαόν η ελευθερία του».
ΕΥΑΓΓΕΛΟΣ ΑΒΕΡΩΦ (Υπουργός Εξωτερικών Ελλάδας): «Πιστεύομεν ότι δια της δοθείσης λύσεως, επετύχομεν όχι μόνον ό,τι ήτο δυνατόν καλύτερον να επιτευχθή, αλλά και μίαν πράγματι καλήν λύσιν. Ο Εθνάρχης Μακάριος ετέλει εν γνώσει όλων των διαπραγματεύσεων και όλων των συμφωνιών. Δεν ευρέθη εξ απίνης ενώπιον αγνώστου θέματος και δεν υπεχρεώθη να δεχθή αιφνιδίως κάτι το οποίον δεν εγνώριζε». 
ΦΑΤΙΝ ΡΟΥΣΤΟΥ ΖΟΡΛΟΥ (Υπ. Εξωτερικών της Τουρκίας): «Αντί να αποδυθούμε σε έναν μακροχρόνιο αγώνα με την Ελλάδα, εξασφαλίσαμε την κυριαρχία και διαφέντεψη όλης της μεγαλονήσου από την τουρκική κοινότητα. Εκτός αυτού, εξασφαλίσαμε την ασφάλεια της τουρκικής πατρίδας». ΝΙΧΑΤ ΕΡΙΜ: (Σύμβουλος του Πρωθυπουργού της Τουρκίας Αντνάν Μεντερές στο Κυπριακό): «Είναι πολύ δύσκολο να ανευρεθεί άλλη χώρα στον κόσμο, όπου τέτοιο ποσοστό πληθυσμού να έχει αποκτήσει τέτοια δικαιώματα όσα απέκτησαν οι Τουρκοκύπριοι με τις Συνθήκες αυτές».
ΟΙ Συμφωνίες έγιναν, την ίδια ημέρα της υπογραφής τους, δεκτές και από τη Βουλή  των Κοινοτήτων της Μ. Βρετανίας, η οποία εξέφρασε την ομόφωνη ικανοποίησή της γι’ αυτές.
Ο ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΣ Μακάριος εξέφρασε, με δήλωσή του στην Αθήνα, την ικανοποίησή του για τη Συμφωνία της Ζυρίχης την ημέρα που έγινε (11/2/1959), ενώ μήνες αργότερα δήλωσε: «Φέρω πλήρη και ακεραίαν την ευθύνην της υπογραφής και δεν προτίθεμαι να καταγγείλω ή να ανατρέψω τας Συμφωνίας. Ανέλαβα μόνος την ευθύνην, δια να αφήσω αδέσμευτον τον κυπριακόν λαόν».
ΣΤΡΑΤΗΓΟΣ Γρίβας Διγενής (Αρχηγός ΕΟΚΑ): «Αι Συμφωνίαι αύται είναι ουσιαστικώς ανεφάρμοστοι. Τούτο συνειδητοποιούν και αυτοί ακόμη οι υπεύθυνοι δια την υπογραφήν των».
ΝΙΚΟΣ ΚΡΑΝΙΔΙΩΤΗΣ (Ο στενότερος των συνεργατών του Μακαρίου και μετέπειτα, για πολλά χρόνια, Πρέσβης της Κύπρου στην Αθήνα): «Οι Συμφωνίες Ζυρίχης - Λονδίνου υπήρξαν το αποτέλεσμα σκληρής ανάγκης και η κατάληξη ενός διλήμματος, μπροστά στο οποίο η βρετανική κυβέρνηση έθεσε τον κυπριακό λαό και την ηγεσία του: Ή τις συμφωνίες ή τη διχοτόμηση. Ο Μακάριος προτίμησε το "μη χείρον". Στην εκβιαστική αυτή λύση συνέβαλε ιδιαίτερα η κομμουνιστική φοβία της Αμερικής και η συνεχής εκ μέρους της προσπάθειας ΝΑΤΟϊκής ρύθμισης του θέματος. Έτσι στραγγαλίστηκε το δικαίωμα αυτοδιάθεσης του κυπριακού λαού». 
ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ (Πρόεδρος Ένωσης Κέντρου): «Εάν κατελύθη η κυριαρχία της αποικιοκρατίας, δεν καθιερούται η κυριαρχία της πλειοψηφίας, αλλά η τριπλή συγκυριαρχία. Και δεν απεφεύχθη η τριπλή διχοτόμησις, όμως εφαρμόζεται –όπως αναγράφει η τουρκικός Τύπος– η νομική διχοτόμησις της κυριαρχίας και της διοικήσεως. Καθιερούται προνομιακή θέσις εις την τουρκικήν μειονότητα».
ΣΟΦΟΚΛΗΣ ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ (Συμπρόεδρος Ένωσης Κέντρου, στην Ελλάδα): «Δεν θέλω να είμαι μάντης κακών, προβλέπω όμως, ότι αι υπογραφείσαι συμφωνίαι θα αποδειχθή εν τη εφαρμογή των, ότι δεν είναι βιώσιμοι και πρέπει να ανατραπούν. Άλλως, πολύ φοβούμαι ότι θα θρηνήσωμεν νέας εθνικάς συμφοράς».
ΣΠΥΡΟΣ ΜΑΡΚΕΖΙΝΗΣ (Πρόεδρος Προοδευτικών): «Συγκαταλέγω τον εαυτόν μου μεταξύ εκείνων που αρνούνται απολύτως να δεχθούν ότι ο αγών δια την Ένωσιν δύναται να καταστή κάποτε υπόθεσις ιδιωνύμου. Και δηλώ ότι, όχι απλώς με την συνείδησιν ήρεμον αλλά υπερηφάνως, ως ελεύθερος άνθρωπος, αποδοκιμάζω και δεν αναγνωρίζω τας Συμφωνίας».
ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ: «Αποτελεί σφάλμα της Ελληνικής Κυβερνήσεως το εμφανισθέν καθεστώς της Κύπρου. Πιστεύω ότι αποτελεί την χειροτέραν λύσιν του Κυπριακού προβλήματος». 
ΗΛΙΑΣ ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ: «Η διχοτόμησις είναι πλήρης με πλήρη συνείδησιν των συντακτών των Συμφωνιών, ότι δεν πρόκειται να κάμουν βιώσιμον κράτος, αλλά να αναγκάσουν εις συμβίωσιν δύο κοινότητας αι οποίαι γνωρίζουν ότι ανήκουν η μία εις την Ελλάδα και η άλλη εις την Τουρκίαν».
ΣΤΕΦΑΝΟΣ ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ: «Η εντύπωσις την οποίαν απεκόμισα είναι ότι δεν υπάρχει ούτε ελευθέρα ούτε ανεξάρτητος Κύπρος, όπως δεν υπάρχει ούτε Κυπριακή Δημοκρατία».
Η Ελλάδα εγγυήτρια των Βάσεων
Είναι παράξενο, όμως είναι γεγονός: Με βάση τα όσα διαδραματίσθηκαν για το θέμα των Βάσεων την περίοδο που ακολούθησε την υπογραφή των Συμφωνιών Ζυρίχης και Λονδίνου, η Ελλάδα είναι υποχρεωμένη να εγγυάται, όχι μόνο την ακεραιότητα και ανεξαρτησία της Κυπριακής Δημοκρατίας, αλλά και «τη χρήση και απόλαυση» των αγγλικών Βάσεων! 
Αυτό προνοείται σε μυστική συμφωνία, η οποία αποκαλύφθηκε δεκαετίες μετά... Πρόκειται για διμερή συμφωνία μεταξύ του Έλληνα υπουργού Εξωτερικών Ευάγγελου Αβέρωφ και του Βρετανού υφυπουργού Εξωτερικών Τζον Προφιούμο, η οποία παρέμεινε μυστική μέχρι το 1990, όταν αποδεσμεύτηκαν απόρρητα βρετανικά έγγραφα που αφορούσαν στο 1959. Η συμφωνία αυτή μάλιστα, αντί ως τέτοια, χαρακτηρίστηκε σαν… «ανταλλαγή επιστολών», προκειμένου να μη δημοσιοποιηθεί!  «Παθητική αντίσταση» στη Ζυρίχη με…φέσια!
«Παθητική αντίσταση» στη Ζυρίχη με…φέσια!
«Παλιά, όταν φεύγαμε από τον Πειραιά για την Κύπρο, πηγαίναμε στην Αίγυπτο, Αλεξάνδρεια, και μετά ερχόμαστε Λεμεσό. Σ’ ένα τέτοιο ταξίδι, όταν ήμουν φοιτητής μετά το 1959, είχα προτρέψει τους ομοϊδεάτες φοιτητές και αγοράσαμε από ένα φέσι. Κατεβήκαμε, λοιπόν, όλοι στη Λεμεσό με τα φέσια, αντιπολιτευόμενες δε εφημερίδες έγραψαν τότε: «Φαίνεται ότι οι Κύπριοι φοιτητές θεωρούν ότι με τις Συμφωνίες Ζυρίχης - Λονδίνου, η Κύπρος έχει τουρκοπατηθεί, γι’ αυτό και φρόντισαν να μας έρθουν με φέσια!...» Τέτοια ωραία κάναμε μετά τον αγώνα, σαν ένα είδος παθητικής αντίστασης στο ζυριχικό καθεστώς Μακαρίου.
(Πανίκος Σωτηρίου, αγωνιστής ΕΟΚΑ, δικηγόρος)
«Δεν δυνάμεθα επ’ ουδενί λόγω να μεταβάλωμεν την θέλησίν μας»
ΝΑ σημειωθεί ότι, η γραμμή Μακαρίου για τη λύση του Κυπριακού μέχρι λίγους μήνες μετά την έναρξη του αγώνα της ΕΟΚΑ, ήταν αυτοδιάθεση-ένωση. Περί αυτού δε έγινε λόγος σε πολλές περιπτώσεις πριν, όπως στον «όρκο της Φανερωμένης» (Αύγουστος 1954) και στη διακήρυξη του Αρχιεπισκόπου κατά την Γ΄ Παγκύπρια Εθνοσυνέλευση, στις 28 Ιουλίου 1955: «Δεν χρειαζόμεθα να καθορίσωμεν τη γραμμήν μας. Την έχει καθορίσει από μακρού η θέλησις του κυπριακού λαού και δεν δυνάμεθα επ’ ουδενί λόγω να την μεταβάλωμεν. Ζητούμεν όχι απλώς την αναγνώρισιν, αλλά και την εφαρμογήν της Αυτοδιαθέσεως εις την νήσον μας. Όχι αποικιακά Συντάγματα. Όχι συγκυριαρχίας και άλλας λύσεις. Επί της γραμμής αυτής θα παραμείνωμεν άκαμπτοι».
ΓΙΑ το θέμα, επίσης, της ανάγκης έγκρισης της όποιας συμφωνίας από την πλειοψηφία του κυπριακού λαού, την οποία διεκήρυττε ο Μακάριος, σημαντικές είναι οι δηλώσεις του στον ανταποκριτή του «Φιλελεύθερου» στην Αθήνα Ευριπίδη Ακρίτα, στις 23/1/1959: «Ο Αρχιεπίσκοπος και Εθνάρχης Κύπρου Μακάριος, εις βαρυσήμαντον αποκλειστικήν συνέντευξίν του προς τον "Φιλελεύθερον"», διεκήρυξεν ότι «ουδεμία συμφωνία δια το Κυπριακόν θα έχη ισχύν ερήμην του κυπριακού λαού. Εάν, είπεν ο Εθνάρχης Μακάριος, υποβληθούν προτάσεις προς ρύθμισιν του Κυπριακού, αύται θα απορριφθούν, εφ’ όσον δεν θα προσφέρωνται δι’ αυτών βάσεις προς επίτευξιν συμφωνίας. Εάν, όμως, αι υποβληθησόμεναι προτάσεις κριθούν ως εποικοδομητικαί προς την κατεύθυνσιν της επιτεύξεως λύσεως, θα θέσωμεν αυτάς υπ’ όψιν του κυπριακού λαού προς έγκρισιν». Εις ερώτησίν μου πόσον ποσοστόν Κυπρίων πρέπει να ταχθή υπέρ της προταθησομένης λύσεως δια να θεωρηθή ότι η γνώμη του λαού της μεγαλονήσου εξεφράσθη επί του προκειμένου εγκύρως, ο Εθνάρχης Μακάριος διηυκρίνισεν ότι «τουλάχιστον τα 90% των Κυπρίων πρέπει να εγκρίνουν τυχόν προσφερθησομένην λύσιν».
*Ο Νίκος Παπαναστασίου είναι δημοσιογράφος, ιστορικός ερευνητής-συγγραφέας
Φιλελεύθερος
πηγή

Συγκλονίζει το μήνυμα της Εβελίνας Βαρσάμη προς τον πατέρα Δημήτριο, που προσεύχεται για τον σύζυγό της Κωνσταντίνο Αγγελίδη


ΔΗΜΗΤΡΑ ΔΑΡΔΑ
Δύο μήνες αγωνίας και προσευχών
Ραγίζει καρδιές το μήνυμα της συζύγου του Κωνσταντίνου Αγγελίδη στο facebook. Η Εβελίνα Βαρσάμη, ύστερα από δύο μήνες αγωνίας και προσευχών στο πλευρό του συζύγου της, έκανε μια συγκλονιστική ανάρτηση που συγκίνησε συγγενείς, φίλους και θαυμαστές του γνωστού παρουσιαστή στα social media.

Με λόγια ευγνωμοσύνης, γεμάτα αγάπη και ταπεινότητα ευχαρίστησε τον Θεό, τον Τίμιο Σταυρό και τα θαύματά Του, καθώς και έναν ιερέα που της δίνει ελπίδα καθημερινά, μέσα από τα λόγια του Κυρίου.
Ο πατέρας Δημήτριος φαίνεται πως «αγκάλιασε» το πρόβλημα της οικογένειας και προσεύχεται καθημερινά για τη γρήγορη ανάρρωση του παρουσιαστή, ο οποίος νοσηλεύεται στο Ασκληπιείο Βούλας μετά το τροχαίο την 24η Δεκεμβρίου με τη μηχανή του.
«Σ’ ευχαριστώ πολύ, πάτερ Δημήτρη (πατερούλη μου), που μας βοήθησες και συνεχίζεις να μας βοηθάς με τον Θαυματουργό Τίμιο Σταυρό σου! Φυσικά θα είμαστε εκεί να απολαύσουμε τη λειτουργία που μόνο εσύ ξέρεις να κάνεις καλά στον Σπηλαιώδη Ιερό Ναό των Αγίων Ισιδώρων στον Λυκαβηττό!» έγραψε η Εβελίνα και συνέχισε: «Να σε έχει ο Θεός γερό και δυνατό και να συνεχίζει να κάνει τα θαύματά του ο Τίμιος Σταυρός σου κι ο Κύριος μέσω εσού! Σε αγαπώ πολύ και θα είσαι για πάντα στη ζωή μου και στην καρδιά μου» έγραψε στο ευλαβικό μήνυμά της, ανεβάζοντας μάλιστα και φωτογραφία του ιερέα από τον ναό.
Ο πατήρ Δημήτριος εν ώρα λειτουργίας
Η νυχτερινή θεία λειτουργία θα γίνει απόψε στις 18.30 στο παρεκκλήσιο του Γολγοθά & Τιμίου Σταυρού επ’ ευκαιρία της ολοκληρώσεως του Ιερού Σαρανταλείτουργου, ενώ στο τέλος όλοι οι πιστοί θα λάβουν την ευλογία του Τιμίου Σταυρού.

Οἱ Χριστιανοί δαιμονίζονται...!! Καί χορεύει ὁ διάβολος μέ δέκα μανδύλια καί μαζί μέ αὐτόν χορεύει ὅλο τό πλῆθος τῶν δαιμόνων...!!

τρελογιαννης
''..Στ’ ἀλήθεια, θά μποροῦσε νά πεῖ κανείς, ὅτι τότε οἱ Χριστιανοί δαιμονίζονται ὅλοι, διότι χορεύουν, παίζουν, τραγουδοῦν ἀσυνείδητα, μέχρι καί αὐτοί οἱ πλέον γέροντες. Καί, ὅποιος δέν χορέψει ἤ δέν τραγουδήσει, θεωρεῖται τρελλός, διότι οἱ ἄνδρες φοροῦν γυναικεία φορέματα καί οἱ γυναῖκες ἀνδρικά· διότι ντύνεται ὁ καθένας μέ διαφορετικά ροῦχα καί μάσκες, τίς κοινῶς ἀποκαλούμενες μουτσοῦνες· τότε δέν ἔχει διαφορά ἡ ἡμέρα ἀπό τήν νύκτα· διότι ἐπίσης μέ τήν ἡμέρα καί ὅλη ἡ νύκτα ξοδεύεται σέ χορούς καί μασκαριλίκια· τότε δέν διαφέρουν οἱ λαϊκοί ἀπό τούς κληρικούς καί τούς ἱερωμένους· διότι ὅλοι ἐξ ἴσου ἀτακτοῦν·

τότε, γιά νά πῶ ἔτσι, πανηγυρίζει ἡ ἀσέλγεια· γιορτάζει ἡ ἀκολασία· εὐφραίνεται ἡ μέθη· ἀγάλλεται ἡ τρυφή καί ἡ ἀσωτεία·χορεύει ὁ διάβολος μέ δέκα μανδύλια καί μαζί μέ αὐτόν χορεύει ὅλο τό πλῆθος τῶν δαιμόνων· διότι τό κέρδος, πού κάνουν μόνο στίς ἀποκριές, δέν μποροῦν νά τό ἀποκτήσουν σέ ὁλόκληρο τόν χρόνο. Λυπᾶται δέ ἡ ἀρετή· στενοχωριέται ἡ σωφροσύνη· ὀδύρεται ἡ χριστιανική σεμνότητα καί ἡ εὐταξία· διώχνεται ὁ φόβος τοῦ Θεοῦ καί ὁ φόβος τῆς κολάσεως καί τῆς κρίσεως· πενθεῖ ὁ Χριστός καί θρηνοῦν ὅλοι οἱ ἄγγελοι καί οἱ δίκαιοι...''

«Χρηστοήθεια τῶν Χριστιανῶν», Ἁγίου Νικοδήμου Ἁγιορείτου, Λόγος Β’,